Strona · s. 1strona oryginału ↗
OGÓLNOUKRAIŃSKI TYGODNIK KULTUROLOGICZNY 36 (1088), 3—9 września 2020 W SŁUŻBIE BOGU I UKRAINIE
Слово Просвіти, №36 за 2020 рік
Zdjęcie Heorhija Łukjanczuka Kateryna MOTRYCZ Zapewne nic tak nie rozdziera imperialnego wrzodu-zarazy, jak ukraiński Język. Nic nie wywołuje u niej tak chorobliwego swędzenia i chęci zdzierania z siebie skóry, jak wtedy, gdy Język okazuje szacunek do samego siebie i swoje prawa. Moskal szaleje, słysząc go, w jego wnętrzu dzieje się tsunami, wybuch wulkanu — i ognista lawina zamienia jego usta w gardziel, a wulkaniczna lawina niesie tę leksykę, przy której „język jedności” jednak łączy się z odbytnicą i „historyczna misja jest nieunikniona”. Ale więcej w natarciu na Język smutnego i niepokojącego. I najsmutniejsze — moskal napłodził na Ukrainie przez długie stulecia podobnego do siebie, ale nie dokładną swoją kopię, a jakby odbicie szowinisty-ukrainofoba w krzywym zwierciadle. Trochę moskal-małorosjanin, trochę Żyd, trochę Azjata, trochę chachoł. Słowem, „wspólnota”. On jest agresywny, bezczelny, nienawidzący Ukrainy i wulgarny. Przez 70 lat wyrosło niejedno pokolenie takiego „jednego narodu”. DNA ZSRR, genetyka sowka. Takich „elitarny szowinista” nie szanuje, ale oni go nie drażnią, bo wpisują się w matrycę „przyjaźni narodów”. On jest „ogólnozrozumiały” i nie drażni szowinisty swoimi wartościami narodowymi, bo ich nie ma. On jest tym owocem na drzewie, które zasadził nie Stwórca, bo takiego rodzaju ludzkości Bóg nie stworzył. On jest z in vitro. Coś w rodzaju sztucznych mórz z zatopionymi wsiami, idei zawracania biegu rzek z południa na północ, zamieniania soborów i cerkwi w składy nawozów sztucznych, stajnie, a klasztorów — w kantory z zamalowanymi freskami i malowidłami ściennymi. Tenże piątokolumnowy niszczyciel poza wszelką logiką w latach 60. ubiegłego wieku przeprowadził na całej Ukrainie przerażającą meliorację i zniszczył tysiące hektarów przepięknych łąk, wysuszył stawy i rzeki — dla rozszerzenia kołchozowych powierzchni zasiewów. A one spokojniutko sobie leżały odłogiem, i kołchoźnicy nie byli w stanie zebrać na nich żadnych warzyw, więc zostawały na polach zakopane buraki i ziemniaki, czerwieniły się do mrozów pomidory. Powierzchnie leżały odłogiem i rodziły chwasty. Do tego w studniach zniknęła woda, i to wszystko pociągnęło za sobą nie tylko zmiany klimatyczne, ale i ukraińskie wsie zubożały o odwieczne stada, Pamiętamy Iłowajsk (materiał czytaj na str. 2) AZERBEJDŻAŃSKI DYPLOM P. MOWCZANA
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
