Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

Francuski posmak Gali

Слово Просвіти, №36 за 2018 рік

W Narodowej Operze Ukrainy odbył się coroczny pokaz dyplomowy absolwentów Kijowskiej Miejskiej Akademii Tańca im. Serża Lifara. Dla młodych studentów Akademii stał się on szansą, by poczuć się prawdziwymi gwiazdami i przeżyć falę zasłużonych owacji publiczności. Natalia SEMENENKO Zdjęcie udostępnione przez KMAT Tegoroczna Gala stała się swoistym muzycznym hołdem dla legendarnego tancerza, choreografa, pedagoga, historyka i teoretyka choreografii Serża Lifara, którego imię nosi Kijowska Miejska Akademia Tańca. Ten genialny Mistrz, niedościgniony reformator baletu, wielki patriota Ukrainy i Kijowa, zawsze jest drogowskazem dla młodych artystów, którzy rozpoczynają swoją karierę taneczną. Dzięki temu studenci i absolwenci Akademii mieli szczęście obcować z oryginalną estetyką baletową mistrza, biorąc udział w premierowym pokazie jednoaktowego baletu „Lifar-suita” na scenie Narodowej Opery Ukrainy. Obecną kijowską premierę kultowego spektaklu Serża Lifara zrealizował baletmistrz-inscenizator, laureat międzynarodowego konkursu baletowego im. Serża Lifara, zasłużony artysta Ukrainy Dmytro Klawin, który zaproponował własną kompozycję muzyczną opartą na tym utworze. Nowa wersja inscenizacji baletu Lifara w wykonaniu zespołu studentów Akademii Tańca zachwyciła obecnych absolutnie arystokratycznym duchem. Dwie gwiazdy baletu – Czarna etoile i Biała etoile (odpowiednio – Marija Jałoma oraz Diana Iwanczenko) przez cały spektakl tworzyły imponującą harmonię. Czarno-biała gama spektaklu zanurzyła obecnych w atmosferę zmysłowego skupienia oraz świadomości idei wiecznej rywalizacji i ścierania się dwóch pierwiastków – Yin i Yang. W dwóch kolejnych częściach koncertu sympatie widzów rozłożyły się równomiernie także na artystów wykonujących numery choreografii klasycznej i ludowej. W ich różnobarwnym kalejdoskopie publiczność z zachwytem oglądała zarówno pełne temperamentu szkice ludowe (żartobliwe „Towkaczky”, efektowny i dynamiczny „Hopak”, delikatny taniec dziewczęcy „Husenycia”), jak i kontrastujące pod względem emocjonalnym oraz technicznym wariacje z klasycznych baletów („Jezioro łabędzie” P. Czajkowskiego, „Bajadera”, „Paquita” L. Minkusa, „Satanilla”, „Córka faraona” C. Pugniego, „Korsarz” A. Adama i inne.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn