Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

NIEZAPOMNIANI

Слово Просвіти, №38 за 2008 рік

Jewhen BUKET zdjęcie autora Niezwykle postanowił uczcić swój 60-letni jubileusz znany ukraiński historyk, źródłoznawca, doktor nauk historycznych, laureat Narodowej Nagrody Ukrainy im. Tarasa Szewczenki, autor ponad 1300 publikacji z różnych problemów najnowszej historii Ukrainy Serhij Biłokin. W rodzinnym domu Hruszewskich trwa wystawa „Hruszewskiana ze zbiorów Serhija Biłokina”. Na otwarcie przyszli koledzy, przyjaciele, krewni jubilata, znani poeci, artyści, muzycy, działacze społeczni. Jedną ze sfer zainteresowań naukowca jest badanie postaci wybitnego historyka, działacza społecznego i politycznego Mychajła Hruszewskiego. Zafascynowany studiami nad życiem i działalnością wybitnego uczonego, Serhij Iwanowycz po okruchach zbierał rarytasy rodziny Hruszewskich, odkrywając nowe strony w życiorysie sławnego rodu. „Serhij Iwanowycz znany jest przede wszystkim ze swojej unikalnej kolekcji dokumentów, fotografii, książek wielu wybitnych działaczy państwa ukraińskiego — zaznaczyła dyrektor historyczno-memorialnego muzeum Mychajła Hruszewskiego Switłana Pańkowa. — Istnieje ukraińska tradycja akademicka: czcić jubilatów wydawaniem zbiorów, książek, ale nasze muzeum postanowiło uczcić Serhija Iwanowycza wystawą. Wiedziałam, że w jego kolekcji znajduje się wielka liczba materiałów o Hruszewskim, jego rodzinie i wszystkie one są unikalne. Dlatego jako osoba, która już 15 lat bada twórczość Hruszewskiego i rozumie Oleksij NEŻYWYJ, dyrektor naukowo-krajoznawczego centrum „Instytut Hrynczenkoznawstwa”, członek zarządu Ługańskiego obwodowego zjednoczenia WUT „Proświta” im. Tarasa Szewczenki Mija 145 lat od dnia urodzin utalentowanego pisarza, leksykografa, folklorysty, pedagoga, działacza społecznego, człowieka niezłomnej woli, strażnika ojczystego słowa Borysa Dmytrowycza Hrynczenki. Jest on autorem powieści o życiu ukraińskiej inteligencji „Słoneczny promień”, „Na rozstaju”, o ukraińskiej wsi na przełomie XIX i XX wieku — „Wśród ciemnej nocy”, „Pod cichymi wierzbami”. Pióru Hrynczenki należy prawie pięćdziesiąt opowiadań, sześć książek poetyckich, utwory dramatyczne, przekłady. A także liczne prace folklorystyczne i historyczno-literackie, artykuły publicystyczne i pedagogiczne. W 1887 roku Borys Hrynczenko wraz z żoną Mariją Zahirną przyjechał na zaproszenie Chrystyny Danyliwny Alczewskiej uczyć w s. Ołeksijiwka na Jekaterynosławszczyźnie (obecnie rejon perewalski obwodu ługańskiego). Wtedy Ołeksijiwka była swoistym ośrodkiem kulturalnym całej Ukrainy. Na nazwisko Borysa Hrynczenki przychodziły czasopisma, almanachy, gazety, a także niemało listów od ukraińskich pisarzy oraz działaczy społeczno-kulturalnych. Wiosną 1891 roku rodzinę Hrynczenków odwiedził Trochym Zińkiwski, a jesienią 1892 roku przebywał tu Iwan Łypa. W ciężkich warunkach rozpoczęło się nauczanie B. Hrynczenki. Przypomnijmy niesławne ukazy z 1863 i 1876 roku, kiedy zabroniono drukować książki, periodyki w języku ukraińskim, uczyć się po ukraińsku. Wbrew zakazom, Borys Hrynczenko nie tylko nauczał w ojczystym języku, ale też pisał ukraińskie podręczniki — „Elementarz”, „Ojczyste słowo”, „Ukraińska czytanka”. Przemyśliwał najważniejsze teoretyczne pytania pedagogiki, które właśnie tutaj zyskały praktyczne zastosowanie. Z czasem Borys Hrynczenko opublikował prace pedagogiczne: „Jaka jest teraz szkoła ludowa na Ukrainie”, „Nauczyciele ludowi i szkoła ukraińska”

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn