Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

Wadym KRYSCZENKO.

Слово Просвіти, №37 за 2017 рік

Aluzja Nie słyszałem, by ptak wyśpiewywał w duecie Czy pod oknem, czy z nieba, z wysokości... To aluzja, byście zrozumieli poetę — Dusza dla pieśni prosi o samotności. Formuła życia Jeden dzień — w radosnym współbrzmieniu, A inny — smuci się i płacze... W takiej kolejności wszyscy istniejący. A kto wymyślił coś inaczej? Wszystko — z miłości Kochajcie słońce i błękit, Południowy step i karpackie gęstwiny. Jedni drugich pokochajcie. Kochajcie — a świat stanie się lepszy! Prośba Wchodźcie do świątyni, która obfituje nowością, Niech was nie dotyka słowo wrogie. Bracia, módlcie się językiem ukraińskim — A Bóg was usłyszy i wam pomoże! Pszeniczne słowo W słowie, jak w chlebie, jest swój smak, Je szanuj, by nie zostało zniszczone. Więc nie bez powodu ludzie mówią tak: — Daj chleba żytniego, a słowa daj pszenicznego. Mówię ciekawości cudzej Obnażeni jesteśmy w delikatności swojej, Lecz spojrzą — to z myśli wyrzuć. Dlatego mówię ciekawości cudzej: Nie zaglądajcie w szczelinę naszych okien. On szedł On szedł ze znakiem prawości I nadziejom było ciasno. Teraz zrozumiał — idzie nie tam, Lecz zawrócić już późno. Uczmy się od pszczoły Zawsze dziwię się zawziętości pszczoły: Zbiera nektary, gdzie kwiaty zakwitły. Od niej się ucz... do tych starań dąż, Żeby po sobie zostawić coś podobnego do miodu. Ja nie zapomniałem Wszystko dobrze... Ale są momenty, Ja dotąd nie zapomniałem tych chwil: Poznałem i takie oklaski — Jak policzki bolesne po twarzy. Milczcie Wy wiecie, kto już wiele lat I chytro, i łukowo rządzi światem? Milczcie... Do ust swój palec przyłóżcie, Jeśli nie chcecie zostać antysemitą. Naiwność Naiwności nie nazywaj winą I nie wstydź się ty. Im więcej w duszy dziecięcego — Tym więcej i dobroci. Zapominajmy złe Wiele złego pod nogami, Lecz prawd nie gub nigdzie: Do tego, kto zapomniał złe — Dobre bez wahania przyjdzie. Najlepszy sędzia Najlepszy sędzia — to czas, Bo sądzi sprawiedliwie i szczerze, Pochlebstwo łączy z obrazą — A potem swój wydaje wyrok. Miłość — nie grzech — Między nimi — grzech, — mówią często, A ja uściślam słowa: Miłość może być nieszczęśliwa, Ale grzeszna — nie bywa. Zwracam się do siebie Zakończywszy wędrówkę ziemską, Zostaw w ostatnim posłowiu Nie pęk gorzkiego piołunu, A gałązkę bzowej miłości. Metamorfoza Wszystko po kolei — uśmiechy i łzy Ja wyjmuję z duchowych wysypisk. Lecz bywają jednak metamorfozy: Wołałem przyjaciół — wrogowie się odezwali. Poprośmy U nas porażek więcej niż zwycięstw, Chociaż my biliśmy się, walczyliśmy do nieprzytomności. Poprośmy, żeby w naszym losie Bóg Te dwa słowa zamienił miejscami. Bywa Życie nazywamy grą — Niepokojące śpiewy na klarnecie... Bywa, że zaciekle biją się dwaj, A zwycięstwo ma trzeci. Cień Cień od ściany, która dach trzyma, Od drzewa, które ma liście... Lecz cień bywa — i między dwojgiem, Którzy kochali się... I rozeszli się. Błędy Słowa te przypomniały się nie dla pociechy, Bo je zapomniałem z jakiegoś powodu... Mądrzy uczą się na błędach swoich, A ja, głupi, — nie uczę się.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn