Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

Szewczenkowski Rezerwat Narodowy: początek wieczności. Z okazji 951-lecia utworzenia Szewczenkowskiego Rezerwatu Narodowego

Слово Просвіти, №33 за 2020 рік

20 sierpnia 1925 roku Uchwałą Rady Komisarzy Ludowych USRR teren mogiły T. Szewczenki ogłoszono państwowym rezerwatem. Ziemie wokół grobowca Wielkiego Kobzarza o łącznej powierzchni 4 dziesięcin przekazano w zarząd Ludowego Komisariatu Oświaty. W tym czasie rozpoczęto prace nad uporządkowaniem mogiły i przylegającego terenu. W latach 1928-1929 w pobliżu Tarasowej Góry zbudowano budynek hotelu „Dom Turysty”, w którym mieściły się klub, biblioteka-czytelnia, muzeum T. Szewczenki (w dwóch pokojach), a także znajdowały się eksponaty z „Tarasowej Świetlicy”. Początek budowy muzeum i nowego pomnika na Tarasowej Górze położyła Uchwała Rady Komisarzy Ludowych USRR z 10.03.1931 r. „O uczczeniu 70. rocznicy śmierci Tarasa Szewczenki”. Przewidziano przekształcenie terenu mogiły Szewczenki pod Kaniowem w ośrodek kulturalno-oświatowy; w tym celu planowano zbudować nowy pomnik i muzeum, otworzyć bibliotekę i czytelnię, wznieść i wyposażyć hotel dla wycieczek i zwiedzających, kontynuować prace nad zagospodarowaniem zielenią Tarasowej Góry, nie naruszając jej naturalnego stanu i wyglądu. Ponad czterdzieści tysięcy osób zebrało się na uroczyste otwarcie muzeum Wielkiego Kobzarza i pomnika na jego mogile 18 czerwca 1939 roku.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn