Strona · s. 2strona oryginału ↗
EMOCJONALNY FINISZ UKRAIŃSKICH PRZEDTERMINOWYCH WYBORÓW
Слово Просвіти, №39 за 2007 рік
Halyna ŁEWICKA, członkini Narodowego Związku Dziennikarzy Ukrainy, m. Kijów. Pomimo różnorodnych prognoz politologicznych, nikt nie ma wątpliwości, że przedterminowe wybory 30 września 2007 roku na Ukrainie się odbędą. Jednakże, czy wyniki tego głosowania ogłosi Centralna Komisja Wyborcza — nie tak już łatwo prognozować. O istnieniu takiego scenariusza rozwoju wydarzeń na końcowym etapie kampanii wyborczej obecnie mało się mówi. Jednak w CKW większość stanowią przedstawiciele koalicji i od nich będzie zależeć ogłoszenie wyników. A ich głosowanie z kolei będzie zależeć od stanowiska liderów sił, które delegowały członków CKW, co potwierdzały ich głosowania w okresie kampanii wyborczej. O istnieniu scenariusza z zaangażowaniem CKW świadczy fakt, że przedstawiciele Partii Regionów już otoczyli CKW namiotami, aby, jak mówią, strzec jej „cnoty”. Oprócz tego, obozują już także na głównym placu stolicy. Dzieje się to na tle nieustannych twierdzeń lidera socjalistów Ołeksandra Moroza, że obecne przedterminowe wybory to awantura prezydenta Wiktora Juszczenki i Bloku Julii Tymoszenko. W wyrażaniu emocji jeszcze dalej posunął się premier Ukrainy Wiktor Janukowycz. Podczas przedwyborczego tournee po Ukrainie, w szczególności w Odessie, oświadczył: „Wzywam was do wydania decydującej bitwy pomarańczowej zarazie i białemu bractwu, żeby kraj zrozumiał, że odesici są przeciwko Juszczence i Tymoszenko”. I takie oświadczenia na tle jego podpisu pod zaproponowanym przez niego samego „Kodeksem honorowym” są dość dziwne. Jednak nikogo nie dziwią. A oto sensacyjne oświadczenie W. Janukowycza o możliwości wyjścia jego partii z kampanii wyborczej wielu zdziwiło. Tym bardziej, że po kilku dniach to oświadczenie, już w uściślonej formie, powtórzył także jego pierwszy zastępca M. Azarow, który do wyborów pełni obowiązki szefa rządu. I aby nadać tym zamiarom skalę kolektywności, 20 września odbyło się posiedzenie rady partii „Regiony Ukrainy”, na którym podjęto decyzję o gotowości wyjścia partii z procesu wyborczego. Jednak już po dniu decyzję nieco zawoalował Wiktor Janukowycz i podkreślił: to próba ostrzeżenia prezydenta Ukrainy, aby nie dochodziło do prowokacji wobec ich siły politycznej. Lider regionałów jest już pewien, że wygrają wybory i będą formować nowy rząd. Czego więc tak przestraszyli się regionaliści? Jeśli posłuchać regionała Jurija Mirosznyczenki, to wśród dużej liczby naruszeń, które rzekomo rejestrują, jest nieprzyzwoicie niska pensja członków komisji wyborczych wszystkich szczebli. Kiedy zapytałam pana Mirosznyczenkę, czy od koalicji zależało ustalenie przyzwoitej płacy członkom komisji wyborczych, całą winę zrzucił na opozycjonistów, którzy opuścili salę posiedzeń, oraz na to, że te wybory są przedterminowe i nie przewidziano na nie finansów. Także Jurija Mirosznyczenkę martwi to, że za ukraińskich pracowników zarobkowych w zachodnich obwodach państwa ich bliscy będą głosować ich paszportami. Według wersji tego prawnika, obecnie poza granicami państwa pracuje 5 milionów obywateli Ukrainy, z których przeważająca większość mieszka w zachodnich obwodach kraju. Ja w samym takim postawieniu pytania dostrzegłam dwa problemy. Pierwszy: czy regionaliści nie ufają obserwatorom ze swojej partii, którzy będą kontrolować lokale wyborcze? Okazuje się, że nie ufają. Jurij Mirosznyczenko powiedział, że zachodnioukraińscy regionaliści sympatyzują z pomarańczowymi siłami. Tym pośrednio zaświadczył, że w Galicji Partia Regionów to klub zainteresowań. Oczywiście komentarza wymagają także oświadczenia o „pięciu milionach przeważnie zachodnioukraińskich martwych dusz, za których będą głosować inni”. Bez wątpienia ta liczba będzie robić wrażenie na mieszkańcach Ługańska, Doniecka i Charkowa, którzy nigdy nie bywali w Galicji. Jednak nawet powierzchowna analiza podanej liczby pokazuje, że to, delikatnie mówiąc, technologia wyborcza. Według oficjalnego podziału Ukrainy, do regionu zachodniego należą obwody lwowski, iwanofrankiwski, tarnopolski, czerniowiecki, zakarpacki, wołyński i rówieński. Na ich terytorium mieszka około 10 milionów osób. I gdyby prawie pięć milionów z nich pracowało za granicą, to praktycznie cała ludność zdolna do pracy regionu zachodniego byłaby poza granicami Ukrainy. A zatem takie miasta jak Lwów byłyby niemal bezludne. Na końcowym etapie kampanii wyborczej oponenci śledzą każde słowo jeden drugiego. Dlatego nie mogła pozostać poza uwagą taka informacyjna „bomba” jak zamiar jednego z graczy wyjścia z kampanii wyborczej. Opozycja zamiar powitała i powiedziała, że to potwierdzenie utraty poparcia regionałów w południowych i wschodnich obwodach Ukrainy. A takie oświadczenia będą miały wpływ na te 10 procent ukraińskich wyborców, którzy decydują się w dniu wyborów — w lokalach. W prasie zamiar wyjścia z kampanii wyborczej nazwano szantażem. Tego szantażu wyjściem Partii Regionów z kampanii wyborczej nie przestraszyła się Centralna Komisja Wyborcza. Zastępca przewodniczącego CKW Andrij Mahera powiedział, że zgodnie z obowiązującym na Ukrainie prawem o wyborach, odbędą się one nawet wtedy, gdy pozostanie tylko jeden podmiot procesu wyborczego — jedna partia polityczna lub blok. Pod warunkiem wyjścia na wybory 50 procent tych, którzy mają prawo głosu. Regionaliści mogą myśleć o bojkotowaniu wyborów, ponieważ zgodnie z wniesioną w czerwcu poprawką do prawa o wyborach, musi na nie przyjść przynajmniej 50 procent osób z prawem głosu. Jednak fakt, że nawet obecni sojusznicy regionałów — komuniści krytykują swoich partnerów za zamiar wyborczego demarche, wskazuje na to, że bojkotu wyborów nie będzie. Ciekawy w sprawie inicjatywy wyjścia z procesu wyborczego jest komentarz doradcy prezydenta Ukrainy Stepana Hawrysza, który zna regiony od wewnątrz, bo w latach 2003—2004 był aktywnym ich „graczem”. Według niego, na wyjście sił politycznych z procesu wyborczego nie zgodzą się grupy polityczne i finansowe, które kontrolują te siły. Czyżby to oznaczało, że główni figuranci tej siły to pionki w cudzej grze? Tak zmusza stawiać pytanie jeszcze jeden językowy „zwrot”. W ostatnich dniach Rada Miejska Dniepropietrowska (większość ma Partia Regionów) zatwierdziła program rozwoju języka rosyjskiego i rosyjskiej kultury w mieście na lata 2007—2011. Miejscy regionaliści chcą zapewnić rozwój języka rosyjskiego, duchowości i kultury, a nawet chronić język rosyjski w zrusyfikowanym Dniepropietrowsku. Tym programem przewidziano nawet stworzenie w mieście „Rosyjskiego Centrum Kultury”. Zastępca szefa frakcji Partii Regionów w radzie miejskiej Dmytro Bezuhłyj oświadczył, że sytuacja z językiem rosyjskim w mieście jest po prostu katastrofalna. Według niego, w 76 procentach lokalnych szkół język rosyjski w ogóle nie jest wykładany. Na realizację programu rozwoju języka rosyjskiego tylko w 2007 roku z budżetu lokalnego już wydzielono 2,5 mln hrywien. A na rozwój języka ukraińskiego, oczywiście, nie ma pieniędzy!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
