Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 8strona oryginału ↗

FRAGMENT POWIEŚCI HISTORYCZNEJ#EPOPEJA

Слово Просвіти, №39 за 2008 рік

Pewnego razu, odwiedziwszy redakcję, którą kierował Petlura, Michajło Serhijowycz zauważył sporo marksistowskich książek, m.in. Uljanowa-Lenina i Plechanowa. — Co one wam dają? — Poszerzenie światopoglądu. — Uważajcie, żeby nie wpędziły was w ślepy zaułek. Swego czasu przeczytałem wielu europejskich utopijnych socjalistów, zapoznawałem się z dziełami Marksa i Engelsa, nawet ulegałem ich wpływowi, ale zdołałem, dzięki Bogu, szybko pozbyć się tej zarazy — wykaszlałem ją, wyrzygałem — i teraz mój organizm ma odporność antymarksistowską — szczerze wyznał Hruszewski. — Może te książki posłużą wyrobieniu należytej odporności także w moim organizmie politycznym, będą szczepionką przed niepotrzebną zarazą — zażartował Petlura. — A co poradzicie do czytania, Michajle Serhijowyczu? Polemikę Drahomanowa z Hrińczenką przeczytałem ponownie. Franko stale mam pod ręką. — Na początek wysłuchać dzisiejszego cyklu wykładów na Lwowskim Uniwersytecie Podziemnym, gdzie wykładają Michajło Pawlyk i Wołodymyr Hnatiuk, no i Wołodymyr Lewycki, a także my z Frankiem… Wszedł Wołodymyr Lewycki, przywitał się. — O wilku mowa — rzekł Hruszewski. — Przed chwilą o was wspominaliśmy. — Ganiliście mnie łagodnym, cichym słowem? — Chwaliłem wasze wykłady na podziemnym uniwersytecie, namawiam pana Petlurę, żeby się tam zapisał. — Słusznie. Trochę zmarzłem — nie poczęstujecie mnie herbatą? — Obowiązkowo. Tylko zostawię was na kilka minut, muszę pobiec do sklepu po herbatę, ciastka i cukier, bo wszystko się skończyło. Wczoraj miałem wielu gości — przyznał się Petlura. — Cukier w kostkach lubię gryźć, ćwiczyć zęby — poprosił Hruszewski. — Moim zdaniem już przegryźliście wszystkie granity nauki — zażartował Symon. — Im więcej się dowiaduję, tym większym ignorantem się czuję. Poznaniu, jak Wszechświata, nie ma końca. Symon wyszedł z pokoju. — I jak wam ten poltawczanin, rodak Kotlarewskiego? — zapytał Lewycki. — Dawno nie spotkałem wśród młodych ludzi kogoś tak szlachetnie wychowanego, towarzyskiego, szczerego i dobrego, a co najważniejsze — energicznego i pracowitego, bardzo oddanego sprawie narodowej patriotę. Rośnie w oczach. A co najważniejsze — potrafi dogadać się z Galicjanami, przypadł im do gustu. — A jakie wrażenie robi na was wysłannik stepowej Hellady, chrześniak Jewhena Czykalenki, Wołodymyr Wynnyczenko? — Warto tu posłuchać samego Czykalenki. Kiedyś powiedział mi o swoim chrześniaku, że to ambitna, impulsywna i bardzo uparta natura, w której żyje duch sprzeciwu. Wyznaje socjalizm, ale skłania się ku awanturniczemu anarchizmowi. Ktoś nazwał go nieślubnym dzieckiem Karola Marksa i pięknej, temperamentnej ukraińskiej kobiety… Buntownik z charakteru, geniusz z talentu. Trudno przewidzieć, dokąd zaprowadzi go żywioł, jeśli nie skręci sobie karku, próbując przebić głową mur. Przyglądam się obojgu, od „PROŚWITA” ZAPRASZA – Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. Tarasa Szewczenki, Twórcze Zrzeszenie Dramaturgów i Scenarzystów Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy, Rada Kijowskiej Organizacji NSPU zapraszają na prezentację nowej powieści Wasyla Folwarocznego „Czarny bumer”. Prezentacja odbędzie się 30 września 2008 roku w Domu Pisarzy, ul. Bankowa 2, sala konferencyjna, drugie piętro. Początek o godz. 18.00. – IV Ogólnoukraińska konferencja naukowa „Wasyl Stus: konteksty życia i twórczości”. Doniieck, 25 września. Organizatorzy: OUT „Proświta” im. T. Szewczenki, Ministerstwo Edukacji i Nauki Ukrainy, Instytut Literatury

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn