Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

PRZESTRZEŃ DUCHOWA

Слово Просвіти, №38 за 2008 рік

Borys SAMBOR, sekretarz Bractwa Świętego Zwiastowania przy cerkwi Pokrowskiej, m. Kijów. Czcigodny Makary urodził się w Owruczu, na Wołyniu, w pobożnej prawosławnej rodzinie Tokarewskich (według danych jednego z wołyńskich przekazów — Tokarskich). Data urodzenia jest nieznana. Prawdopodobnie było to w pierwszej dekadzie XVII wieku. Mineja na maj podaje konkretną datę — 1605 rok. Rodzice wychowali go w bojaźni Bożej oraz miłości do świątyni i modlitwy. Często udawał się na posłuszeństwo do ludzi duchownych, aby uczyć się od nich życia pobożnego. A wkrótce nadszedł czas, gdy młodzieniec, na zawsze opuszczając dom rodzicielski, przybył do owruckiego monasteru Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy. Ta wspólnota należała do najstarszych na Wołyniu. Posłusznik monasteru po pewnym czasie przyjął postrzyżyny mnisze z imieniem Makary, co w języku greckim oznacza „błogosławiony”. Gorliwie studiując dogmaty wiary prawosławnej i historię ojczystego prawosławia, Makary szybko przeszedł wszystkie etapy posłuszeństwa. Jego ulubionym zajęciem było czytanie dzieł świętych ojców, a zwłaszcza świętego Jana Złotoustego. Świadczyła o tym księga czcigodnego Makarego z własnoręcznym podpisem, która przechowywana była w soborze perejasławskim jeszcze w XIX wieku. W Minei znajdują się informacje o tym, że w 1625 roku mnicha Makarego przeniesiono do kupiatyckiego monasteru pińskiego. Tam biskup Łazarz (Baranowicz) wyświęcił go najpierw na hierodiakona, a potem na hieromnicha. W późniejszym czasie Makary pełnił obowiązki przełożonego kamienieckiego monasteru Zmartwychwstania, a następnie kierował monasterem kupiatyckim. Mniej więcej po 1657 roku arcybiskup Łazarz, w tamtym czasie namiestnik metropolii kijowskiej, wyświęcił Makarego na archimandrytę i mianował przełożonym rodzinnego monasteru w Owruczu. Były to ciężkie czasy dla Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej, zwłaszcza na Wołyniu. Na Ukrainie trwała straszna epoka Ruiny. Prawosławny lud doznawał ucisku, był nieustannie obrażany, a nawet bity przez innowierców, święte świątynie bezczeszczono i grabiono. Czcigodny Makary był prawdziwym obrońcą prawosławia i wspierał wiernych, którzy szukali spokojnej przystani. W najcięższych chwilach padał na kolana, modlił się, czytał Psalmy Dawidowe: „Pan światłem moim i zbawieniem moim: kogóż mam się lękać? Pan obrońcą mego życia: przed kim mam czuć trwogę? ...Choćby obóz przeciw mnie stanął, nie ulęknie się serce moje;

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn