Strona · s. 3strona oryginału ↗
Precedens Ostapa Drozdowa
Слово Просвіти, №33 за 2017 рік
...ności, apelacje, sądowe przepychanki i próby poprawienia ustawy, ale precedensy realnego bezpośredniego działania zdarzają się nieczęsto. Obywatel nie tylko ma prawo domagać się od współobywatela komunikowania się w języku państwowym, ale i jest zobowiązany wszelkimi środkami, w tym również przymusem, dążyć do wykonania swojego żądania. Bo artykuły Konstytucji działają przede wszystkim za pośrednictwem obywatela, a dopiero potem przez przymus prawa. Przymus prawa powinien dotyczyć aktów publicznej demonstracyjnej niesubordynacji wobec ogólnoobywatelskiego porządku komunikowania się, lecz przymus komunikacyjny jako bezpośrednie działanie obywatela jest podstawą utwierdzania języka państwa. Każdy porządek utrzymuje się przymusem, a państwo, które ma monopol na bezwarunkowe egzekwowanie porządku przymusem, będzie utwierdzać język państwowy tylko wtedy, gdy będzie to robić codziennie i co godzinę każdy przyzwoity obywatel. Spróbujcie w Rosji zacząć mówić po ukraińsku, a natychmiast otrzymacie uwagę. Czy Ukraińcy boją się tak postępować? Czy komuś jest niezręcznie albo strasznie usłyszeć w odpowiedzi chamstwo? Normalne zachowanie językowe jest dla nas jeszcze niezwykłe, dlatego rzeczywiście ktoś może odebrać je jako obraźliwe lub zuchwałe. Tym bardziej, że państwo nie prowadzi propagandy właściwego zachowania obywatela, a ludzie państwowi w większości nie są wzorem dla społeczeństwa. Moim zdaniem próżno obwiniać o to państwo, ponieważ w środowisku władzy ukształtowało się już zdeformowane środowisko językowe, które nieuchronnie sprowadza do małoruskiego standardu językowego wszystkich potencjalnych działaczy państwowych. Ludzie polityki i władzy nigdy nie pozbędą się małoruszczyzny językowej, bo uważają, że takimi chce ich widzieć społeczeństwo, które popiera ich jako ludzi z ludu. Sam naród powinien coś zrobić z wyraźnie zgubną sytuacją językową w państwie. Chodzi nie o cały naród jako masę, lecz o ludzi sumienia i życiowej mądrości, ludzi publicznych i wpływowych, od których w pewien sposób zależą inni. Bo inny człowiek przejdzie na twój język komunikacji tylko w razie korzystnej lub przymusowej potrzeby. Osobiste prośby i agitacja za językiem państwowym po dość długim okresie państwowości będą wywoływać jedynie irytację. Nakłonić kogoś do przejścia na język państwowy może tylko osobisty przykład lub żądanie poparte siłą wpływu. Mocna postawa Ukraińca nie powinna być aktem pojedynczego codziennego heroizmu czy ofiary za ukraińskość. Tak nie powinno być, ale tak będzie niemal zawsze, dopóki akty obywatelskiego przymusu wobec języka państwowego będą pojedyncze. Ubolewam, że precedens Ostapa Drozdowa nie wywołał fali podobnego działania wśród ludzi publicznych, rozsądnych i wpływowych. Wrażenie jest takie, że takich ludzi jest albo zbyt mało, albo rozumieją wszystko, ale wciąż się boją.
08.08.17 r.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
