Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 10strona oryginału ↗

PISARZE I WYDAWCY — CZYTELNIKOM

Слово Просвіти, №35 за 2008 рік

Zdjęcie autora. Wszyscy wyrośliśmy z „Malatka”. Kiedy na 60-lecie (w 1991 roku) planowano wydać dwutomowe dzieło Wasyla Andrijowycza i nie wydano go, zasmucił się i mówi: „Oto pogrzebie się i moja powieść o Łysence”. Tak też się stało. W 1999 roku autor zmarł. Zdołałam znaleźć sponsorów dopiero wtedy, gdy usłyszałam, że będą obchodzić 165 lat od dnia urodzin Mykoły Łysenki. Pomogła mi w tym dyrektor wydawnictwa „Pulsary” Łarysa Kopan. Wydaliśmy 1500 egzemplarzy, 500 wydałam za własne środki. Teraz sprzedaję. Ludzie podchodzą. Kto czytał — dzielą się wrażeniami, mówią: „Dobra książka”. Kupują, dziękują”. W słowach Wałentyny Dmytriwny jest i ból, i radość… Wiele jeszcze opowiedziała o przykrościach ukraińskiego pisarza, o tym, jak ciężko przebijać się naszej książce nawet teraz. Od smutku do radości. I odwrotnie. Nie mogę nie opowiedzieć o przykrym przypadku, który zdarzył się pierwszego dnia. Planowano śpiewaną prezentację książki znanej ukraińskiej poetki Tamary Sewerniuk „Pod znakiem czasu” z udziałem zasłużonego artysty Ukrainy Iwana Derdy w „kobziarskiej świetlicy”. Prezentacja się odbyła, ale z jakiegoś powodu w sali koncertowej. Tego dnia odwiedzających było jak na lekarstwo. Więc w sali, obliczonej na kilkuset widzów, siedziało… aż 23. Tamara Artemiwna wydała ponad dwadzieścia zbiorów poetyckich. Iwan Derda, który posiada nagrody „Złota Trembita”, „Złota Nika”, koncertuje po całej Europie, przy akompaniamencie maestro Wadyma Lisowego natchnienie wykonywał pieśni, romanse „Nie zgub siebie w ciemności nocy”, „Ptaki przelotne” i inne. Ale im, ulubieńcom czerniowieckiej publiczności, zapewne było gorzko: wszak takie koncerty w domu zbierały pełne sale. Opowiadają, że mer miasta jakoś nawet nie mógł przejść, żeby podarować kwiaty… A w Kijowie… Wstyd za taką organizację. Ale nie na darmo — „Ze smutkiem radość…” Radosna naprawdę latała i promieniała Zirka Menzatiuk — utalentowana pisarka, której tego dnia wręczono nagrodę imienia Łesi Ukrainki Gabinetu Ministrów Ukrainy za literackie. Zdjęcie autora. Autograf-sesja Ihora Siczowyka. raturnych nagród około czterdziestu. To niesprawiedliwe. Przyjemnie, że literatury dziecięcej stało się więcej, ale chce się, żeby była bardziej różnorodna. Potrzebna jest literatura poznawcza, proza psychologiczna dla dzieci — tematów jest bez liku. Na przykład, obecnie wielu rodziców wyjeżdża na zarobki za granicę, dziecko zostaje niemal sierotą przy żywych rodzicach, ciężko przeżywa to rozstanie. Jedno dziecko zamyka się w sobie, inne — przeciwnie, uważa, że rodziców nie ma — pełna swoboda, zaczyna zachowywać się lekkomyślnie. Kto o tym napisze, kto podpowie, jak się zachowywać? Literatury młodzieżowej jest mało, więcej jest przekładowej. A gdzie nasze utwory?” W dobrym nastroju Zinaida Łeszczenko, redaktor naczelna czasopisma dziecięcego „Malatko”, które przetrwało wszystkie przebudowy i ma obecnie nakład 30 000, co dla ukraińskiego wydania jest wielkim osiągnięciem. Choć wcześniej nawet zbiory poezji dziecięcej wychodziły w nakładach ponad 100 tysięcy! Dzieli się radością: „Czasopismo „Malatko” — na progu swojego półwiecza (w styczniu 2010 roku). U źródeł czasopisma stał Borys Charczuk. Jego kołysało wielu utalentowanych ukraińskich pisarzy, dokładając wysiłku i pracy: Oksana Iwanenko, Natalja Zabiła, Płaton Woronko, Mykoła Winhranowski, Dmytro Pawłyczko. Każdemu z nich oddano należny hołd w czasopiśmie. Drukujemy bajki narodów świata, ukraińskie ludowe, małe formy literackie

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn