Strona · s. 4strona oryginału ↗
„ZaKIWAŁOWszczyzna” opanowała Odessę
Слово Просвіти, №39 за 2012 рік
Serhij HORYCWIT. Kto to jest Serhij Kiwałow, Ukraińcom tłumaczyć nie trzeba. Szczególnie „zasłynął” on, kierując Centralną Komisją Wyborczą, która brutalnie sfałszowała wybory prezydenckie w 2004 roku, co dało początek pomarańczowej rewolucji. Obecnie cały kraj wzburzył przyjęty przez Radę Najwyższą i podpisany przez W. Janukowycza skandaliczny projekt ustawy o podstawach państwowej polityki językowej, zainicjowany przez regionalów Wadyma Kołesniczenkę i Serhija Kiwałowa. Jakże więc nie dziękować za ten ukrainofobiczny atak współautorowi takiego dokumentu, Serhijowi Kiwałowowi? Odesici jako pierwsi odczuli na sobie wzmożenie ataku tak zwanego „ruskiego miru”. Merostwo, kierowane przez ukrainożercę Ołeksija Kostusiewa, jako pierwsze w kraju wprowadziło język rosyjski jako regionalny. To samo zrobiła rada obwodowa. Obecnie w Odessie, gdziekolwiek spojrzysz, zobaczysz wszelkiego rodzaju przypomnienia o aktywnym regionalu S. Kiwałowie, który pragnie ponownie otrzymać mandat deputowanego ludowego w 135. okręgu wyborczym w rejonie primorskim miasta. Zdołał on nawet biuro okręgowej komisji wyborczej umieścić pod dachem podległej mu Akademii Prawa, a w jej skład wprowadził aż sześciu wykładowców tej placówki edukacyjnej. A sam on nie szczędzi ani sił, ani środków na przekupstwo wyborców, na ogłupianie ich swoimi agitkami. Obecnie cały rejon primorski obfituje w banery z napisami, jak bezinteresownie Kiwałow kocha Odessę i z jaką żarliwą wzajemnością odpowiadają mu mieszkańcy niemal każdego domu i klatki schodowej. Zdziwienie i śmiech wywołują takie napisy na budynkach-ruinach przy ulicy Pantelejmonowskiej. Nawet na ścianie budynku grożącego zawaleniem, z którego pięć lat temu wysiedlono wszystkich mieszkańców, widnieje baner z napisem „Nasz dom za Kiwałowem!”. Udekorowane banerami stare budowle jak najlepiej demonstrują „poprawę” i „stabilność”, które osiągnęła Ukraina za rządów Partii Regionów. Odesici nie byliby odesitami, gdyby dali się zrobić w konia i nie znaleźli adekwatnej odpowiedzi. Na jednym z balkonów można zobaczyć spory plakat z napisem „Baba Jaga przeciwko Kiwa-lovowi!”. To swoista parodia kiwałowskich banerów „My kochamy KiwaLOVa”. A kiedy pracownicy administracji mieszkaniowej zwrócili się do gospodyni dobrze znanego w Odessie patriotycznego balkonu przy Dieribasowskiej, Wiktorii Sybir, z prośbą o umieszczenie na nim przedwyborczego baneru Kiwałowa, ta przygotowała własny baner. Dostosowała go do stylu kiwałowskich „Odessa wie: Kiwałow za Odessą”. „Odessa wie: wszystkich nie policzysz” — napisała dziewczyna, ogrywając wszystkim znane przezwisko Kiwałowa z czasów przedostatnich wyborów prezydenckich. Odesici i wcześniej dość krytycznie odnosili się do Kiwałowa, jadowicie wyśmiewali jego brak skromności. Szczególnie drażni ich jego szykowna posiadłość na skradzionej mieszkańcom miasta plaży na 8. stacji Wielkiego Fontanu. Sam zaś uważa się za wybitną osobistość, już uwiecznił się w brązowym monumencie, ustawionym na terenie akademii. Zdaniem odeskich dowcipnisiów, Kiwałow ma pełne prawo twierdzić, że sumienie ma czyste, bo z niego nie korzysta. I jeszcze jeden fakt. W połowie września w ramach kampanii „Zemsta za rozłam kraju” uczestnicy ruchu „Widsicz” odwiedzili Odessę i wraz z lokalnymi aktywistami obkleili ulotkami cały rejon primorski, w których wyjaśnili wyborcom, dlaczego nie można głosować na współautora rozłamowej ustawy językowej Serhija Kiwałowa. Podczas rozprowadzania ulotek na aktywistów kampanii napadło trzech nieznanych sprawców. Jednemu z aktywistów młodzieńcy zabrali torbę i telefon, a innemu — rozbili telefon. Jednak funkcjonariusze milicji, którzy przybyli na miejsce zdarzenia, oskarżyli przedstawicieli „Widsiczy” o rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji i zignorowali zgłoszenie o ataku nieznanych sprawców. Tym samym wzięli pod swoją opiekę zarówno chuliganów, jak i samego Kiwałowa, który znów rwie się do władzy.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
