Strona · s. 14strona oryginału ↗
SERCE KIJOWA Z PTASIEGO LOTU
Слово Просвіти, №39 за 2007 рік
Hanna KOZACZENKO, członkini zarządu Ukraińskiego Funduszu Kultury
Nad życiowym morzem stołecznego życia, nad jego zrywami, konfliktami, politycznymi kłamstwami wzbił się helikopter, aby przez oko kamery wideo profesjonalnego operatora widzowie zobaczyli prawdziwie i bez uprzedzeń, że centralna dzielnica Kijowa, nazwana na cześć naszego światowej sławy geniusza Szewczenkowską, rzeczywiście ma wiele dobrych cech, inicjatyw, tradycji, które wlewają optymizm w zwątpione nasze dusze. Podczas gdy fale polityczne to zwijają się w wir śrubą, to unoszą się jak tsunami, niezmienne pozostają wartości ludzkie, które z pokolenia na pokolenie przekazują kod genetyczny naszego narodu i rzeczywiście dowodzą światu, że nie wszystko w Niepodległej Ukrainie jest na sprzedaż. Muzea, w których zachowano zarówno ducha, jak i dzieła Tarasa Hryhorowycza Szewczenki, jego imienny uniwersytet i inne prestiżowe uczelnie wyższe, Sobór Świętej Zofii w Kijowie o światowym znaczeniu — rezerwat, wpisany na listę pereł UNESCO, oraz muzea, które kiedyś założyli mecenasi z rodów Tereszczenków i Chanenków — wszystko to ocalało w Kijowie, który cierpi z powodu rejderstwa i barbarzyńskiej zabudowy. Mieszkańcy dzielnicy Szewczenkowskiej jako pierwsi zwyciężyli, zmuszając władze miejskie do uchylenia decyzji o wciśnięciu wieżowca na ulicy Honczara i do odbudowy zniszczonego skweru, i nadal bronią swojej dzielnicy, którą sprawiedliwie nazywa się sercem Kijowa. Kolejną cechą dzielnicy-jubilatki jest stosunek do dzieci: pełen szacunku, czuły, podobnie jak do ludzi starszych. I to, że najskuteczniejszą profilaktyką AIDS i narkomanii jest twórczy rozwój uczniów, rozumie i wciela w życie obecny przewodniczący Szewczenkowskiej Rejonowej Administracji Państwowej, ojciec trojga dzieci Wiktor Pyłypyszyn. Wielkie serce może zmieścić cały Wszechświat. Dzielnica Szewczenkowska objęła Syrec, Dorohożyczi, Nywki — niedawne przedmieścia, gdzie wśród pięciopiętrowych bloków, trafnie nazywanych chruszczowkami, pojawiają się nowe klomby, place zabaw dla dzieci, obiekty sportowe. Obecna polityka Szewczenkowskiej RAP jest ukierunkowana na odnawianie klubów dziecięcych przy spółdzielniach mieszkaniowych (żekach), budowanie ich tam, gdzie nie ma już wolnych pomieszczeń. I wszystko to — za te 2 % zarobionych środków, które państwowy budżet zwraca dzielnicy. Film pokazuje dzielnicę, gdzie szanuje się rodzinę i starszych mieszkańców, gdzie rozumie się, że to, co dajesz dziś młodym, wróci do ciebie w twojej starości. Prosto, bez głośnych słów, ale przekonująco, bo sprawy ludzkie są najważniejszym argumentem. To naturalne i wyraziste kino, jak bezpretensjonalna notatka o życiu dzielnicy, która, nawiasem mówiąc, przyjęła do siebie dzieci poszkodowane w wyniku awarii „fosforowej” na Lwowszczyźnie, a także przypomniała dawniejszy fakt: to właśnie w dzielnicy Szewczenkowskiej znalazł schronienie i uzyskał status festiwalu międzynarodowego twórczość dziecięca „Czarowna świeczka”. Widzimy tak wiele zawrotnych trików kamerowych w reklamach i teledyskach, że kulturę obrazu, która jeszcze kilka lat temu była normą, dziś przyjmujemy z cichą wdzięcznością — jako znak szacunku dla widza, który, na dodatek, kocha swoje miasto. Dlatego przez łamy gazety chcemy podziękować twórcom filmu o 70-leciu dzielnicy Szewczenkowskiej stolicy za tę prostą i uczciwą pracę.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
