Strona · s. 5strona oryginału ↗
Heretyk, który każdemu życzy prawdy
Слово Просвіти, №37 за 2017 рік
7 października w studiu nagraniowym Ukraińskiego Radia zaprezentował swój tom wspomnień „Przecieranie lustra” znany intelektualista i rzecznik współczesnego, dążącego do prawdy i mówiącego prawdę pokolenia ukraińskich działaczy kultury, Mychajło Słaboszpycki. Program prowadził jeden z mistrzów naszej literatury, uczony i dyplomata Jurij Szczerbak, w wydarzeniu wzięli udział wybitni przedstawiciele ukraińskiej elity — uczeni, pisarze, artyści. Niestety, z obiektywnych przyczyn na tym wieczorze autorskim nie było patriarchy ukraińskiej krytyki, akademika Iwana Dziuby, oraz żywego klasyka naszej poezji, Dmytra Pawłyczki. W jednym z tekstów pojawia się taki termin-charakterystyka jak „charakter poszukiwacza prawdy” (s. 620), co jest w istocie autokarakterystyką. Przytoczę tylko jeden przykład uderzającej, nagiej prawdy w tych wspomnieniach Słaboszpyckiego (s. 385—386): „UKRS [Ukraińska Światowa Rada Koordynacyjna. — D. P.] próbowała coś robić, ale w zasadzie były to działania o charakterze paradnym. Zbyt już lubimy świąteczne bankiety, defilady i wiece. Wyznając szczerze — Dracz nie miał zapasu pomysłów dla przewodniczącego UKRS. Zresztą jest on działaczem bez inicjatywy. Kiedy nakręcali go Żułynski, Horyń albo Mowczan, brał się za tę sprawę, ale nie zbytnio się nią pasjonował. Jednym słowem, żadnych laurów na tym polu nie zdobył. Ale wydał gruby tom utworów pod tytułem „Polityka”, w którym wszystkie materiały (w większości przemówienia) o działalności UKRS są autorstwa Słaboszpyckiego, o towarzystwie „Ukraina” (on przecież był przewodniczącym) autorstwa Stanisława Łazebnyka, który był szefem sekretariatu Towarzystwa, a publikacje o Ludowym Ruchu i KUI [Kongres Ukraińskiej Inteligencji. — D. P.] sumiennie pisał dla Dracza jego doradca Wołodymyr Kowtun. Wyszło prawie jak u Kornijczuka czy Szczerbyckiego, którzy pasożytowali na cudzej pracy i wydawali zżynki (wyróżnienie moje. — D. P.) jako rzekomo swoje utwory. Nie oburzałbym się tak tym faktem i nie uważałbym za konieczne wspominanie o nim przy tej okazji. Ale jestem święcie przekonany, że Draczowi samemu byłoby po siłach napisać te przemowy. Dopuszczam nawet, że wyszłyby mu one lepiej niż nam wszystkim trzem, jednak oburza to pasożytowanie na bliźnich, zmałpowane od kompartyjnej burżuazji państwo i bezpardonowo kultywowane w kontekście wysokich patriotycznych słów” (s. 385—386). Jestem przekonany, że podobny tylko do samego siebie, ironiczno-samoironiczny Słaboszpycki-memuarysta, dzięki ładunkowi jego ziemskiej prawdy i ziemskiej moralności, dzięki jego encyklopedycznej erudycji, jego humorowi, jego wyczuciu fenomenu ciekawie-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
