Strona · s. 6strona oryginału ↗
SPOŁECZEŃSTWO
Слово Просвіти, №34 за 2008 рік
VOX POPULI Swiatosław MIZERNIUK Zdjęcia Hanny OBORSKIEJ Przed każdą znaczącą datą urzędnicy i politycy lubią pompatycznie raportować przed wyborcami: podsumowują wyniki, liczą osiągnięcia, skromnie ukrywają straty… Obecne święto Niepodległości Ukrainy nie jest wyjątkiem. Chyba że do jego kolorytu doda swoją barwę defilada wojskowa na Chreszczatyku. Tymczasem, odrywając się od oficjałki, każdy Ukrainiec, dla którego niepodległość państwa nie jest pustym dźwiękiem, powinien ocenić własne i ogólnopaństwowe osiągnięcia oraz straty. Przecież każdy obywatel to mała cegiełka w naszym wspólnym domu. I od jego wkładu zależy, jaki będzie fundament, proces murowania i moc całej budowli. Tak jak odrodzenie duchowości Ukrainy, uwolnienie jej z pęt ideologicznej, ponad trzystuletniej okupacji, jest niemożliwe bez utwierdzenia języka ukraińskiego oraz przestrzeni informacyjnej kraju jako podstawy istnienia narodu ukraińskiego. Ale i w tę rocznicę Niepodległości Ukrainy nie ma pewności, że język narodu tytularnego zajmuje czołowe miejsce. Nie zaprzestają prób zniszczenia go promoskiewscy imperium-szowiniści z kremlowskich gabinetów oraz domorośli bezrodni „rozlewu” regionalnego, którzy przejmują się w Radzie Najwyższej nie rozkwitem państwa, nie kłopotami o jego kulturę, język, gospodarkę, a wzbogaceniem własnych kieszeni. Najwyraźniej właśnie dlatego wielce cierpiąca Ustawa o języku, jak wiele innych, bardzo potrzebnych społeczeństwu, do tej pory nie została rozpatrzona. Niestety, i prezydencka pionowa władza niedostatecznie pracuje, aby ukraiński stał się priorytetowy w państwie. Ponad stulecie temu towarzystwo „Proświta”, które język ukraiński uważało za nadzadanie, postawiło sobie za cel pracę oświatową nad ukrainizacją. W tym celu mnóstwo „Proświt” na terenach Ukrainy (za carskiej Rosji!) wydawało w masowych nakładach tanią dziecięcą literaturę oświatową i artystyczną. Obecnie, zdobywszy niepodległość, w wolnym od ucisku kraju, mężowie stanu nie zmienili niczego w ustawodawstwie, aby ukraińskiego czytelnika — dziecko, które stawia pierwsze kroki na ojczystej ziemi, wychowywano właśnie na rodzimych, ukraińskich książkach pod względem treści i języka. Rok 2007, który Prezydent Juszczenko ogłosił Rokiem ukraińskiej książki, tak i nie zapoczątkował tych kardynalnych zmian. Największym osiągnięciem za cały okres niepodległości, który gruntownie zmienił bieg historii i świadomość ludzi, stał się pomarańczowy Majdan. Choć obecnie niemało sceptyków powie o straconych nadziejach i możliwościach, ale główne osiągnięcie pozostanie na zawsze: naród zdołał się zjednoczyć i uwierzył w swoje siły, których wystarczyło do pokonania ówczesnej przerośniętej, złodziejskiej, skorumpowanej władzy. Właśnie wtedy zrodziły się potężne pędy
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
