Strona · s. 7strona oryginału ↗
Jeden język
Слово Просвіти, №35 за 2008 рік
Moskwa ogłosiła język rosyjski „językiem międzynarodowym” i usunęła język ukraiński z użycia we wszystkich dziedzinach gospodarki narodowej. Nasz rodzimy język ukraiński wypchnięto na pola i fermy, nazywając go „językiem kołchozowym”. Rosyjscy publicyści-szowiniści tłumaczyli, że języka ukraińskiego nigdy nie było. „Nie było, nie ma i być nie może”, tak w 1863 roku sformułowano w niesławnym cyrkularzu Wałujewa o istnieniu naszego rodzimego języka. Obecnie sytuacja językowa w niepodległej Ukrainie jest trudna i doświadcza ekspansji ze strony północnego sąsiada. „Starszy brat” nie skruszył się, lecz nasilił huragan całkowitej rusyfikacji. Prorosyjskie i antyukraińskie siły stawiają zajadły opór wprowadzaniu języka ukraińskiego w życie, agresywnie narzucają dwujęzyczność, której w Ukrainie nigdy nie było, bo narodów dwujęzycznych nie ma. Symonenkowie, witrenkowie, morozowie, regionałowie stali się zaciekłymi obrońcami języka rosyjskiego. Lewa frakcja i regionałowie ignorują ukraiński język państwowy w Radzie Najwyższej Ukrainy, chcą dokończyć i zniszczyć to, czego nie zdążyły carskie i bolszewickie imperia. Jeśli ukraińscy patrioci domagają się, by w Radzie Najwyższej Ukrainy przemawiać językiem państwowym, to podnoszą wrzawę: „to ograniczanie praw człowieka!”(?), — „uciskanie języka rosyjskiego”. A niszczenie języka ukraińskiego nadal carskimi ukazami to nie „ograniczanie praw człowieka”?! Półki księgarskie zapełniły rosyjskie wydawnictwa. W kioskach jest mało ukraińskich gazet albo nie ma ich wcale. 90% czasu antenowego telewizji zajęto językiem sąsiedniego państwa. W rosyjskich szkołach Ukrainy zrusyfikowano nie mniej niż połowę naszej młodzieży. Oni również będą domagać się dwujęzyczności, państwowego statusu języka rosyjskiego. Ukraińskiego patrioty można wychować na bazie języka i kultury ukraińskiej. Wszyscy obserwujemy przewagę języka rosyjskiego w środkach masowego przekazu: to najpotężniejszy środek rozrosyjszczenia. Sąsiednie państwo prowadzi celową politykę niszczenia języka ukraińskiego i narodu ukraińskiego. To wielka zbrodnia. Kto więc, jeśli nie my, powinniśmy stanąć w obronie rodzimego słowa, dać odpór zabłąkańcom i własnym symonenkom, witrenkom, regionałom, aby przekazać potomkom nasz najdroższy skarb, rodzimy język ukraiński. Wychowanie patriotyczne powinny prowadzić rodzina i szkoła. Kto, jeśli nie szkoła, ma dać dorastającemu pokoleniu głęboką wiedzę narodowo-historyczną, wychować dumę z ojczystego państwa i jego języka? A odradzać język ukraiński nie trzeba, bo przez wieki niewoli zachował swoje piękno i bogactwo. Trzeba jedynie wprowadzić go we wszystkie dziedziny życia kraju. A odradzanie narodu to już sprawa pilna. Utrwalając w Ukrainie rodzimy język, zachowamy siebie jako naród, a Ukrainę jako państwo europejskie.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
