Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

Z rosy i wody! Umieć być wielkim w małym

Слово Просвіти, №35 за 2008 рік

25 sierpnia mija 70 lat od dnia urodzin ukraińskiego poety, publicysty i działacza społeczno-politycznego Kijowszczyzny Ołeksandra Drobachy. Obecnie jest przewodniczącym Wyszhorodzkiego Rejonowego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta» im. Tarasa Szewczenki, deputowanym Wyszhorodzkiej Rady Rejonowej, honorowym obywatelem miasta Wyszhorod, autorem wielu książek i publikacji prasowych. — Panie Ołeksandrze, jak przygotowuje się Pan do przyjęcia swojego jubileuszu? — Z ludźmi i dla ludzi (śmieje się). — Co najbardziej martwi Pana jako pisarza i obywatela? — Problemy naszego Odrodzenia jako narodu i państwa, zwłaszcza zapóźnienie w społeczeństwie dominanty duchowej wobec materialnej. Stąd wynika błędne rozumienie wolności jako uwolnienia od norm moralnych i odpowiedzialności (daje o sobie znać okres poghanobójczy, kolonialny). — Jak to przezwyciężyć? — Muszą istnieć przeciwwagi, dźwignie wpływu duchowego na wielu z nas (te czynniki: Jedyna Pomiestna Cerkiew, władza wszystkich szczebli, sztuka), aby uduchowniać, a nie tylko gromadzić bogactwo materialne. — Jest Pan autorem 10 książek poezji i prozy. Czy literatura ukraińska nadąża za wyzwaniami czasu? — Nie wolno nam wyrywać literatury z ogólnego oddziaływania sztuki na człowieka. Syntetyczne rodzaje sztuki, jak kino ukraińskie, mogłyby siedmiomilowymi krokami przyspieszyć kształtowanie się narodu, gdyby istniało u nas 50–100 filmów akcji o pięciusetletnich ukraińskich zmaganiach wyzwoleńczych. 100 ukraińskich bohaterów „nie pracuje” na rzecz odrodzenia ukraińskiej potęgi. Oto i rola literatury jako składnika kina zostaje zniwelowana. — Ciekawa myśl. Niepokoi mnie zmniejszanie się środowiska literatów wszystkich pokoleń, drobnostkowość tematyki, swawola formy… — Dzieje się tak dlatego, że wielu pisarzy mierzy człowieka od stopy do pasa, a trzeba – od serca i głowy do nieba. Ci pisarze uwalniają się od tego, co najlepsze w ich myślach, smakując w tym, co niskie, wulgarne, materialne. Dla mnie jako pisarza i pedagoga ważne jest widzieć i odczuwać: każda lekcja, każda książka – to krok ucznia na drodze do siebie jako wyjątkowej osobowości, do siebie jako bohatera. W zwierciadle duszy młodzieńca czy dorosłego człowieka chcę zobaczyć swoją pracę. Przykłady są. Najlepsze ukraińskie pieśni naprawiają nawet wady genetyczne organizmu. — Panie Ołeksandrze, znam Pana także jako szczerego zwolennika odrodzenia kozackiego w Ukrainie. Pana szanują w ko-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn