Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

«OLIMPIJSKA NADZIEJA 2022» Jewhen BUKET Zdjęcie autora

Слово Просвіти, №38 за 2011 рік

Petro ANTONENKO We wtorek w agencji „Interfax-Ukraina” odbyła się konferencja prasowa przewodniczącego Państwowej Agencji ds. Inwestycji i Zarządzania Projektami Narodowymi Władysława Kaskiwa. Była ona poświęcona zakończeniu przetargu na opracowanie studium wykonalności projektu narodowego „Olimpijska nadzieja 2022”. Projekt narodowy „Olimpijska nadzieja 2022” jest ukierunkowany na realizację inicjatywy Prezydenta Ukrainy dotyczącej przeprowadzenia zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2022 roku w Karpatach. Ogólny termin realizacji wynosi około 7 lat, przewiduje się pozyskanie 11 mld hrywien. Projekt jest niezwykle ważny dla podniesienia atrakcyjności turystycznej Ukrainy, pozytywnego wizerunku międzynarodowego oraz rozwoju infrastruktury regionów. Sam fakt deklaracji takiej inicjatywy koncentruje spojrzenia inwestorów i zasoby na regionie karpackim. Dążenie do przeprowadzenia Olimpiady na Ukrainie obecnie nie prowadzi do wydatków z budżetu, ponieważ sama decyzja zostanie podjęta w 2014 roku. Jednak już teraz, nadając projektowi „Olimpijska nadzieja” status narodowego, państwo otrzymuje możliwość rozwinięcia branży turystycznej w dużym, depresyjnym regionie Zachodniej Ukrainy. Teraz zadaniem Ukrainy jest pokazanie do 2014 roku, do czego jesteśmy zdolni. Ponadto projekt „Olimpijska nadzieja 2022” rozwiązuje problem odpowiedniej bazy materialno-technicznej sportów zimowych. Bowiem jej brak utrudnia przygotowania ukraińskich sportowców do zimowych olimpiad, muszą oni trenować za granicą. Przewodniczący agencji podkreślił również taki ważny moment. Realizacja projektu narodowego „Olimpijska nadzieja 2022” pozytywnie wpłynie na rozwój społeczno-gospodarczy zachodniego regionu naszego państwa, w szczególności poprzez stworzenie dużej liczby miejsc pracy, przede wszystkim dla miejscowej ludności. A to zmniejszy odpływ zasobów pracy za granicę, wszak znaczna liczba naszych migrantów zarobkowych w Europie to mieszkańcy Zachodniej Ukrainy. „Wyniki naszych przetargów – podkreślił Władysław Kaskiw – świadczą o tym, że uczciwe procedury wielokrotnie zmniejszają wydatki budżetu”. W tym przetargu wzięło udział kilka firm z dużym doświadczeniem w planowaniu budowy obiektów sportowych na świecie. Głównymi kryteriami doboru były cena projektów, jakość wykonania, termin realizacji. Przewodniczący agencji ogłosił na konferencji prasowej, że zwycięzcą przetargu uznano austriacką firmę „Klenkhart & Partner Consulting”. Złożyła ona ofertę z najniższą ceną – 455 tys. euro, a także z krótkim terminem wykonania studium wykonalności – 55 dni. Firma posiada 20-letnie doświadczenie w działalności w wielu krajach Europy i Azji, gdzie zrealizowała około 900 projektów związanych z narciarstwem. Słowem, jeszcze na kilka lat przed podjęciem decyzji o przeprowadzeniu zimowej Olimpiady 2022 nasze państwo demonstruje poważne zamiary przeprowadzenia tych światowych igrzysk na wysokim poziomie. I to, bez wątpienia, uwzględni kierownictwo międzynarodowego ruchu olimpijskiego. 15 września Ukraina pożegnała Petra Tymofijowycza TRONKĘ. To niepowetowana strata dla nas wszystkich. Był człowiekiem epoki. Epoki niełatwej, często sprzecznej, epoki, która ostatecznie zakończyła się 13 września 2011 roku, kiedy przestało bić jego serce. Jego życie trwało dłużej niż istniał totalitarny system radziecki. On, jak nikt inny, znał go od wewnątrz, wszak zajmował wysokie stanowiska komsomolskie i partyjne. Ale jednocześnie on, jak nikt inny, kochał swoją rodzinną Ukrainę. P. T. Tronko – przewodniczący kolegium redakcyjnego 26-tomowej „Historii miast i wsi USRR” – wydania, które, pomimo wszystkich jego wad, do dziś nie ma odpowiedników na świecie. Dzięki niespokojnemu duchowi akademika P. Tronki odrodzono narodowe świętości – Sobór Zaśnięcia Matki Bożej na terenie Ławry Pieczerskiej oraz Sobór św. Michała Archanioła o Złotych Kopułach w Kijowie. Nie byłoby dziś ani Chortycy, ani cud-muzeum w Pyrohiwie, gdyby nie Petro Tymofijowycz. Państwową opieką, dzięki jego inicjatywie, otoczono dziesiątki historycznych i duchowych świętości Ukrainy. Petro Tymofijowycz zawsze bronił zasadniczych rzeczy, był głęboko przekonany o swojej racji. W nowszej dobie naszej historii to właśnie akademik Tronko wraz z grupą czołowych ukraińskich historyków jako pierwszy otworzył przed szeroką opinią publiczną gorzką prawdę o represjach lat 30.–40. oraz początku lat 50. ubiegłego wieku, stając na czele Głównego Kolegium Redakcyjnego

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn