Strona · s. 16strona oryginału ↗
Gdzie mieszka mrówka
Слово Просвіти, №34 за 2020 рік
Mykoła TYMCZAK, m. Dubno, rysunek autora
Kalinowa mowa
Kalinowy krzew dokoła obrósł tarninami,
Lecz zakwita, chwyta niebo swymi gałęziami.
Tak nasza mowa w gąszczu obcej mowy
Kwitnie uparcie, rwąc kolczaste okowy.
Ja, niby gałązka mała między wiciem kaliny,
Będę pielęgnować kiście słowa, które nie zginie,
Nie zgaśnie, obdarte przez czas i targane wiatrami.
Darowane przez Boga, będzie wiecznie między nami.
List
Dziewczynko z dalekiej Rosji,
Można, ja list ci przyślę?
Bo już pisać dobrze umiem,
Bo już tęsknię i kocham.
Aniołki białe papierowe
Ja ci w kopertę włożę.
Ty poczuj ciepło w moim słowie,
Co jak kwiat kaliny w ogrodzie.
Ojciec twój wojuje w Ukrainie,
Na dorosłej i strasznej wojnie.
W pieśni strzela słowicze,
W płacze dziecięce głośne.
Zawołaj, wróć do domu tatę,
Niech mama ucieszy się twoja.
Aniołka poślij mu skrzydlatego –
Te, co łzami malowałam ja.
Wyszywanka
Koszulkę mama mi wyszywa
Na czystym skrzydle płótna.
W kalinową nitkę szczerze wkłada
Wszystkie swoje marzenia ona.
Do krzyżyka krzyżyk kładzie się równiutko,
Niby losu chrzczonego szlak.
W tej wyszywance od drogiej mamy
W niebo wzlecę, niby ptak.
Będę dorastać w niej i skrzydlato popłynę
W dalekie wiatry błękitne.
I wyszytą czarnym swoją Ukrainę
Będę miała wiecznie w sobie.
Prośba do Anioła
Jesień. Do szkoły chodzę codziennie.
Po ulicach lecą ciężkie maszyny.
Tu każdy krok w odległości biedy.
Aniele mój, mnie przeprowadź
Przez wszystkie drogi, ścieżynki,
Żeby nie martwili się mama i tata.
Od wichury, słoty i ciemności
Zakryj mnie ciepłymi skrzydłami.
Lecz wiem: Bóg posłał dla Ukrainy
Swoje wielkie wojsko anielskie,
Żeby ją od smutku uchronić.
Im ciężko, aniele, leć pomóc.
Leć, a ja będę czekać na ciebie
Stamtąd, gdzie wschodzi słońce błękitnoniebie.
Leć, bo rani wróg drogi kraj.
Do mnie ze zwycięstwem wracaj.
Gdzie mieszka mrówka
Gdzie mieszka mrówka mała?
Tam, gdzie na warcie opieńki
Z pikami i szablami trawy
Wylazły na pień niewielki.
Gdzie mieszka mrówka mała?
Tam, gdzie chodzi ścieżka leciutko.
Mrówka jej pięty łaskocze,
A ona śmieje się, chichocze.
Gdzie mieszka mrówka mała?
Tam, gdzie skacze wiewiórka ruda,
Gdzie rosną słodkie poziomki
I pachnące jabłonie-dziczki.
Gdzie mieszka mrówka mała?
A ona mieszka nie sama.
Ma ona mamę i tatę,
Braciszków, siostrzyczek wiele.
Gdzie mieszka mrówka?
A wszędzie, gdzie żyją zwierzątka i ludzie,
Gdzie żyją ptaszęta i owady.
Nasze pomocnice – mrówki.
W nich pracy zawsze dosyć.
Porządkują w lesie i w polu.
Krzątają się pośród liści…
Więc, dziecino, pilnie patrz,
Jak idziesz w gości do dworu,
Do rzeki, do ługu, do boru.
Zaglądaj pod każdą źdźbło,
Nie skrzywdź małej mróweczki.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
