Strona · s. 6strona oryginału ↗
JAKI POŻYTEK LUDZIE MAJĄ Z POLITOLOGII?
Слово Просвіти, №38 за 2007 рік
zatem nie nastąpi żaden „przełom”. Aby rzeczywiście dokonać przełomu gospodarczego (a jest on na Ukrainie możliwy), należy wyznaczyć jeden kierunek i na nim skoncentrować cały potencjał narodowy — zasoby duchowe, materialne, energetyczne, finansowe, pracownicze i inne. Taki strategiczny przełom jest możliwy, gdy jasno sformułowano ideę narodową. Zatem część partii za główny w swoich programach wyborczych uważa kierunek organizacyjno-etyczny, na przykład przejście od nieładu w kraju do porządku i sprawiedliwości lub zniesienie immunitetu poselskiego i przywilejów elitarnej części społeczeństwa. Wszystko to jest potrzebne, ale prawdy i sprawiedliwości na chleb nie posmarujesz — niezbędna jest reforma gospodarcza. Ile partii, tyle programów i żadna nie ma konkretów — we wszystkich brak idei, ideologii i strategii rozwoju ukraińskiego społeczeństwa. Jedynie nauka politologia może i powinna wyznaczyć ideę, ideologię oraz strategię rozwoju społeczeństwa, a te przyjęłyby do realizacji wszystkie partie, choć taktyka ich wprowadzania u różnych partii może być odmienna. Taka ideologia zjednoczyłaby społeczeństwo, uformowałaby je w silny naród z odpowiednimi wartościami moralnymi i duchowymi. Niestety, na Ukrainie dzieje się wszystko na odwrót: między partiami politycznymi o różnych ideologiach istnieje wrogość, która rozdziela społeczeństwo na części, zmuszone również do wzajemnego zwalczania się. Jeszcze jeden temat dyskusyjny pojawił się w naszym kraju pod nieobecność nauki politologii: tak zwana reforma polityczna, która zmieniła formę ustroju państwowego, co doprowadziło do konfrontacji politycznej. Siły polityczne spierają się między sobą w tej kwestii już od wielu lat, jeszcze bardziej polaryzując swoje poglądy odnośnie systemu zarządzania krajem, co doprowadziło do jeszcze większego nieładu w tym sterowanym chaosie. Nie istnieje nauka — nie ma arbitra między polarnymi siłami politycznymi. W takim przypadku arbitrem może stać się sama Natura: tak zwanym liderom politycznym należy na bazie tych procesów pojąć prawdę, że w środowisku naturalnym życie kierują przywódcy. Każdy gatunek biologiczny — zwierzęta, ptaki, ryby, owady — obowiązkowo ma przywódcę, który prowadzi gatunek biologiczny do lepszej bazy żerowej i jak najlepiej organizuje życie osobników. Jedynie człowiek jako istota rozumna zaczął zaprzeczać prawom Natury i ustanawiać ludzkie. Jednak fakty przekonują, że i w ludzkim społeczeństwie są swoi przywódcy — utalentowani ludzie, którzy pełnią funkcję liderów narodowych. Z jakiegoś powodu tylko na Ukrainie istnieje przysłowie, że na dwóch Ukraińców przypada trzech hetmanów, podczas gdy powinien być jeden. Już w niepodległej Ukrainie po „reformie politycznej” to przysłowie sprawdziło się — od 2006 r. w kraju istnieje trzech hetmanów — prezydent, premier i przewodniczący parlamentu, którzy, podobnie jak łabędź, rak i szczupak, ciągną narodowy wóz w różne strony. Żaden z tych „hetmanów” de iure i de facto nie ponosi osobistej odpowiedzialności przed ludźmi i prawem za skutki tej „przepychanki”, za to, że wymiera naród Ukrainy — 320 tysięcy osób rocznie. Czyżby mądrym politologom nie było zrozumiałe, że naród ma prawo i powinien wybrać sobie przywódcę według zasady: możesz prowadzić naród do lepszego życia — podejmij się, podjąłeś się — prowadź, nie zdołałeś — odpowiadaj własnym życiem (odpowiedzialność karna). Podczas wyznaczania i wyboru przywódcy według takiej zasady następuje podwójna odpowiedzialność: narodu — za swój wybór (co wybraliśmy, to mamy), a przywódcy — za swoją „pracę” (odpowiedzialność „głową”). Dzisiaj partie polityczne boją się „uzurpacji władzy” (widocznie odpowiada im bezwład). A niedopuszczenie do uzurpacji rozwiązuje się prosto: wprowadzeniem dodatkowego głosowania o wotum zaufania dla urzędującego prezydenta dwa lata po jego wyborze. Brak zaufania oznacza wybory nowego prezydenta, a urzędujący staje przed sądem. Po zakończeniu kadencji prezydenckiej również odbywa się sąd, który określa możliwość jego ponownego udziału w wyborach lub odpowiedzialność. Decyzję sąd podejmuje na podstawie