Strona · s. 12strona oryginału ↗
Frankowcy przygotowują się do stulecia
Слово Просвіти, №38 за 2017 рік
O osiągnięciach zespołu w minionym sezonie oraz planach na przyszłość opowiedzieli dyrektor generalny teatru Mychajło Zacharewycz, kierownik części literacko-dramatycznej Natalija Ponomarenko, artyści ludowi Ukrainy Hałyna Jabłonska, Łarysa Kadyrowa, Natalija Sumśka, Ołeksij Bohdanowycz, Iryna Doroszenko, reżyserzy-inscenizatorzy Andrij Prychodko i Jurij Odynokyj. Już w minionym sezonie teatralnym frankowcy zaczęli przygotowywać się do 100-lecia założenia teatru, które będą świętować w 2020 roku. Pierwszymi spektaklami 97. sezonu stały się przedstawienia „Przecinające się ścieżki” na scenie głównej oraz „Uwertura do pożegnania” na Scenie Kameralnej im. S. Danczenki. W grudniu na Scenie Kameralnej odbyła się premiera spektaklu „Tajemnica bytu” według sztuki współczesnej ukraińskiej dramatopisarki Tetiany Iwaszczenko o życiu osobistym Iwana Jakowycza. W październiku odbył się wieczór jubileuszowy „Skrzydła. Wieczór z Bohdanem” z okazji 75. rocznicy urodzin wybitnego aktora teatru i kina Bohdana Stupki. A już miesiąc później frankowcy uczcili pamięć Mistrza na scenie teatru Zańkoweckiej we Lwowie. Również w zeszłym roku w październiku na Scenie Kameralnej z inicjatywy dyrektora generalnego teatru Mychajła Zacharewycza spektaklem „Ukradzione szczęście” I. Franki (inscenizacja Serhija Danczenki) rozpoczął się retro-pokaz wideo najlepszych spektakli teatru XX wieku. W ramach pokazu wideo widzowie mieli możliwość obejrzeć spektakle z udziałem Bohdana Stupki, inscenizacje Mistrza reżyserii, wieloletniego kierownika artystycznego teatru Serhija Danczenki, a także nagrania spektakli z udziałem koryfeuszy głównej sceny dramatycznej kraju. W nowym sezonie teatr zamierza kontynuować rozpoczęte pokazy. W marcu frankowcy obchodzili 80. rocznicę urodzin Serhija Danczenki. Tego dnia na Scenie Kameralnej odbyła się konferencja naukowo-praktyczna „Danczenko. Masterclass”, w której wzięli udział przyjaciele, koledzy, czołowi krytycy teatralni, historycy sztuki. Wieczorem na głównej scenie teatru pokazano spektakl Serhija Danczenki „Poskromienie złośnicy” W. Szekspira, w foyer otwarto wystawę poświęconą działalności twórczej artysty. A w maju w budynku teatru otwarto ekspozycję z okazji 100. rocznicy urodzin znanego scenografa światowej skali — Danyła Lidera. W minionym sezonie odbyło się sześć premier: „Trzej towarzysze” Ericha Marii Remarque’a (reżyser-inscenizator Jurij Odynokyj), „Skąpiec, albo Szkoła kłamstwa” Jean-Baptiste’a Molière’a (inscenizacja Petra Ilczenki), „Wszyscy moi synowie” Arthura Millera oraz „Podróż Alicji do Szwajcarii” Lukasa Bärfussa (obie inscenizacje Stanisława Mojsejewa). A reżyser Andrij Maj wystawił spektakle „Porwanie Europy” według materiałów dokumentalnych opracowanych przez dramaturga Ołeksija Doryczewskiego oraz „Tajemnica bytu” według sztuki Tetiany Iwaszczenko. Oprócz tego teatr brał udział w licznych tournée i festiwalach artystycznych. Spektakl „Sanacja” według sztuki Václava Havla odbył tournée po Czechach w ramach obchodów 80. rocznicy urodzin tego czeskiego dramaturga. Jeden z najpopularniejszych dziś spektakli teatru „Niezrównana” według sztuki Petera Quiltera (reżyser-inscenizator Anatolij Chostikojew) odbył tournée do Iwano-Frankiwska, Lwowa, Żytomierza, Zaporoża, Dniepru, Winnicy. A spektakl „Ryszard III” W. Szekspira z sukcesem pokazano w Żytomierzu i Winnicy. Nawiasem mówiąc, wykonawcę głównej roli w „Ryszardzie III” Bohdana Beniuka wyróżniono w nominacji „Najlepszy aktor” na prestiżowych festiwalach teatralnych „Kijowska Pektoral” oraz „Melpomena Tawrii”. A w maju na głównej scenie teatru odbył się wieczór twórczy z okazji 60. rocznicy urodzin aktora, który nosił tytuł „Rower moich marzeń”. Laureatami różnych festiwali zostały spektakle: „Moment miłości” Wołodymyra Wynnyczenki — Ogólnoukraiński festiwal teatralny „CzechowFest-2017” (m. Sumy), „Na polu krwi” Łesi Ukrainki — Otwarty festiwal kameralnej sztuki teatralnej „Pod światem sakury” (m. Użhorod), „Maria” Zbigniewa Chrzanowskiego — otwarty festiwal teatralny ukraińskiej dramaturgii. Imię Pedro Calderóna, klasyka hiszpańskiej dramaturgii XVII w. — jedno z najpopularniejszych w światowym teatrze. Godnie kontynuował on tradycje swojego nauczyciela i mentora Lope de Vegi. To właśnie ci autorzy stworzyli i rozwinęli tak popularny w teatrze gatunek „płaszcza i szpady”, który przez stulecia zachwyca zarówno wykonawców, jak i widzów. Biografia dramaturga jest podobna do życiorysów klasyków epoki baroku. Zmieściła w sobie naukę w madryckim kolegium jezuickim, uniwersytet, służbę wojskową, potem była aktywna działalność teatralna na dworze Filipa IV, która przyniosła przyszłemu klasykowi sławę i uznanie. Tutaj wystąpił zarówno jako aktor, jak i inscenizator sztuk. W wielu inscenizacjach angażował najlepszych w tamtym czasie muzyków i scenografów, wykorzystywał efekty specjalne. Druga połowa życia dramaturga i poety, w której połączyły się perypetie o charakterze społeczno-politycznym i osobistym, doprowadziły do przyjęcia święceń duchownych. Calderón został członkiem bractwa religijnego i ostatnie 37 lat życia poświęcił pracy nad dramatami religijnymi. Wśród sztuk autora najbardziej znane są komedie „Dama widmo” (obecnie z sukcesem grana na scenie Kijowskiego Akademickiego Teatru „Kołeso”), „Z miłością nie żartuje się” (w 1994 roku inscenizację tego utworu na scenie frankowców zrealizował W. Opanasenko) oraz dramat filozoficzny „Książę niezłomny”. Sztukę „Życie jest snem” po raz pierwszy wystawiono w 1653 roku. To najsłynniejsza sztuka Calderóna. Przy tworzeniu utworu Calderón wykorzystał znaczną liczbę źródeł literackich, historycznych i legendarnych. W formie nietradycyjnego spotkania aktorów i reżyserów z przedstawicielami mediów w Narodowym Akademickim Teatrze Dramatycznym im. I. Franki odbyła się konferencja prasowa poświęcona otwarciu 98. sezonu teatralnego. Hałyna Jabłonska Łarysa Kadyrowa
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
