Strona · s. 5strona oryginału ↗
Myhajło HORYŃ: «XXI WIEK — NALEŻY DO UKRAINY»
Слово Просвіти, №35 за 2005 рік
Dla byłego dysydenta, działacza społecznego, naukowca i polityka Myhajły HORYNIA, który dziś konsoliduje ruch społeczny Ukraińców na wszystkich kontynentach jako przewodniczący Ukraińskiej Rady Koordynacyjnej Świata, „niepodległość" nie jest ani mityczным, ani niepojętym słowem.
Słowo to wypełniało jego życie okrutną walką, także w obozie śmierci. Jest optymistą i nawet w tym wspomnianym obozie oświadczył funkcjonariuszowi KGB, że będzie drugi Norymberga, na którym osądzony zostanie reżim komunistyczny, a w XXI wieku Ukraina będzie wyznaczać priorytety na świecie.
wyżył. W 1987 r. zostałem zwolniony z obozów koncentracyjnych po drugim zawale serca. Na cały świat poszła wiadomość, że w obozie umierają więźniowie polityczni. Nazwano go obozem śmierci. Podjęto ostatnie próby, by ekipa Gorbaczowa uratowała Związek: rozpoczęła się pieriestrojka, zlikwidowano obóz. Dziś w tym miejscu znajduje się Muzeum Totalitaryzmu Sowieckiego, które stało się miejscem pielgrzymek młodszych pokoleń Rosji, Ukrainy i świata. Ideą niepodległości był cel naszego ruchu oporu, cel naszego życia. O nią walczyły praktycznie wszystkie pokolenia Ukraińców w XX wieku: wojska UNR, UGA, oddziały powstańcze w latach 1917–1921, podziemne organizacje w Galicji w latach 30. Wojna partyzancka pod przywództwem Romana Szuchewycza w latach 40. i 50. była najszersza. W 1952 r., kiedy stłumiono ruch powstańczy, nastąpiła fala podziemnych organizacji studenckich jedenastu instytutów miasta Lwowa. Moja żona także była jedną z tych studentek, które masowo trafiły do obozów koncentracyjnych (nie mniej niż tysiąc osób). Do 1956 roku trwały aresztowania i walka z lwowskimi studentami, a w 1961 r. pojawiają się szesdziesiątnicy; ten ruch przenosi się na Naddnieprzańszczyznę. Do nas przyjechała grupa młodych chłopców: Iwan Drach, Mykoła Winhranowski, Iwan Dziuba, Iwan Switłyczny, Borys Mamajsur — i my, przedstawiciele Galicji i Naddnieprzańszczyzny, łączymy się w walce o Ukrainę. To zjednoczenie doprowadziło do tego, że cztery lata później poszliśmy do obozów koncentracyjnych jako pierwsza fala szesdziesiątników. Po Pomarańczowej Rewolucji staje się oczywiste, że miałem rację, kiedy cały czas mówiłem, że XXI wiek należy do Ukrainy. Kiedy Wiktor Juszczenko jako nowy Prezydent pojechał do Europy, Azji, Ameryki, witano go z niezwykłym entuzjazmem. Ukraina stała się popularna, ukraińska rewolucja poruszyła świadomość całego świata. Jeśli zdołamy to zachować, Ukraina stanie się jednym z najbogatszych i najbardziej demokratycznych państw świata. Ponieważ jesteśmy tradycyjnie społeczeństwem demokratycznym, jak nikt na świecie. Dowodem jest XVII wiek, epoka kozacka, kiedy jako jedni z pierwszych wprowadziliśmy demokratyczny system wyborczy, wybierając hetmana. To pomoże nam jutro się zadeklarować. Historia to nie martwa abstrakcja. Czuję najściślejszy związek XXI wieku z XI wiekiem, epoką Jarosława Mądrego. Ukraina była wtedy tak popularna, że wszyscy europejscy monarchowie dążyli do tego, by zostać krewnymi Jarosława Mądrego. Ugruntujemy demokrację. — Czy Światowe Forum Ukraińców się odbędzie? — Przebudowa państwa zmusiła nas do przeniesienia forum na 20–21 listopada. Będzie to forum, które stanie się nowym rozbłyskiem Ukraińców jako narodu światowego. Razem z uczonymi pracujemy nad Koncepcją rozwoju Ukrainy do 2010 roku, która zostanie ogłoszona na forum. Koniecznie trzeba zająć się budową języka, odrodzeniem narodu. Wszędzie obcy język, dlatego Ukrainiec nie czuje się na rodzinnej ziemi. Myślę, że po wyborach rząd zajmie się wychowaniem naszej młodzieży, w tym odrodzeniem systemu przedszkoli. We każdej wsi i miasteczku dzieci mają się wychowywać w ukraińskich przedszkolach, aby nowe pokolenia wyrastały na Ukraińców. — Panie Michale, co powiedziałby Pan w tym czasie naszemu narodowi z Majdanu Niepodległości? — Szanowni przyjaciele, jesteśmy w przededniu wielkich zmian. Pamiętajmy, że w ciągu pół roku Ukraina nie może stać się bogata i demokratyczna. Aby skrócić tę drogę, każdy z nas powinien pracować i oceniać przede wszystkim swoją pracę. Zapytajmy każdy siebie: „Co ja zrobiłem dla Ukrainy w tym czasie?” I wtedy osiągniemy to, czego pragniemy.
z
Stronę przygotował Ołeksandr SOŁONEC
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
