Strona · s. 3strona oryginału ↗
STOLICA
Слово Просвіти, №34 за 2008 рік
Niszczą historyczne krajobrazy: górę Szczekawicę, z której ziemię wygrabiają i wywożą, grunt przesiewają, szukając skarbów; ścinają część Góry Zamkowej pod nową ulicę. Wzgórza Kuryłowskie też przeznaczono pod zabudowę. Pod groźbą „odnowienia” jest Plac Pocztowy z Dworcem Rzecznym. Niedaleko od niego znajduje się kolumna Prawa Magdeburskiego, przy niej też wznoszą budynek. Listę można ciągnąć niemal w nieskończoność. Zakończę słowami profesora uniwersytetu lotniczego Leonida Topczenki (radio „Kultura”, 08.04.2008 r.): „My jeszcze nie staliśmy się samymi sobą. Ubogieje naród. Pojawili się nowobogaccy. Na ile Ukraina wpisała się w świat — odpowiedzi nie ma. My jeszcze nie mamy elity. Deputowanych do Rady Najwyższej Ukrainy wybierał naród, a parlament stworzył dla siebie „koryto”. Więc Rada Najwyższa nie spełnia nadziei Ukraińców. Przez władzę kraj znalazł się w wielkim kryzysie, nie ma wspólnej odpowiedzialności za swój kraj, jego los”. Takie wrzenie na Ukrainie będzie trwało dopóty, dopóki nie zamienią sowieckiej symboliki — gwiazdy, która znajduje się na budynku Rady Najwyższej, na ukraiński Tryzub oraz zmienią współczesny niebiesko-żółty sztandar na żółto-niebieski, pradawny symbol Ukrainy-Rusi. Przecież górny żółty kolor symbolizuje słońce, które jest w górze, nad niebieską ziemią. Niebieski kolor flagi powinien być na dole, bo symbolizuje ziemię. Ta starodawna symbolika w niedalekiej przyszłości znów będzie naszą flagą. gazeta, drukując pod koniec publikację z nagłówkiem, który mówi sam za siebie: „Antybudowlane” akcje w stolicy „kryje” milicja”. Na głowy ludzi wylewają ocean dezinformacji. Nie może być dwóch przeciwstawnych prawd, kiedy w telewizji pokazują akcję protestu przeciwko jakiejś nowej budowie, a w innym medium czy na konferencjach prasowych przedstawia się to jako coś sprzedajnego, kłamliwego. Dlatego nie spieszcie się brać wszystkiego na wiarę. Drugie zjawisko nie mniej smutne. Patrzyłem na grupę młodzieńców z organizacji o pięknej nazwie „Młodzież — nadzieja Ukrainy”, która stała z plakatami pod „Zorianym”, i myślałem o tym, jak wiele pięknych, patriotycznych nazw u nas wymyślono dla gazet, pikiet, organizacji społecznych i partii politycznych. I czy zawsze wiedzą uczestnicy wieców, za czym stoją? To znaczy nie za ile (to im wiadomo), a za czym? A jeśli wiedzą, to ileż kosztuje to, co staroświecko nazywają sumieniem, wyprzedawanym na „akcjach protestu” czy „akcjach protestu przeciwko akcjom protestu”?
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