raportu prezydenta z wykonania swoich zobowiązań wobec wyborców (narodu) oraz przestrzegania postanowień Konstytucji. Ocenę działalności prezydenta na jego stanowisku oraz wykonania zobowiązań wystawia Komitet Wyborców. Taka procedura jest skrajnie niezbędna w związku z tradycyjną narodową pełną nieodpowiedzialnością urzędników państwowych za skutki kierowania oraz czyny niezgodne z prawem. Zastosowanie takiej procedury wobec wyższych urzędników przezwycięży skalę korupcji w organach władzy państwowej — główną bolączkę narodu ukraińskiego. Na podstawie powyższego — wniosek: na Ukrainie powinna działać prezydencko-parlamentarna forma rządów. Praktyka 16-letniego okresu niepodległości Ukrainy dowodzi niemożliwości i niedopuszczalności zarządzania ukraińskim społeczeństwem i państwem przez organy kolegialne, gdzie absolutnie brak personalnej odpowiedzialności za skutki takiego kierowania. A póki co zmuszony jestem stwierdzić istnienie na Ukrainie polityki i polityków oderwanych od ludzi, zwłaszcza od rolników i ziemi. Politycy żyją dla siebie, a ludzie wegetują sami dla siebie. Politycy wspominają o narodzie tylko podczas wyborów. A politologię wykorzystują jako metodę wpływu na świadomość wyborców, metodę manipulacji świadomością społeczną na korzyść określonych sił politycznych. Na Ukrainie nastała pilna potrzeba tworzenia nauki politologii — nauki rozwoju człowieka i społeczeństwa, bo naród Ukrainy nie będzie już w stanie wytrzymać sterowanego chaosu. Zbliżają się wybory do parlamentu Ukrainy. Jak przeciętnemu wyborcy zorientować się w licznych partiach i blokach partyjnych, w potoku materiałów reklamowych i obietnic już po raz kolejny poprawy życia ludzi jutro? Której partii czy blokowi dać pierwszeństwo? Ludziom-wyborcom rozstrzygać te kwestie zgodnie ze swoimi preferencjami politycznymi. Jednak należy przestrzec wyborcę — przełom gospodarczy na Ukrainie jest możliwy tylko poprzez priorytetowy rozwój sektora agrarnego gospodarki z obowiązkowym ratowaniem i odrodzeniem wsi, chłopstwa i ziemi (czarnoziemów). Przy braku takiego kierunku jako głównego wektora rozwoju ukraińskiego społeczeństwa wzrost gospodarczy kraju i poprawa poziomu życia ludzi staje się teoretycznie niemożliwa! Tylko partia lub blok partii, który podejmuje się rozwoju wsi i chłopstwa oraz zachowania ziemi dla tych, którzy na niej pracują, może liczyć na maksymalne poparcie narodu w wyborach we wrześniu 2007 roku.
Jeśli posłużyć się metaforami „wędki” i „rybki”, to prawicowa ideologia jest ideologią „wędki”, co oznacza, że kieruje ona działalność polityczną partii „prawicowych” na zapewnienie obywatelom możliwości korzystania z „wędki” po to, aby za jej pomocą mogli własnymi rękami zapewnić sobie „rybkę”. A tą „wędką”, która czyni człowieka wolnym od czyjejkolwiek samowoli, jest własność prywatna, przedsiębiorczość, porządek społeczny oparty na naturalnych prawach życia społecznego. Lewicowa ideologia to ideologia „rybki”. Odrzuca ona naturalne środki zapewniania dobrobytu ludziom. Zgodnie z nią działalność polityczna partii „lewicowych” kierowana jest na to, aby obywatele, nie posiadając „wędki”, otrzymywali „rybkę” z rąk państwa, którego przeznaczeniem ma być rzekomo „karmienie swojego narodu”, tak jak gospodarz karmi niewolnika, który staje się zależny od samowoli gospodarza. Postęp polityczny na Ukrainie mają zapewnić nowe partie polityczne, które za pomocą socjalnego naturalizmu utwierdzą się w prawicowej („naturalnej”) ideologii w przeciwieństwie do lewicowej („przeciwnej naturze”) i będą konkurować między sobą o lepsze wcielenie idei narodowej w życie społeczeństwa ukraińskiego. W ostatnich latach na Ukrainie burzliwie rozwija się nauka o polityce, której głównym celem jest wspieranie formowania elity politycznej społeczeństwa i zarządzanie tym społeczeństwem. W związku z tym pojawił się nowy zawód – politolog oraz stopnie naukowe – kandydat, doktor nauk politologicznych. Dzisiaj, przed wyborami do parlamentu, należy wyjaśnić, jakie korzyści przynosi ta nauka ludziom, jak wpływa ona na poprawę ich życia. Lecz najpierw trzeba ustalić, czy politologia rzeczywiście jest nauką.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
