Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

„WŁADZA DLA WSPÓLNOT” CZY DLA SKORUMPOWANYCH KSIĄŻĄT? Co kryje się za hasłem socjalistów?

Слово Просвіти, №38 за 2007 рік

Ołeksandr KRAMARENKO, m. Ługańsk Niedawno na jednym z ogólnokrajowych kanałów telewizyjnych można było zobaczyć jednocześnie niemal wszystkich przewodniczących Rady Najwyższej czasów niepodległości. Moroz, Łytwyn, Pluszcz i Krawczuk obecnie, jak wiadomo, są zaangażowani w kampanie wyborcze różnych sił politycznych. Wszyscy oni pochodzą z jednego koszyka radzieckiej i poradzieckiej nomenklatury, która zawsze była w naszym społeczeństwie wyższą kastą. Lecz pomyślało się o czymś innym. Każdy z nich urodził się i wychował na ukraińskiej wsi. Jeśli dodać do tego, że także trzech naszych prezydentów to ludzie wywodzący się ze wsi, to czy ta okoliczność nie jest zbyt prawidłowa dla kraju, w którym ludność miejska znacznie przewyższa liczebnością wiejską? Aby odpowiedzieć na to pytanie, trzeba, moim zdaniem, wspomnieć o czymś innym. Nie widzimy ze strony rodzimych historyków, politologów i socjologów żadnych sugestii dotyczących dalszego rozwoju teorii społeczeństwa postgenocydowego. A właśnie według tej teorii badacza Wielkiego Głodu Jamesa Mace’a, mentalność ukraińskiego chłopstwa po Wielkim Głodzie zmieniła się faktycznie na przeciwną. Zamiast dumnych i szczerych właścicieli ziemskich, po ludobójstwie 1933 roku w naszych wsiach, w ich własnych osobach, zgodnie z satanistycznym zamysłem bolszewickiego Kremla, pojawili się kołchozowi niewolnicy. Ta mentalność stawała się z czasem dominującą na Ukrainie i przejawiała się nie tylko na poziomie codziennym, ale i w wyścigach wyborczych. Popularna teza wyborców naszego postgenocydowego społeczeństwa brzmi: „Trzeba zawsze wybierać najbogatszego, bo on będzie najmniej kradł”. A jeśli ten najbogatszy jeszcze dodatkowo wystymuluje wybór konkretnymi prezentami? Czyż nie takich merów wybierają ostatnimi czasy nasze miasta? Ale przecież dla zwycięstwa w wyborach osobisty portfel to jeszcze nie wszystko. Potrzebne jest błogosławieństwo rządzącej lokalnej elity, która dzisiaj w przeważającej większości ukraińskich miast jest symbiozą byłych kompartyjno-komsomolskich, radzieckich i kryminalnych elit. Po wyborach mera wszystko u nas idzie według tego samego scenariusza: władza miejska zajmuje nowe działki ziemi pod komercyjne projekty swoich przedstawicieli, dokręca śrubę opłat za usługi komunalne obywatelom oraz podatków od małego biznesu i zawala kolejny sezon grzewczy. System ten jest na tyle wypracowany, że niemal nie daje awarii, niezależnie od tego, pod jakimi politycznymi barwami zasiadają merowie i deputowani samorządu lokalnego. Zważywszy na to, nietrudno wyobrazić sobie, co się stanie, gdy Ołeksandr Moroz i spółka doprowadzą swoją tak zwaną reformę konstytucyjną do logicznego zakończenia. Ale przecież wybierać w naszym postgenocydowym społeczeństwie będą tych samych merów i te same korpusy deputowanych samorządu lokalnego. Lecz teraz ta bracia, dzięki nowemu redystrybuowaniu podatków między regionami a Kijowem, staje się faktycznie niezależna od Centrum. Nietrudno przewidzieć paradę autonomii w całej Ukrainie i upadek takich instytucji państwowych, jak armia, SBU, prokuratura oraz system sądowniczy. To znaczy, że tworzone są wszelkie warunki dla rozpadu państwa. Nie mniej fatalnym dla Ukrainy jest także wprowadzenie przez byłego różowego spikera parlamentarno-prezydenckiej formy rządów. Ostatnie wybory prezydenckie na Ukrainie pokazały, że nasze społeczeństwo stało się o kilka procent

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn