Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

Od archaiki do awangardy

Слово Просвіти, №38 за 2012 рік

nieprzypadkowy symbol przemijania, ulotności, a nawet iluzoryczności. Artysta ujawnia odwieczny problem „człowiek i natura” na tle naukowego globalizmu. Instalacja „Czarne pole” wywołuje podwójne, przeciwstawne emocje i jest swoistym mitycznym polem, nad którym wyczuwalny jest oddech fatum. Każdy zobaczy tu coś swojego. To pole zostało stworzone przez artystę na podstawie ilustracji encyklopedii z czasów wiktoriańskich, klasztornych ksiąg, traktatów medycznych. Płaskie rzeźbiarskie miniatury (metalowe rośliny) z jednej strony są czarne, a z drugiej – kolorowe. To jakby dwie strony ludzkiego bytu, strony dobra i zła, nadziei i rozczarowania. Autor jakby zaciera granice między światami żywego i martwego, wiecznego i przemijającego. A zamyka tę zadziwiającą kompozycję instalacja „Czarne kwiaty”. Każdy z filigranowo wyciętych kwiatów ma cień. Te kwiaty są subtelną metaforą ludzkiego istnienia i doświadczenia życiowego każdego człowieka. Różnorodność technik, użycie rozmaitych materiałów: porcelany, drewna, metalu, kamienia; a ile tematów i obrazów w tych rzeźbach-symbolach – wprost zdumiewa! W układzie płaszczyzn romboidalnej „Róży wiatrów” Ołeksija Zołotariowa jakby przecięły się cztery strony świata. A oto synkretyczna, dynamiczna „drewnoczłowiek” Mykoły Myszka, składająca się z dziewięciu obrazów, odzwierciedla różnorodne ludzkie stany. Zupełnie blisko – motyw folklorystyczny, drewniana „Maślenica” Walerija Pyrohowa, tu w pełnym rozkwicie zabawy… W kącie jednej z sal bezradnie przycupnęli brązowi „Adam i Ewa” Wołodymyra Kocmara z oszołomionym wyrazem twarzy i rozłożonymi rękami, a obok wyprostowali się „Głowonogie” Kostiantyna Synyckiego, trzymające w rękach maski-głowy. Niemal na początku

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn