Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

W KAMIANCU PODOLSKIM WŁADZĘ PRZEJĘLI MOSKIEWSCY POPI

Слово Просвіти, №35 за 2005 рік

i rządzili miastem przez całą godzinę. Ponad 30 batiuszków w czarnych ryasach przyszło na nadzwyczajną sesję rady miejskiej, zwołaną w celu rozstrzygnięcia kwestii podwyżki taryf za usługi komunalne. Ochrona ich przepuściła... na polecenie miejskiego głowy Ołeksandra Mazurczaka, jako wcześniej zaproszonych. W chwili tej zaplanowanej z góry wizyty sprawa, która tak poruszyła świętych ojców UPC Patriarchatu Moskiewskiego, nie była rozpatrywana. Ale przewodniczący, on zaś zarazem mer, zaproponował korpusowi deputowanych przerwanie pracy i wysłuchanie delegacji, „ponieważ jeszcze nigdy tak wielu kapłanów naraz nas nie odwiedziło”. Tymczasem goście rozsiedli się na miejscach deputowanych, jeden z nich zajął miejsce w prezydium, a władyka Kamieniec Podolski i Gorodockiego Teodor zawładnął trybuną i mikrofonem. Mała uwaga o tym przywódcy: według świadectwa znanego badacza twórczości Ohienki, Mykoły Tymoszyka, władyka Teodor w swoim czasie zarządził spalenie wszystkich książek Ohienki przechowywanych w Poczajowie, w tym także jego studium o samej Ławrze. Gdy ognisko zapłonęło, sam rzucał w nie książki. Na deputowanych skierowano kamerę wideo. Jak się okazało, filmował korespondent diecezjalnej gazetki „Dzwin”, który nigdy nie był akredytowany przy radzie miejskiej. Cóż więc za świecki niepokój stał się przyczyną wielkiej procesji krzyżowej? Jak się okazało, skromny pomnik papieża rzymskiego Jana Pawła II, którego postawienie na skwerze obok rzymskokatolickiego kościoła katedralnego świętych Piotra i Pawła zezwoliła poprzednia sesja rady miejskiej. Z funduszy gromady i tysięcy obywateli innych wyznań, którzy, mimo swojej wiary, szczerze szanują zmarłego w Bogu pontyfika za jego tytaniczną pracę dla całej ludzkości. Właśnie tak, jak czyni to cały świat. Tylko moskiewscy batiuszkowie, którzy przywykli siać nie życzliwość i miłosierdzie, lecz wrogość między wiernymi nawet wewnątrz swoich świątyń (przykładem jest wypędzenie ojca Wissariona i jego zwolenników z odbudowanej przez nich w centrum Kamieńca wspaniałej cerkwi Aleksandra Newskiego), w końcu ci, którym najwyraźniej obojętne są narodowe wartości i świętości (w zeszłym roku z winy tych „dostojników” w mieście spłonął unikatowy archiwum – część Państwowego Funduszu Archiwalnego), nie znajdują w sobie siły, by to uznać. Właśnie ci święci ojcowie, depcząc regulamin organu samorządowego za łaskawym przyzwoleniem miejskiego głowy, wzięli się za udowadnianie, jak strasznymi katolikami byli dla Ukrainy, grożąc w razie sprzeciwu masowym głodówką swoich parafian i wielką protestacyjną procesją krzyżową. „Niech katolicy stawiają papieża na terenie swojego kościoła” – taki był werdykt przybyszów. Miejski głowa, który, nota bene, niedawno wstąpił do partii „Batkiwszczyna”, kierując się nieznanymi względami, byle nie regulaminem, usiłował nawet poddać tę decyzję pod głosowanie. Nie uzyskała jednak poparcia. Kwestię odłożono do ponownego rozpatrzenia w komisjach i konsultacji z wyraźnie rzymskokatolicką wspólnotą. z Wira SZPYLOWA, dziennikarka

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn