Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

JAKA PRAWDA, CZYJA SIŁA?

Слово Просвіти, №34 за 2011 рік

Witalij KORŻ, deputowany ludowy Ukrainy 24 sierpnia 1991 roku Rada Najwyższa Ukrainy przyjęła Akt proklamacji niepodległości Ukrainy. Akt ten zyskał ogólnonarodowe poparcie w grudniu 1991 roku, kiedy ponad 90 procent obywateli Ukrainy wyraziło pragnienie życia we własnym niepodległym suwerennym państwie, w którym, jak pisał wielki Taras, „swoja prawda, i syła, i wola” (własna prawda, i siła, i wola). Obecnie, dwadzieścia lat po licznych „reformach” i „reformatorach”, dobrze widzimy, jaka prawda, czyja siła i wola panują na Ukrainie. I dlatego, być może, każdy z nas ma podstawy uważać, że stało się nie do końca tak, jak się wydawało. Jednak w rzeczywistości stało się dokładnie tak, jak postąpiła większość społeczeństwa, przez dwadzieścia lat wybierając odpowiednich przewodników Narodu Ukraińskiego. Czy rzeczywiście nasza Ukraina stała się państwem Ukraińców? Czy obecnie znów uzbiera się ponad 90 procent obywateli, którzy marzą o życiu w niepodległym państwie ukraińskim? Czy choćby w połowie spełniły się nasze oczekiwania i pragnienia, które wzniośle przeżywaliśmy dwadzieścia lat temu? Niepocieszające odpowiedzi na te aktualne pytania i obecny stan rzeczy na Ukrainie to nic innego, jak skutek obojętności i braku patriotyzmu przeważającej części obywateli. O tym musimy powiedzieć uczciwie i otwarcie. Dziś nie uda się za pomocą płomiennych przemówień, słodkich obietnic i głośnych show na placach ukryć smutnego i oczywistego faktu — autorytet Ukrainy nie jest wysoki, według wszystkich rankingów nasze państwo znajduje się wśród najgorszych na świecie, przepaść między bogaczami-korupcjonerami u władzy a pozostawionymi na pastwę losu zubożałymi przeciętnymi obywatelami stale się powiększa. Perspektywy na przyszłość nie dodają optymizmu choćby dlatego, że za pomocą prorosyjskich sił Moskwa kontynuuje otwartą ekspansję we wszystkich sferach życia, stopniowo zwiększając swoją obecność na Ukrainie, podczas gdy ukraińskie wojsko nie jest wystarczająco zdolne do walki, by obronić nas przed agresją. Zdjęcie z archiwum „SP” Zdjęcie z archiwum „SP” przed kolejną ciężką próbą, tasują swoje nieliczne partie polityczne, których jest bez liku na Ukrainie. Mają nadzieję, że jakimś cudem zwyciężą w ogólnonarodowych — nie-narodowych wyborach… Hej, hej, bracia Ukraińcy! Co zrobiliśmy, aby obudzić z letargu uśpioną przez wrogów ukraińską ideę narodową? Co wszyscy razem zrobiliśmy, aby zjednoczyć narodowo uśpiony, stokroć oszukany, duchowo i materialnie okradziony przez obcych nasz naród ukraiński?! Co zrobiliśmy my wszyscy razem, aby kwitł i rozwijał się dany nam przez Wszechmocnego Język Ukraiński? Dlaczego obcy przybysze z naszymi rodzimymi janczarami piszą nam ustawy o języku, a inni — potomkowie zdrajców — z cudzego głosu kontynuują pisanie ukraińskiej historii? I metodycznie, za naszym przyzwoleniem niszczą ukraińskie szkoły. I uczą nasze dzieci, jak trzeba znieważać ojca i matkę, rodzimą Ukrainę. Dlaczego, jak opętani, kontynuujemy krzyżowanie ostatniego Prezydenta-patrioty Ukrainy? Któremu, wbrew naszej zazdrości i bezpośredniej zdradzie wielkiej idei, mimo wszystko udało się- Święto Niepodległości — obecnie to święto ze łzami w oczach. Ale mamy nadzieję, że młode pokolenie, które urodziło się już w formalnie niepodległej Ukrainie i dopiero wchodzi w procesy społeczne, nie pogodzi się z obecnym stanem spraw i zbuduje syste-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn