Strona · s. 7strona oryginału ↗
Oczyszczajmy Ukrainę z brudu Moskwy!
Слово Просвіти, №33 за 2020 рік
Wasyl LYZANCZUK, zasłużony profesor Lwowskiego Uniwersytetu Narodowego im. Iwana Franki, laureat nagrody im. Wiaczesława Czornowoła w dziedzinie dziennikarstwa i publicystyki. Prorosyjscy błądzący, niczym osy, obsiadają i żądlą ukraińskich patriotów, którzy bezkompromisowo demaskują moskiewską imperialną, kolonialną i postkolonialną politykę rusyfikacji Ukraińców i przekształcania ich w tak zwaną „rosyjskojęzyczną ludność”, którą wspierają „podnóżki Moskwy” z „Opozycyjnej Platformy – Za Życie”, „Partii Szarija”, „Sług Narodu” oraz innych partii i partyjek, które otwarcie i skrycie występują przeciwko budowie ukraińskiego państwa narodowego i głównego fundamentu tożsamości — języka ukraińskiego. Właśnie dlatego, że Iryna Farion, doktor nauk filologicznych, utalentowana badaczka złowieszczych procesów rusyfikacji (za czasów carskiego i sowieckiego imperium napłodzono 480 różnych dokumentów o zakazie języka ukraińskiego i wspieraniu rozwoju rosyjskiego), bezinteresowna, celowa obrończyni naturalnego prawa Ukraińców do życia i tworzenia w ukraińskojęzycznym środowisku społecznym, przedstawiciel „rosyjskojęzycznej ludności” z Makiejewki w obwodzie donieckim, Borys Łubynski, zwrócił się z pozwem przeciwko niej o ochronę czci i godności, odszkodowanie za szkodę moralną za to, że na kanale telewizyjnym NTA w programie „Jurkiewicz: akcenty” z 8 listopada 2019 roku „ciężko go obraziła”. W Szewczenkowskim sądzie miasta Lwowa otwarto postępowanie w tej sprawie. Nawiasem mówiąc, to już czwarta próba skazania za JĘZYK językoznawczyni Iryny Farion (czytajmy „Jak Język podał do sądu JĘZYK: rosyjskojęzyczny przeciwko Farion”, — „Słowo Proświty”, — 2020. — nr 30-31, 30 cze. — 5 lip.). Nasycony moskiewską bielunią bloger Anatolij Szarij poparł apel członków swojej partii z Doniecka, Zaporoża i innych obwodów do policji z wnioskami o wszczęcie spraw karnych przeciwko dziennikarzom i kierownikom lwowskiego kanału telewizyjnego NTA za podsycanie waśni narodowościowych. W rzeczywistości żółciową złość rosyjskiej telewizji, a także „Partii Szarija”, której komórka znajduje się nawet na Lwowszczyźnie, wywołało polityczne talk-show „Mówi Wielki Lwów”, którego treść jest bezkompromisowa, ukraińskojęzyczna, patriotyczna. Bloger Szarij straszy swoją publiczność, że galicyjczycy są „gotowi zabijać za język”, bo oni, jak wielokrotnie mówił Szarij, to ukraińskojęzyczne „raguliony, półkrwi”, a znaczy to, że tępi, prymitywni wieśniacy, a on — rosyjskojęzyczny elitariusz. Przypominamy, że „rosyjskojęzyczna ludność”, do której należy Szarij, rosyjskojęzyczność — to nie kategorie prawne, a polityczne, które zgubnie przywiązują Ukrainę do jej kolonialnej przeszłości i są znakiem podległości Ukraińców Rosji. Właśnie rosyjskojęzyczność stała się polityczną podstawą dla Putina do rozpoczęcia wojny przeciwko Ukrainie pod pretekstem ochrony „rosyjskojęzycznej ludności”. Manipulując prawdą historyczną, wyznając ideologię „ruskiego miru”, deputowani Rady Najwyższej Ukrainy Bużanski, Wołoszyn, Dubinski i inni już nie ukrywają swojego poparcia dla moskiewskiej imperialnej polityki wobec Ukrainy. O. Wołoszyn z OPZZ woła, że żadnej suwerenności na Ukrainie nie ma. Taki odwrót od kluczowych zasad funkcjonowania Państwa Ukraińskiego jest wulgaryzacją jedności, ogólnopolitycznym idiotyzmem na korzyść kremlowskich imperialistów. Deputowany ze „Sługi Narodu” D. Hetmancew, popierając antyukraiński projekt ustawy językowej M. Bużanskiego, nazwał „faszystami” tych, którzy bronią Ustawy „O zapewnieniu funkcjonowania języka ukraińskiego jako państwowego”. Nawiasem mówiąc, dzieci mniejszości narodowych na Ukrainie mają pełną możliwość uczenia się języka ojczystego, rozwijania swojej kultury. Ale, żyjąc na Ukrainie, są powołane dla swojego dobra do uczenia się, znania, szanowania języka ukraińskiego, bo bez władania językiem państwowym nie będą mogły być pełnowartościowymi obywatelami, zrealizować swojej wiedzy intelektualnej na Ukrainie. Ignorowanie języka ukraińskiego i znajomość tylko rosyjskiego zwiększa liczbę „rosyjskojęzycznej ludności”, która jest głównym trofeum Moskwy na Ukrainie. Działacz społeczny Serhij Sternenko tak poradził D. Hetmancewowi: „...Bierzesz Bużanskiego, jeszcze można Dubinskiego wziąć, albo kogoś z OPZZ. Kupujecie bilety do Moskwy, wsiadasz i wyjeżdżasz z Ukrainy i nigdy więcej nie wracasz!”. Złowrogi atak na ukraińskość zewnętrznych (moskiewskich) i wewnętrznych (prorosyjskiej piątej kolumny) wrogów można zatrzymać, odizolować, zniwelować potężną siłą zjednoczonych narodowo-demokratycznych organizacji partyjnych i społecznych. Można usłyszeć pojedyncze hasła o porozumieniu, zgodzie, zjednoczeniu. Ale najbardziej klarowną pozycję narodowo-państwową zajęła „Europejska Solidarność”. Jednocześnie wzmacnia się często bezpodstawna krytyka Petra Poroszenki. Na przykład, na kanale telewizyjnym „Ukraina-24” 8 sierpnia 2020 roku Julia Tymoszenko dziesiątki razy wspominała Petra Ołeksijowycza w negatywnym kontekście. Wywołało zamęt, psychologicznie oparzyło oświadczenie Kiry Rudyk, że dla partii „Głos” Petro Poroszenko jest większym wrogiem niż Wołodymyr Zełenski. Ciekawe, a czy Putin dla młodych głosistek nie jest wrogiem?! Niemało negatywnych epitetów wysyłają pod adresem „Europejskiej Solidarności” i Petra Poroszenki „Słudzy Narodu”, bezceremonialni członkowie „Opozycyjnej Platformy – Za Życie”, „Partii Szarija” i inni egocentryczni bojownicy „o sprawiedliwość”, „dobrobyt materialny ludności”, „rozkwit państwa” itp. Obecna antyporoszenkowska kampania zarówno lewicy, jak i prawicy, centrystów, kosmopolitów i wyrafinowanych patriotów przypomina mi minione wybory prezydenckie i parlamentarne, kiedy na większości kanałów telewizyjnych i radiowych ścigano się, kto bardziej dotkliwie wypowie się o Poroszence, kto najbardziej boleśnie go ugryzie, kto bardziej kunsztownie poniży... O jego ukraińskiej postawie państwowotwórczej nie wspominano, wyłuskiwano tylko wady, zaniechania, błędy w pracy P. Poroszenki. To, bez wątpienia, wpłynęło na wyniki wyborów. „Europejska Solidarność”, której przewodzi Petro Poroszenko, z każdym dniem i tygodniem staje się bardziej autorytatywna, rośnie ranking, bo jej postawa państwowo-narodowa jest niezłomna, uznana w cywilizowanych krajach świata. Czyżby egoistyczna zazdrość przywódców sił patriotycznych zagłuszyła, przytłumiła państwowotwórczy sens działalności politycznej i na krytyce P. Poroszenki oścież otworzy drzwi antyukraińskim partiom Medwedczuka, Bojki i Rabinowicza, Szarija, Wiłkuła oraz innych moskiewskich błądzących. Czyż wy, działacze polityczni, którzy nazywacie siebie patriotami Ukrainy, nie widzicie, nie słyszycie, jak na swoich kanałach telewizyjnych, w szczególności na kanale telewizyjnym ZiK, W. Medwedczuk krytykuje W. Zełenskiego za to, że nie spełnił obietnic, które dawał przed wyborami. Medwedczuk manipuluje ludzką świadomością, wzywając Zełenskiego do określenia się, kim jest, bezceremonialnie obiecuje doprowadzić wszystkich obywateli Ukrainy do „szczęśliwego życia”. Czyż tak trudno domyślić się, że kum W. Putina, gdyby doszedł do władzy, odda Ukrainę na pastwę moskiewskim najeźdźcom i ukraińską ziemią popłyną nie mleczne rzeki. Bez wątpienia, trudno głęboko zrozumieć obecne polityczno-ideologiczne wykręty. Ale, moim zdaniem, wbrew wszystkim trudnościom socjalno-bytowym musimy oceniać fakty, wydarzenia, zjawiska, działalność takich polityków, jak P. Poroszenko z ukraińskich pozycji narodowo-państwowych. Niestety, popełnił wiele błędów,
ale P. Poroszenko to prawdziwy ukraiński mąż stanu, uznawany przez światowych liderów. Obecnie sytuacja społeczno-polityczna na Ukrainie jest taka, że trzeba jednoczyć się z „Europejską Solidarnością” na czele z Petrem Poroszenką. Po co? Żeby nie rozpraszać sił narodowo-patriotycznych, nie dopuścić do rewanżu antyukraińskich prorosyjskich partii pod wodzą W. Medwedczuka i jego popleczników. „Niewolnicy, podnóżki, błoto Moskwy” (T. Szewczenko) robią wszystko, aby zamienić Ukrainę w stajnię z moskiewskimi śmieciami. Oprzytomniejmy, pamiętajmy, że za obecną soborną, demokratyczną ukraińską Ukrainę oddali życie najlepsi synowie i córki. Ich dusze z niebiańskiej wieczności proszą każdego z nas, wszystkich razem, abyśmy byli mądrzy, przyjaźni, zachowali odzyskaną niepodległość Ukrainy, rozwijali ją w konstelacji cywilizowanych krajów świata. Dlatego oczyszczajmy naszą ojczystą Ukrainę z moskiewskiego błota!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
