Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 4strona oryginału ↗

Jak współpracować z władzą? Przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy w Doniecku chce widzieć europejskich uczniów i studentów

Слово Просвіти, №35 за 2013 рік

W Dniu Wiedzy z roboczą wizytą w Doniecku przybył przewodniczący Rady Najwyższej Ukrainy Wołodymyr Rybak. W programie pobytu zaplanowano wizytę w szkole ogólnokształcącej nr 55 w Doniecku oraz w Donbaskiej Narodowej Akademii Budownictwa i Architektury w Makiejewce. Maria OLIJNYK, „Słowo Proświty”, m. Donieck. Z lotniska W. Rybak przybył do szkoły nr 55. W słowie powitalnym przewodniczący Rady Najwyższej podkreślił, że cieszy się, iż może spędzić Dzień Wiedzy z uczniami i nauczycielami swojej rodzinnej szkoły, która jest jedną z najlepszych szkół Doniecka. Tej jesieni 450 tysięcy dzieci Ukrainy przyszło do pierwszej klasy, a 2,5 miliona — do szkół wyższych. „Marzę — powiedział Wołodymyr Rybak — aby to młode pokolenie żyło w europejskiej Ukrainie”. Podarował pracownię komputerową, już drugą, przekazał bibliotece szkolnej ponad 200 książek ukraińskich klasyków oraz słodycze pierwszoklasistom. „Ukończyłem szkołę nr 55 ponad 50 lat temu. I jako przewodniczący parlamentu zaproponowałem swoim kolegom, deputowanym ludowym Ukrainy, zakup za środki pomocy materialnej i przekazanie szkołom książek, techniki, wyposażenia” — podkreślił. Dyrektor szkoły Ołena Bohat podziękowała za prezenty, zaprosiła na tradycyjną akademię z pieśniami i tańcami. Wszystko to odbywało się w języku rosyjskim, bez żadnego znaku, że ta szkoła jest na Ukrainie, a nie w Rosji. A już w pracowni komputerowej, gdzie Wołodymyrowi Rybakowi demonstrowano film o szkole — oczywiście też po rosyjsku, zapytał, w jakim języku prowadzone jest nauczanie w jego rodzinnej szkole? W odpowiedzi usłyszał, że WYŁĄCZNIE PO ROSYJSKU uczy się w 11 klasach 250 dzieci, tak samo uczyć się będzie 34 pierwszoklasistów. Powiedziano to z dumą. Na co Wołodymyr Rybak ze zdziwieniem zapytał: „Dlaczego?”. I opowiedział, jak trudno było mu w pierwszych dniach przewodniczenia Radzie Najwyższej Ukrainy z powodu słabej znajomości języka ukraińskiego. Miejscy urzędnicy zaczęli pospiesznie wyjaśniać, że przedszkole, z którego dzieci przychodzą do tej szkoły, jest rosyjskojęzyczne, dlatego szkoła zmuszona jest kontynuować nauczanie po rosyjsku. Ale już obecnie 49% dzieci w przedszkolach wychowuje się po ukraińsku. Szczere zdziwienie Wołodymyra Rybaka — dlaczego przez 22 lata jego rodzinna szkoła i przedszkole do tej pory pracują jak w ZSRR, w języku sąsiedniego państwa, chcę wesprzeć pytaniem, na które nie może odpowiedzieć żaden miejski urzędnik oświatowy: gdzież jest reszta „procentów” wychowanków przedszkoli, skoro do pierwszych klas z ukraińskim językiem nauczania wstępuje tylko 25% z 49% deklarowanych? Mam nadzieję, że dyrekcja i urzędnicy mają nad czym pomyśleć i… nie stwarzać przeszkód w nauce dzieci w ukraińskim języku państwowym w Doniecku. Swoją drogą, na stronie internetowej tej szkoły czytamy: „Siedmioletnia szkoła od 1934 r. przeradza się w dziesięcioletnią (rozpoczęto nabór do 8 klas). Rosła liczba uczniów. W szkole były rosyjskie, ukraińskie i tatarskie klasy”. Zatem w latach 30. szkoła była jeszcze trójjęzyczna, a w NIEPODLEGŁYM PAŃSTWIE UKRAIŃSKIM — jednojęzyczna, rosyjskojęzyczna. Przez 2 godziny pobytu Wołodymyra Rybaka w szkole po ukraińsku zabrzmiał tylko hymn Ukrainy. W wyszywance byłam tylko ja… Po Doniecku pojechaliśmy do Makiejewki, do Donbaskiej Narodowej Akademii Budownictwa i Architektury, gdzie Wołodymyr Rybak wziął udział w ceremonii pasowania na studentów 863 pierwszoroczniaków. Oczekując przybycia przewodniczącego RN, w przepełnionej pierwszoroczniakami i wykładowcami auli z głośników płynęła rosyjska „blatota”. Potem kilka razy zaprezentowano film o rozrywkach „wewnątrzuczelnianej republiki studenckiej”, która zaczynała się od piosenki „I Lenin takoj mołodoj, i junyj Oktiabr wperiedi”. Wreszcie zabrzmiała melodia hymnu państwowego… bez słów!? Rzeczywiście, w tej sytuacji słowa hymnu nijak nie mogły zabrzmieć — tutaj są one wrogie. Na scenę wszedł rektor Jewhen Horochow — doktor nauk technicznych, profesor, akademik Rosyjskiej Akademii Architektury i Nauk Budowlanych, powitał pierwszoroczniaków, powiedział, że tutaj staną się Europejczykami, i zaprosił na scenę Wołodymyra Rybaka, przewodniczącego rady nadzorczej uczelni, „dobrego budowniczego i dobrego państwowego architekta”. — Tutaj siedzą młodzi ludzie, którzy będą budować przedsiębiorstwa, ale najważniejsze — budować nowy kraj. Mamy nadzieję, że podpiszemy umowę o stowarzyszeniu z Unią Europejską i musimy przechodzić na europejskie standardy we wszystkim. W kolejce — uchwalenie bardzo poważnej „Ustawy o oświacie” — poinformował Wołodymyr Rybak. Podkreślił, że kwestie finansowania kultury i oświaty przy tworzeniu budżetu państwowego na 2014 rok powinny być rozpatrywane w pierwszej kolejności. „Musimy odwrócić piramidę, aby odejść od szczątkowej zasady finansowania tych branż. Musimy zrobić wszystko, aby na Ukrainie wyrosło pokolenie zdrowych i wykształconych ludzi” — zaznaczył przewodniczący parlamentu. Zdaniem Wołodymyra Rybaka, „za jakieś dwadzieścia lat będzie to zupełnie inne pokolenie ludzi, którzy będą żyć w cywilizowanym europejskim kraju. Tak dalej budować i żyć, jak teraz, nie można” — podsumował. Donbaska Narodowa Akademia Budownictwa i Architektury została założona w 1947 roku i od ponad 65 lat kształci specjalistów dla budownictwa i architektury, początkowo jako wydział, a od 1972 roku jako samodzielna wyższa uczelnia. W 2012 roku akademii, jedynej z budowlanych uczelni wyższych Ukrainy, nadano status organizacji bazowej Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, Budownictwa i Gospodarki Komunalnej Ukrainy w sprawach działalności naukowo-technicznej, dzięki czemu Donbaska Narodowa Akademia Budownictwa i Architektury na podstawie bezpośrednich umów z Ministerstwem Rozwoju Regionalnego i zarządzenia ministra stała się członkiem grupy roboczej Ministerstwa. I przykro, że w tej uczelni nie ma nic narodowego. Prawda, mimo wszystko w akademii, w odróżnieniu od szkoły, zabrzmiała ukraińska pieśń w cudownym wykonaniu studentki Dżamili Szachmamiedowej „Tecze woda” oraz przysięga pierwszoroczniaków w języku ukraińskim. To wszystko. A reszta: studenci, wykładowcy, urzędnicy, prowadzący, oprawa — komunikowali się wyłącznie po rosyjsku. Korzystając z okazji, w imieniu obwodowej „Proświty” zwróciłam się do Wołodymyra Rybaka z prośbą o pomoc, a mianowicie o zbiórkę środków wśród deputowanych ludowych Ukrainy na wykonanie i ustawienie pomnika-popiersia Wasyla Stusa autorstwa kijowskiego rzeźbiarza Borysa Dowhania oraz zagospodarowanie. Przewodniczący Rady Najwyższej Wołodymyr Rybak, Maria Olijnyk, zastępca mera Doniecka Wałentyn Łaktionow. Drugi rząd: deputowany ludowy Ukrainy Wałentyn Łandyk oraz przewodniczący Rady Obwodowej Doniecka Andrij Fedoruk.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn