Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

Tekst uszkodzony przy rozpoznawaniu — przeczytaj stronę oryginału

Serhij Tulub obawia się gniewu Moskwy

Слово Просвіти, №34 за 2012 рік

Lew CHMELKOWSKI, redaktor tygodnika Ukraińskiego Narodowego Związku „Swoboda”, USA Przebywając w czerwcu w Nowym Jorku w ramach delegacji, przewodniczący Czerkaskiej Obwodowej Administracji Serhij Tulub rozdawał wszystkim, którzy tego chcieli, album wydany z tej okazji: „Czerkaszczyzna turystyczna, 5 sezonów”. Wydanie rozpoczyna się od dużego portretu Serhija Tuluba (na Czerkaszczyźnie już zauważono jego pasję do fotografowania), który, jak widać, należy traktować jako uosobienie szewczenkowskiego kraju. Dalej następuje opis zabytków obwodu, w którym rzucają się w oczy liczne celowe przekręcenia historii. Napisano, że w Korsuniu-Szewczenkowskim „ozdobą miasta jest cudowny architektoniczno-historyczny pałacowy zespół Łopuchinów-Demidowów, położony na malowniczej wyspie pośrodku rzeki Roś”. Stąd niedaleko do miasteczka Moszny, nad którym wznosi się cerkiew, o której powiedziano: „Elementy architektoniczne cerkwi Przemienienia Pańskiego wykorzystano przy budowie Pałacu Alupka M. S. Woroncowa na Krymie”. Tak, nad Rosią stoi pałac; jest Swietłana OREL, Kirowohrad Święto wypadło barwnie i różnorodnie. Festiwal barszczu, który trwał w miejskim parku, zgromadził wielu uczestników. Drużyny Nowomyrhorodu i sąsiedniego miasteczka Mała Wyska rywalizowały o to, czyj barszcz okaże się smaczniejszy. Tej wesołej imprezie towarzyszyły występy chóru kapeli „Huliajpole”, żeńskiego zespołu wokalnego, a obfita letnia ulewa dodała jej szczególnego dreszczyku. Żarty, śmiech, piosenki, barwne wyszywanki… Po tym wszystkim trafiła na uroczyste przyjęcie z okazji dnia miasta. Przy suto zastawionym stole zebrali się kierownicy obwodu i rejonu, dyrektor generalny „Wełty” Andrij Brodski ze świtą, deputowany obwodowej rady Witalij Hruszewski (Nowomyrhorod wchodzi w krąg jego zainteresowań jako przyszłego kandydata na deputowanego Rady Najwyższej), kilku gości. I jakby trafiła na inną planetę — przy stole wszyscy, z wyjątkiem miejskiego głowy Jakowa Niemirowskiego, mówili po rosyjsku. A Brodski jeszcze zażartował coś na ten temat… ba ga to spil no go w ar hi tek tu ri Mo - szen i Aluп ki. ność od konfiskaty na rzecz Rosji. Moszny wraz z sąsiednimi wsiami stały się posagiem dla Elżbiety Branickiej, córki magnata Ksawerego Branickiego z Białej Cerkwi, i jego żony Aleksandry Engelhardt, bratanicy Hryhorija Potiomkina. Elżbietę (Elizawetę) w 1819 roku wydano za rosyjskiego księcia Michaiła Woroncowa. Książę utrzymywał intymny związek z przyjaciółką swojej żony, Olgą Potocką, córką innego magnata z Czerkaszczyzny, Stanisława Potockiego, i sławnej piękności Zofii. W 1824 roku odbył się ślub Olgi Potockiej z rosyjskim generałem Lwem Naryszkinem, kuzynem Michaiła Woroncowa. W posagu Oldze dano Talne. Najpierw chciano ją wydać za księcia Pawła Łopuchina, który odziedziczył po ojcu Korsuń. Ślub nie doszedł do skutku, Paweł Łopuchin nie miał dzieci, a Korsuń w 1866 roku wraz z księstwem przeszedł na pułkownika Mykołę Diemidowa, dalszego bratanka Pawła Łopuchina. Mykoła Diemidow ożenił się z Olgą Stolypiną, która mieszkała w Korsuniu do 1918 roku. Bolszewicy zniszczyli cenne malowidła w salach pałacu, rozgrabili kolekcje i meble. Hrabina Olga Naryszkina mieszkała

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn