Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

Poszukiwanie realnych wartości

Слово Просвіти, №38 за 2018 рік

Artystyczny kierownik Kijowskiego Akademickiego Teatru Dramatycznego na Podolu Witalij Małachow niedawno wystawił w swoim teatrze spektakl „Sześć charakterów niepisanej komedii…” na podstawie sztuki Luigiego Pirandella „Sześć postaci w poszukiwaniu autora”. To już drugie sięgnięcie teatru do tego dzieła; pierwszą inscenizację zrealizowano tutaj ponad dziesięć lat temu. Wybitny włoski prozaik, dramaturg, filozof i myśliciel, laureat Nagrody Nobla „Za twórczą śmiałość i pomysłowość w odrodzeniu sztuki dramatycznej i scenicznej” Luigi Pirandello po raz drugi trafił w pole widzenia Teatru na Podolu. Bo tutaj nigdy nie cofano się przed trudnymi zadaniami. A jedna z najtrudniejszych do wystawienia sztuk światowego repertuaru otrzymała w tym teatrze nowe życie. Od pierwszych minut widzowie zostaną wprowadzeni za kulisy na próbę w jednym z ukraińskich teatrów. Ale już po chwili na wielkim lustrze pojawiają się profile nieznajomych. Przybysze przekonują reżysera, że są postaciami, które straciły swojego autora. Niezaproszeni goście namawiają, by zwrócił na nich uwagę, i opowiadają historię jednej rodziny, w której miłość i okrucieństwo, występek i świętość, nienawiść i ból splotły się tak ściśle, że Matka, Ojciec, Młodsza córka, Pasierbica i Starszy syn przestali rozumieć siebie nawzajem i ostatecznie pogubili się w stosunkach rodzinnych. Zatem decyzja należy wyłącznie do reżysera: dać im szansę wejścia do historii czy pozostawić ich bez głosu? „Sześć postaci w poszukiwaniu autora…” na scenie Kijowskiego Teatru na Podolu — to historia niebanalna. Utalentowani aktorzy starali się rozwikłać najbardziej tajemniczą sztukę Pirandella i odegrać fabułę o tym, jak nierozerwalnie sztuka splata się z życiem, jak ludzie, często tego nie zauważając, noszą maski i zamieniają się w marionetki, a wymyślone postaci teatralne ożywają. Nowe przedstawienie to niełatwa opowieść o poszukiwaniu prawdziwych wartości. Jak przyznał w jednym z wywiadów reżyser-realizator, ten spektakl przygotowano zaledwie w osiemnaście dni. Dlatego pracę można nazwać „szkicem”, który stopniowo przekształca się w rozbudowane widowisko. Witalij Małachow jest przekonany, że praca nad spektaklem zaczyna się od premiery, a magia teatru polega na tym, że nie ma dwóch identycznych przedstawień, a po około dziesięciu pokazach będzie można mówić o tym, co udało się zrobić. Nowy projekt powstał dzięki pomocy finansowej Ambasady Włoch i Włoskiego Instytutu Kultury na Ukrainie, a środki na inscenizację przekazał rząd tego kraju. Pozostaje mieć nadzieję, że ukraiński rząd i nasi biznesmeni również zainteresują się teatrem, wtedy na afiszach zespołów teatralnych zacznie pojawiać się więcej nowych inscenizacji. Zdjęcie: Ira Marconi

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn