Strona · s. 9strona oryginału ↗
Byszowski skarbiec
Слово Просвіти, №34 за 2008 рік
...wać w szkole. Jako patriota postanowił zajmować się historią nie z książek, lecz badając i zachowując zabytki przeszłości. Wkrótce, w 1983 roku, powstało muzeum chwały bojowej, a na początku lat 90. zostało przekształcone w muzeum historyczno-krajoznawcze. Entuzjazm i pragnienie Walerija Obuchowskiego, by zachować historię rodzinnego miasteczka oraz część historii Ukrainy, od ponad dwudziestu pięciu lat pomagają wszystkim chętnym poznawać dawne czasy. Obecnie w muzeum znajduje się ponad tysiąc eksponatów. Dyrektor zaznacza, że te przedmioty pozwalają prześledzić łańcuch pokoleń. Kozackie fajki, bojowe topory, noże z okresu Rusi Kijowskiej to duma muzeum, podobnie jak dokumenty z XVII wieku i fotografie z początku XX stulecia. W muzeum przechowuje się przedmioty żydowskiej diaspory Byszowa, dawne ikony prawosławne, wyszywanki oraz wyroby garncarzy minionych stuleci. Lecz, niestety, nie wszystko w rzeczywistości jest tak piękne i samodzielne, jak na stendach. Za władzy radzieckiej obowiązywało zalecenie organów oświaty i kultury, by w każdej szkole tworzyć muzea chwały bojowej. Miało to niby zachęcać do pracy, jednak kierunków krajoznawczego, codziennego i etnokulturologicznego w muzeum nie rozwijano. Obecnie pojawił się inny problem: administracja obwodowa podjęła uchwałę o ochronie zabytków architektury, lecz pozostało to tylko na papierze. „Niestety, dziś brakuje środków, państwo stoi z boku poszczególnych inicjatyw. Krajoznawstwo to inicjatywa idąca od ojca i matki, a teraz jego propagowanie dla wychowania i nauczania jest bardzo trudne, ponieważ na poziomie rejonu i państwa jest zbyt mało wsparcia” — zaznacza dyrektor muzeum.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
