Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

Podarowali skrzydła

Слово Просвіти, №39 за 2012 рік

Jarosława MELNICZUK, m. Czerniowce. Jednym z kierunków działalności Czerniowieckiego Obwodowego Związku Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki jest praca z dziećmi i młodzieżą, ponieważ szeregi członków „Proświty” trzeba stale uzupełniać, odnawiać, wlewając świeże siły. Obecny skład czerniowieckiej „Proświty” to bowiem ludzie w poważnym, często emerytalnym wieku. Właśnie dlatego zasługuje na pochwałę wieloletnie wydawanie w Czerniowcach czasopisma „Ukraińska łastiwka” („Ukraińska jaskółka”), założonego przez Czerniowiecki Związek Obwodowy „Proświty” oraz wydział oświaty Czerniowieckiej Obwodowej Administracji Państwowej. Czasopismo zostało zarejestrowane 31 maja 1993 roku z inicjatywy ówczesnego przewodniczącego Wiktora Kosiaczenki, a obecnie jego redaktorem naczelnym jest przewodniczący czerniowieckiej „Proświty”, zasłużony działacz sztuki Ukrainy Ostap Sawczuk, redaktorem literackim — dziennikarka Walentyna Maceruk, zastępcą redaktora naczelnego — proświcianka Maria Pelech. Tematyka „Ukraińskiej łastiwki” jest literacko-oświatowa, interesująca dla uczniów i młodzieży, a nawet studentów. Znamienne, że obecnie proświcianie założyli nową serię artystyczną — biblioteczkę „Ukraińskiej łastiwki”. Jest to wynik owocnej współpracy Czerniowieckiej Obwodowej „Proświty” z obwodową organizacją społeczną „Front Zmin” („Front Zmian”) (lider — Maksym Burbak). Właśnie dzięki wsparciu finansowemu „Frontu Zmin” wydrukowano 500 egzemplarzy debiutanckiej książki młodej poetki Julii Bodnar „Podaruj mi skrzydła”, która ujrzała światło dzienne w wydawnictwie „Bukrek”. Ilustracje artystki Raisy Riazanowej. Redaktor literacki Mykoła Maksymeć, a odpowiedzialna za wydanie Maria Pelech. Julia Bodnar mieszka w malowniczej bukowińskiej miejscowości Niepołokowce, w rejonie kicmańskim. Od dzieciństwa kocha poezję, sama wprawnie pisze wiersze. Marzy o studiowaniu na wydziale dziennikarstwa Kijowskiego Narodowego Uniwersytetu im. T. Szewczenki. Uczęszcza do czerniowieckiego studia „Junpres”. Jest zwyciężczynią konkursów literacko-artystycznych: międzynarodowego imienia Tarasa Szewczenki z udziałem Ministerstwa Oświaty Ukrainy, ogólnoukraińskiego — „Dywo kałynowe” („Kalinowy cud”), obwodowego — „Ukraina, w której chcę żyć”. Zbiór „Podaruj mi skrzydła” składa się z czterech rozdziałów: trzech poetyckich — „Muzo, w Tobie nadzieja”, „Szept słodkiego marzenia”, „Serce umie śpiewać” oraz prozatorskiego — „W siódmym niebie szczęścia”. Dla wierszy Julii Bodnar charakterystyczne są młodzieńcze rozważania o dobru i złu, życiu, miłości, przyjaźni, pierwszym wielkim uczuciu zakochania. Informatywny jest szkic o rodzinnych stronach Julii — „Tam, gdzie spotkały się Prut z Czeremoszem”. Jest to swoiste badanie naukowe o historii i obecnym bycie miejscowości Niepołokowce. Próby prozatorskie Julii Bodnar to jeszcze jedna strona jej talentu („Wspomnienie”, „Kawałki”, „Twórcy własnego losu”, „Lato”). Różnie może ułożyć się los młodego talentu w przyszłości. Jednak wierzy się, że Julia Bodnar, której pierwsze poe-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn