Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

Absolutna bezwstydność

Слово Просвіти, №33 за 2020 рік

Wydarzenia na Białorusi 9 i w nocy 10 sierpnia wstrząsnęły światem – bezsensowna przemoc białoruskich siłowików wobec białoruskiego narodu, oburzonego bezwstydnym dorysowaniem sobie zwycięstwa w wyborach prezydenckich przez żałosnego starego dyktatora, budzi wstręt i oburzenie. Ale Ukraińcy mają też swoje powody do wstydu i niepokoju w związku z Mińskiem – związane właśnie z ukraińskimi wydarzeniami i procesami, które dla Ukrainy są nie mniej ważne niż wybory dla Białorusi – bo właśnie w Mińsku od kilku lat odbywają się negocjacje-konsultacje z Rosją w sprawie rozwiązania problemów okupowanego przez nią Donbasu (choć ona „nie uznaje” okupacji tak samo bezwstydnie, jak Łukaszenka swojej przegranej). Co zatem stało się w momencie, gdy ukraiński prezydent Wołodymyr Zełenski postanowił zastąpić Leonida Kuczmę Leonidem Krawczukiem na czele ukraińskich negocjatorów w grupie kontaktowej? Oto bardzo trafna replika kandydata nauk prawnych, koordynatora inicjatywy „Precz od Moskwy” Andrija Smolija: „Do czego przygotowywać się Ukrainie, albo Dlaczego odszedł Kuczma?! Nietrudno zgadnąć, że „odejście” Kuczmy z Mińska nie jest chęcią po prostu wycofania się z interesów. Jeszcze rok temu, kiedy Kuczma niemal z rozmachem powrócił do udziału w grupie kontaktowej, oznaczało to, że Ukraina będzie poruszać się drogą porozumień mińskich, tak, właśnie tych „porozumień mińskich”, które tak bezlitośnie krytykował Zełenski, idąc do władzy, właśnie tych porozumień, na które tak rzucali się „eksperci” z puli Kołomojskiego. Jednak na pierwszy czas władza Zełenskiego zrozumiała, że niczego nowego wymyślić nie zdoła, bo otwarcie nie jest do tego zdolna. Co więcej, nawet „porozumień mińskich” władzy nie udawało się wykorzystać na korzyść Ukrainy. I oto 28 lipca Kuczma odchodzi ze stanowiska. Odchodzi nie po prostu dlatego, że „zachciało się”. Odchodzi, bo raczej otwarcie nie chce brać udziału w tym śmieciu, który dzieje się w ramach „negocjacji”. Chytry polityk, który nie raz zmieniał stronę, dobrze wie – lepiej odejść w porę, niż ostatecznie się splamić. W końcu to zły symptom dla kraju. Jeśli nawet tacy ludzie, jak drugi prezydent, odchodzą z „Mińska”, zatem prawdopodobnie władza przygotowuje pełną kapitulację, albo coś bliskiego temu. Wiemy już o „po prostu przestać strzelać”, wiemy o zakazie działalności wywiadowczej, wiemy, że naszych wojowników rzuca się po prostu czekać na śmierć 4 dni, jak stało się z poległym Żurawlem. Władza bardzo chce dalej zaglądać w oczy Putinowi, przepraszać przed Kadyrowem, a co najważniejsze – realizować tak zwaną politykę „ułagodzenia agresora”. Tak już robiła Europa z Hitlerem i dobrze wiemy, czym to się skończyło. W końcu takie wieści są bardzo, bardzo złym symptomem. Przygotowuje się wielka hańba dla kraju i wielka zdrada interesów narodowych. Czuć ją w powietrzu, można ją zobaczyć gołym okiem – i zaczęło się to daleko nie dzisiaj, a jeszcze wiosną 2019 roku”. I dalej, w sprawie pojawienia się L. Krawczuka, Andrij Smolij z niepokojem rozważa: „Krawczuk proponuje „kompromisy” w sprawie Donbasu: 1. „Specjalny system zarządzania” w tych regionach. 2. Ustawa o wolnej strefie ekonomicznej w tych rejonach. Czym jest „specjalny system zarządzania”, zgadnąć nietrudno. To ten sam „specjalny status” albo de facto federalizacja kraju. Dlaczego w państwie unitarnym mogą być inne systemy zarządzania? I co najważniejsze, zarządzania przez kogo? Kremlem czy bojownikami? „Wolna strefa ekonomiczna” – to dla kogo? Dla DRL/ŁRL? Widać, że tego nie chciał podpisywać Kuczma i że z przyjemnością podpisze Krawczuk. I pierwszy, i drugi punkt będą zdradą Ukrainy po pełnym programie”. Przygotowała Olha ŻMUDOWSKA

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn