Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 8strona oryginału ↗

JESTEŚCIE GODNI NASZEGO PODZIWU

Слово Просвіти, №39 за 2007 рік

Do pana Serhija Melnyczuka m. Ługańsk, Ukraina Drogi Młody Przyjacielu! My, grupa ukraińskich patriotów przy naszej Cerkwi, ludzie starszego pokolenia, zmuszeni byliśmy przeżyć nasze lata z dala od Ojczystej Ziemi, jednak nie zapominamy o niej nigdy. Troszczymy się o jej los, a nie mniej o los jej języka! Dlatego też przyjęliśmy z wielką radością wieść o Pańskim odważnym wystąpieniu. Mówi o nim cała nasza zagraniczna prasa i wszyscy podziwiają Pańską odwagę oraz konsekwencję w zmaganiach o sprawę, która powinna być droga i niepodważalna dla każdego Ukraińca. I to właśnie na obrzeżach naszej Ojczyzny, w samym centrum natarcia północnego wroga! Mówią: „Jeden w polu to nie wojownik”, a oto Pan, młody Ukraińcu, dowodzi, że może być inaczej! Szczerze i gorąco witamy Pana i wspieramy Pańską inicjatywę, współczujemy Pańskiej ofierze, nawet ofierze Pańskiego zdrowia — dla całego narodu, dla nas wszystkich, gdziekolwiek byśmy nie żyli! Proszę być pewnym, że Pan zawsze jest w naszych sercach i modlitwach, i wierzymy, że Pańska idea rozprzestrzeni się żywo i daleko oraz rozbudzi śpiących Pańskich braci do nowego Majdanu! Słyszymy już o podobnej akcji młodych i duchem żywych ludzi daleko od Pana, w Kijowie. I wierzymy, że obejmie ona szybko cały kraj i zmusi zaprzańców do wsłuchania się w głos i wolę narodu. Więc daj nam, Boże! Z szacunkiem dla Pana oraz z życzeniami sukcesów grupa ukraińskich patriotów w mieście Londyn, Kanada ks. Zynowij DIDUCH, ksiądz; Łesia CHRAPŁYWA-ŁYSZCZUR; Mychajło SAWCZUK; Mychajło FEDIW; Anna ROMANIUK; Marija KYRASZCZUK; Roman WODWUD; Wasyl NALYWAJKO * * * Szanowny panie Melnyczuk! Wita Cię Jewhen Kułeba, Ukrainiec z Serbii. Dziękuję za materiały w Twoich sprawach. Wybacz, że mówię „Ty”, bo oczywiste jest, że wiekiem jesteś o wiele młodszy ode mnie. Mnie stuknęło już 60 lat. Należę do trzeciego pokolenia Ukraińców, przesiedlonych na obszary Bałkanów. Znacznie ważniejsze jest to, że w 2006 roku minęło 40 lat mojej walki o prawa Ukraińców w diasporze. Wybacz mój niedoskonały język ukraiński. W Serbii do niedawna nie było ukraińskich szkół, nie mam za sobą ani jednej lekcji języka ukraińskiego w szkole. Jestem samoukiem. Obecnie zajmuję stanowiska dyrektora oraz głównego i odpowiedzialnego redaktora ukraińskojęzycznej gazety informacyjnej w Serbii „Ridne słowo” (Rodzime słowo). Jestem też redaktorem ukraińskojęzycznej audycji „Czas” w lokalnym radiu. Twoją sprawą zainteresowało mnie zwrócenie się Światowego Kongresu Ukraińców do prokuratora Ługańszczyzny. Poprosiłem panią Martę o możliwość skontaktowania się z Tobą. I tak się stało, że pani Marta drogą elektroniczną 13 stycznia przekazała mi „kupę” Twoich artykułów i apeli w Twoich sprawach. Tego samego dnia otrzymałem od Ciebie materiały. Od tamtej pory w lokalnym Radiu Kula odczytałem Twój artykuł „Być albo nie być!?” z takim wstępem: „Słuchacie audycji „Czas” ze studia Radia Kula. Niespodziewanie do naszej redakcji dotarła kupa materiałów o bardzo nieprzyjemnym wydarzeniu w obwodzie ługańskim na Ukrainie. Gdyby to stało się w jakimkolwiek kraju świata, choćby w takim, który uważa się za posiadający demokratyczny rząd, jak na przykład Serbia, taka kwestia nie wywołałaby większych sensacji. Ale to, szanowni słuchacze, stało się na Ukrainie, gdzie człowiek cierpi dlatego, że chce uczyć się w wyższych uczelniach w języku ukraińskim”. I dalej odczytano artykuł „Być albo nie być?!”. Solidaryzuję się z Tobą, gorąco popieram Twoje legitymowane żądania. Nie można pozwolić dalej „plądrować naszą Ukrainę” (Szewczenko), kiedy już ona po wielowiekowej niewoli stała się niepodległa z całą atrybutyką, w tym także z językiem państwowym — ukraińskim! Postaram się w ramach swoich możliwości podnieść głos przeciwko takim działaniom, które dzieją się zwłaszcza we Wschodniej Ukrainie. Ten temat zajmie znaczące miejsce na łamach „Ridnego słowa”. Dwa lata temu byłem na Ługańszczyźnie w składzie jednej serbskiej delegacji jako przedstawiciel „serbskich Ukraińców”. O moim pięciodniowym pobycie na Ługańszczyźnie mam co opowiadać. Prawda, przyjmowano nas bardzo serdecznie we wszystkich ośrodkach wizyty. Jedynie żal było, że jedyną osobą na Ługańszczyźnie, która oficjalnie występowała w języku ukraińskim, był Jewhen Kułeba z Serbii… Czyż to nie absurd? Z najszczerszymi życzeniami sukcesów i dobra Jewhen KUŁEBA, Serbia * * * Trzymaj się, Serhiju! Jestem Polakiem i mieszkam w Polsce, we Wrocławiu. Otrzymuję przez internet pocztę z Kanady od Myrosławy Ołeksiuk i w ten sposób dowiedziałem się o twoich problemach.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn