Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

NARODOWE KINO TO ZWIERCIADŁO ŚWIADOMOŚCI NARODU

Слово Просвіти, №38 за 2011 рік

W ramach programu Ogólnoukraińskiego Festiwalu Proświtiańskiego „Mazepa-fest” w Połtawie odbyły się Dni Kina Ukraińskiego. Tetiana NAZARENKO, Połtawa Sam festiwal rozpoczął się od Dni Kina Ukraińskiego, które odbywały się w budynku OCEWUM-u 9 i 10 września. Reżyser Mychajło Illjenko wraz ze swoimi uczniami Mariną Wrodą, Julią Hohol, Dmytrem Suchołytkim-Sobczukiem oraz synem Jurija Illjenka Pyłypem przywieźli do Połtawy jeden film fabularny i 30 filmów krótkometrażowych. Połtawianie i goście miasta z przyjemnością je obejrzeli, zapoznawali się z nimi i rozmawiali z ukraińskimi reżyserami. Warto zaznaczyć, że są to absolutnie nie zarozumiali, nie wyniośli, lecz skromni ludzie, choć mają nagrody i światowe uznanie. Ale w ich oczach błyszczy blask i niewypowiedziane pragnienie podnoszenia ukraińskiego kina, które stanęło na kolanach przed amerykańskim i rosyjskim przemysłem filmowym. — Dla nas ważny jest każdy widz — podkreślił w przemówieniu do połtawian Mychajło Illjenko. — Nie tak często udaje nam się z wami się spotykać. A takie spotkanie jest potrzebne obu stronom. Bo widzowie mówią: „Coś nam nie to pokazują”, a my, reżyserzy: „Jakiś nie ten widz”. Nie interesują nas te „fantiki”, które codziennie oglądacie na ekranach telewizorów, ani to kłamstwo, za które płaci się pieniądze. Chcemy robić coś o was i dla was. Mychajło Illjenko opowiedział też o festiwalu filmów krótkometrażowych „Otwarta noc”, o planach jego przeprowadzenia w przyszłym roku jednocześnie na terenie całej Ukrainy, w tym także w Połtawie w trybie „Skype”, a także zaprosił założyciela i organizatora festiwalu, przewodniczącego Połtawskiego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta”, posła ludowego Mykołę Kulczynskiego, aby został stałym członkiem jury „Otwartej nocy”, doceniając jego głębokie zrozumienie tak zwanej „krótkiej formy”. „KROS”: WSZYSTKO GENIALNE — PO PROSTU. W krótkometrażowym filmie Maryny Wrody „Kros” nie grają zawodowi aktorzy. Mówią językiem, którym mówią na co dzień, i swobodnie wyrażają swoje emocje. Ukraiński widz nie jest przyzwyczajony do takich filmów, a jednak jury na Festiwalu Filmowym w Cannes oceniło taśmę najwyższą nagrodą — „Złotą Palmą”! Krótkometrażówka była jedynym przedstawicielem Ukrainy wśród 1000 kandydatów w oficjalnym programie 64. Festiwalu w Cannes. — Byłam ciekawa, jak ten film zostanie odebrany na Ukrainie. Już teraz opinie moich przyjaciół się rozeszły. Jedni powiedzieli: przecież zawsze kręciłaś kino przeżyć, a tu — metafora. Ktoś nawet pochwalił, mówiąc, że w „Krosie” zrobiłam od razu dwa kroki naprzód — mówi Maryna Wroda w jednym ze swoich wywiadów po zwycięstwie. — Film o naszym kraju, o nas wszystkich. Idea zrodziła się z moich własnych przeżyć. Ze szkolnego dzieciństwa. Ten obraz stawia więcej pytań, niż udziela na nie odpowiedzi. W filmie uczniowie dosłownie biegną przełajowy bieg w lesie. Najpierw głównego bohatera — chłopca — zmuszają do biegu, potem biegnie sam, a dalej patrzy, jak biegnie inny. Rówieśnicy uważają go za nic niewartego i coś ludzkiego w nim pęka. Tym filmem autorka jakby stawia wszystkim nam pytanie: po co biegniemy i dokąd? „FUCZOU” — FABULARNY FILM O BOHATERZE-UKRAIŃCU. „Fuczou” — historyczno-romantyczna przypowieść reżysera Michaiła Ilienka, nakręcona już w 1993 roku w Wytwórni Filmowej im. O. Dowżenki, którą również pokazano poltawskiemu widzowi. Na obrazie widzimy przydnieprzańskie miasteczka i wsie Ukrainy, wybrzeże Florydy, a nawet Trójkąt Bermudzki. Potomka Ukraińców, którzy kiedyś wyemigrowali za ocean, Orest, szalony wiatr żywiołów przerzuca do ukraińskiej wsi. Chłopak ma zdolność prowadzenia za sobą wiatru. Ponad sto lat temu, gdy pierwsza fala emigracji rozrzuciła Ukraińców po świecie, to właśnie wiatr pomagał Orestowi szukać za oceanem swojej narzeczonej. Dzięki kaprysom ludzkich fantazji i czynów, przeszedłszy trudną drogę, Orest jednak odnajduje ukochaną Katarzynę. W filmie jest wszystko: lekka ironia, sarkazm, humor i, co najważniejsze, prawdziwe uczucia, bo widza nie da się oszukać. W obrazie wystąpili Bohdan Stupka, Bohdan Beniuk, Ołeksij Horbunow i inni. — Kiedy pojawił się film — mówi Mykoła Iljenko — krytycy od razu zaczęli się dziwić, że to za ukraiński bohater, który wszystkich pokonuje. Ukrainiec w trudnych życiowych sytuacjach musi usiąść pod płotem, zapłakać, zaśpiewać żałosne piosenki. Od tego czasu robię wszystko, aby ten mit rozwiać. „CZESZKI”: NIEZREALIZOWANE MARZENIE — DUCHOWY ROZWÓJ Ten film młodej reżyserki Julii Hohol otrzymał nagrody na festiwalach filmowych „Młodość” i „Otwarta noc”. Historia o małej dziewczynce, która marzyła, by zostać baletnicą. Mieszkali z mamą biednie. Nie było pieniędzy nawet na czeszki. Więc na pierwszą próbę dziewczynka musiała przyjść w zwykłych skarpetkach. Wyniosła nauczycielka upokorzyła ją. Tak więc marzenie nigdy się nie spełniło, ale moralnie dziecko dorosło. — To mały epizod z dzieciństwa, kiedy dziecko po szoku bólowym układa z puzzli obraz życia. I dobrze, jeśli jej w

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn