Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 1strona oryginału ↗

Słowo o Słowie

Слово Просвіти, №35 за 2021 рік

Natalia DZIUBENKO-MEJS, laureatka Narodowej Nagrody im. Tarasa Szewczenki Kiedy jeszcze Słowo Bogiem nie było, Kiedy zdawało się, że ono zasnęło, Zmartwiało przetrąconych skrzydło, Jadem się wpiło obce żało, Bo pierwsze podnosiło się pod kule. Na placach ćwiczeń narodów i państw Ukazywało się jako widmo powstania, To jego duch z prochu wskrzeszał się, Modlitwą jarów ku niebiosom, Zawsze, jakby po raz pierwszy… Jakby po raz ostatni. Siało w jasnych obrazach. Pod chłodnym pektorałem księżyca Toczyła się zasmucona łza, A przez wieki uśmiechnięty Kobzarz Niósł swoje złote skryżalia. Marszem pochodowym, szumem bandur Wracało do rodzinnego domostwa Pod czujnym wzrokiem drapieżnych dyktatur, Imperiów i czasów, przełamując mur, Rosło Słowo wraz ze swoim narodem. …Lecz znów wojny krwawy jatagan Swoje krzywe wypala drogi, Jakby z piekła sączył się durman, Ale śpiewa słoneczny Majdan. W rodzimym Słowie, wskrzesiwszy Boga.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn