Strona · s. 2strona oryginału ↗
Forum wzywa do obrony Ukrainy
Слово Просвіти, №39 за 2012 рік
Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. Tarasa Szewczenki zainicjowało i przeprowadziło 25 września w stolicy Ogólnoukraińskie forum „W obronie języka ukraińskiego i państwowości”. Odbyło się ono w Domu Pisarzy NSPU. Udział wzięli znani działacze polityczni i społeczni, proświcianie ze stolicy i regionów. Otworzył i prowadził Forum przewodniczący Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta”, deputowany ludowy Ukrainy Pawło MOWCZAN. Podkreślił on, że w warunkach totalnej ofensywy sił antyukraińskich, przejawem czego stało się w szczególności uchwalenie odrażającej ustawy „O zasadach państwowej polityki językowej”, wszystkie siły patriotyczne i państwowotwórcze muszą się zjednoczyć i odpowiedzieć na to potężnym ruchem oporu wobec antypaństwowców. Dlatego Ogólnoukraińskie forum w obronie języka i państwowości musi stać się stale działającym, z zaangażowaniem jak najszerszych sił państwowotwórczych. Forum pobłogosławił i wystąpił z przemówieniem Jego Świątobliwość Patriarcha Kijowski i całej Rusi-Ukrainy FILARET. Na Forum wystąpili znani działacze polityczni i społeczni: Bohaterowie Ukrainy Iwan DRACZ, Dmytro PAWŁYCZKO, Stepan CHMARA, akademik Mykoła ŻULYŃSKI, Nadzwyczajny i Pełnomocny Ambasador, doktor nauk prawnych Wołodymyr WASYŁENKO, zastępca przewodniczącego Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” akademik Ołeksandr PONOMARIW, przewodniczący Ukraińskiej Światowej Rady Koordynacyjnej Mychajło RATUSZNYJ, deputowani ludowi Ukrainy Iwan ZAJEC, Jarosław KENDZOR, przewodniczący Związku Oficerów Ukrainy Wiaczesław BIŁOUS, przewodniczący komisji Rady Kijowskiej ds. kultury i turystyki Ołeksandr BRYHYNEC, przedstawiciele organizacji młodzieżowych, które występują w obronie państwowego języka ukraińskiego, Ołeksij KLASZTORNYJ, Oksana NEŻYWENKO. Uczestnicy zgromadzenia uchwalili, że kolejnymi etapami pracy stale działającego Ogólnoukraińskiego forum staną się udział w Kongresie działań w obronie języka ukraińskiego, który odbędzie się w stolicy 6 października, a także organizacja ogólnoukraińskiego marszu w obronie konstytucyjnych praw i wolności Ukraińców w stolicy w święto Pokrowy 14 października. Postanowiono zorganizować także stale działające Fora we wszystkich obwodach Ukrainy. Drukujemy główne fragmenty wystąpień na Forum. Mykoła ŻULYŃSKI, akademik Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, dyrektor Instytutu Literatury: — Członek Akademii Francuskiej Jean Couture po uchwaleniu przez Zgromadzenie Narodowe w 1994 r. ustawy o używaniu języka francuskiego powiedział: „Jeśli istnieje zagrożenie dla języka, oznacza to zagrożenie dla istnienia państwa”. Jesteśmy zmuszeni dziś uznać symptomy, które świadczą o realnym zagrożeniu utraty ukraińskiej państwowości — to zagrożenie dla języka ukraińskiego. Już nie jeden rok, a drugie dziesięciolecie w niepodległej Ukrainie wdrażana jest celowo dwujęzyczność rosyjsko-ukraińska. Nie będę analizował przeważającej większości komercyjnych kanałów telewizyjnych, nie ma co mówić o gazetach i czasopismach, które są drukowane i rozprowadzane na Ukrainie, sami to dobrze wiecie. W świadomości społecznej formuje się myśl, że dominującym w przestrzeni informacyjno-kulturowej jest i ma być nie język ukraiński, a rosyjski. To demonstracyjnie potwierdza obecna władza. Przypomnijcie sobie wyjazdy prezydenta w regiony. W jakim języku on tam występuje? Zrozumiałe — po rosyjsku. Dlatego że jego rodzima Partia Regionów zainicjowała i uchwaliła ustawę „O zasadach państwowej polityki językowej”. Jakie to zasady oni zalegalizowali, nie zważając na to, że zasady państwowej polityki językowej określone są w odpowiednich artykułach Konstytucji? To artykuły 1, 3, 8, 10, 11, 12, 21, 22, 53. Jedynym celem tej ustawy jest wprowadzenie w większości obwodów Ukrainy języka rosyjskiego jako regionalnego, a potem oświadczenie, że, rzekomo, większość popiera język rosyjski i należy go uznać za drugi państwowy. Wołodymyr WASYŁENKO, doktor nauk prawnych: — Kilka słów o mitach, iluzjach i spekulacjach wokół kwestii językowej, które przeszkadzają w należyty sposób reagować na te niegodziwości, które tworzy obecna władza. Po pierwsze. Kwestia językowa rzekomo nie jest główną dla ukraińskich obywateli, gdzieś tam na 31 miejscu. O tym niby mówią badania socjologiczne… Kwestia językowa w warunkach Ukrainy — to kwestia nr 1 dla zachowania państwowości. Po drugie. Istnieje teza, że Ukraina i Ukraińcy są niezniszczalni. Ta teza jest bardzo popularna. Ale ona dezorganizuje, demoralizuje i nosi taki sobie uspokajający charakter, że, rzekomo, nic nie trzeba robić, wszystko jakoś będzie. Kwestia językowa, którą Partia Regionów rozwiązała po swojemu, to technologia przedwyborcza i, rzekomo, nic strasznego. Opozycja nasza sławna uważa tak samo i zapewnia, że ustawa, która została uchwalona (ponieważ jest niedoskonała), nie będzie wykonywana i wszystko zostanie tak, jak było. I to patrioci tak mówią! I wreszcie, są ludzie, którzy wzywają nas do podnoszenia swojej moralności i bycia bardziej tolerancyjnymi, a co za tym idzie, do nierobienia niczego. Te wszystkie tezy kultywują wśród społeczeństwa iluzje, które rozbrajają społeczeństwo, paraliżują jego wolę i torują drogę do katastrofy narodowej. Musimy przezwyciężyć istniejące stereotypy, a do tego potrzebna jest szeroka kampania wyjaśniająca wśród ludzi. Nie wszystko na ustawie językowej Kiwałowa-Kolesniczenki się zaczynało i na niej się nie skończy. Ich ustawa językowa — to tylko epizod w wojnie, którą Rosja prowadzi przeciwko językowi ukraińskiemu, kulturze, tożsamości i w ogóle ukraińskiej państwowości przez stulecia. Ta linia zaczęła się po 1654 roku i w różnych formach, z różną intensywnością, różnymi metodami trwa do dziś. FILARET, Patriarcha Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego: — Dlaczego ja tu jestem? Chodzi nie tylko o politykę, chodzi o to, być czy nie być państwu ukraińskiemu. Być czy nie być językowi ukraińskiemu na Ukrainie… Dlatego Cerkiew, kiedy chodzi o sprawy żywotne narodu, państwa, nie może stać z boku. Przypomnę: rusyfikacja Ukrainy szła dwoma kierunkami — przez Cerkiew i przez edukację. Dlatego obecnie widzimy na Ukrainie głównych antyukraińskich działaczy: moskiewskiego patriarchę Cyryla, który propaguje tu „Ruski mir”; i widzimy drugiego działacza — ministra edukacji Tabacznyka. Niebezpieczeństwo dla narodu ukraińskiego, dla państwa ukraińskiego idzie przede wszystkim od Cerkwi i od edukacji, których zwierzchnikami oni są. Dlatego Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Kijowskiego, który jest częścią ukraińskiego społeczeństwa i uświadamia sobie wiszące zagrożenie, nie może nie bronić języka ukraińskiego. Ukraińcy zaś, niestety, jeszcze do tej pory nie nadają tej kwestii wielkiego znaczenia.
Dmytro PAWŁYCZKO, Bohater Ukrainy: — Od dzisiaj musimy działać jako organizacja rewolucyjna, która nie uznaje obecnej władzy. Ja tej władzy za ukraińską nie uznaję. I przede wszystkim nie uznaję prezydenta za ukraińskiego. Janukowycz, jadąc na spotkanie z Putinem, nie dojechawszy do Moskwy, powiedział: “Muszę oświadczyć, że naród ukraiński żąda drugiego języka państwowego — rosyjskiego”. Trzeba było rzucić mu dywanik pod nogi, żeby powiedzieć: “Jadę do ciebie i wiozę ci Ukrainę rosyjskojęzyczną, nie martw się”. Język rosyjski był okupacyjnym za czasów carów, za czasów władzy komunistycznej, a w niepodległej Ukrainie zaczął stopniowo przyzwyczajać się do tego, że pierwsze miejsce z powodów historycznych zajął ukraiński język państwowy. Przedwczoraj byłem w Ługańsku i rozmawiałem z Ukraińcami Ługańszczyzny. Wróciłem stamtąd uskrzydlony: cztery rejony w obwodzie ługańskim zrezygnowały z języka regionalnego! Tę ustawę trzeba po prostu spalić. Nami kieruje nie tylko Janukowycz, ale i przedstawiciel “ruskiego miru”, dawny agent KGB, oraz inni agenci KGB, którzy siedzą wokół naszego prezydenta. I my jako naród musimy powstać przeciwko tej władzy! Musimy w rezolucji do wszystkich partii opozycyjnych żądać, aby pierwszym punktem w ich programach wyborczych było zniszczenie ustawy o językach, obrona jedynego ukraińskiego języka państwowego. Trzeba tworzyć sztab przygotowania Majdanu. Nigdy nic nie będzie, jeśli nie wyjdziemy na Majdan i nie będziemy iść na bagnety. Majdan albo śmierć! Mychajło RATUSZNYJ, Przewodniczący UOKR: — Rozumiemy, że to wojna: w niej jest i obrona, i ataki. Tysiące ludzi solidaryzuje się z nami i ta tonacja, która została zadana, jest właściwa. Chcę odczytać odezwę do ludzi, którzy są z nami obecni moralnie. Jest to odezwa forum sił ukraińskich do Ukraińców zagranicznych. Przebywając poza granicami Ukrainy, Ukraińcy zagraniczni rozumieją, że wspieranie i pielęgnowanie języka ukraińskiego w rodzinach, wspólnotach, ukraińskim szkolnictwie stało się czynnikiem, który nie pozwolił dzisiaj ukraińskiej wspólnocie rozmyć się w obcym środowisku. Właśnie język ukraiński był i pozostaje duchową pępowiną, która łączy ukraińską diasporę z ojczyzną. Nigdy nie zgodzimy się z działaniami, które prowadzą do ograniczenia i dyskryminacji języka naszych rodaków. Przypominamy, że Europejska karta języków regionalnych, którą zasłaniają się autorzy ustawy, ma na celu ochronę języków ginących, do których w żadnym wypadku nie należy rosyjski, który i tak ma liczne przywileje. Stepan CHMARA, Bohater Ukrainy: — Na Ukrainie panuje kolonializm, który sprawuje mafijna władza na czele z ojcem chrzestnym mafii Wiktorem Janukowyczem, który nie ma legitymacji u narodu ukraińskiego, bo występuje przeciwko interesom narodowym Ukrainy, przeprowadza demontaż państwa ukraińskiego. Atak na prawa Ukraińców idzie pełnym frontem: na socjalne, polityczne, humanitarne, prawne. Mafia rozdeptała Ustawę Zasadniczą — Konstytucję. Musimy zająć stanowisko: “Ręce precz od Konstytucji”, która została nam dana wielką krwią, tak jak niepodległość. Mafię można pokonać tylko wolą narodu. Trzeba wszystkim razem zorganizować 14 października wielki marsz obrony praw i wolności narodu ukraińskiego. Ołeksandr BRYHYNEĆ, deputowany Rady Kijowskiej, przewodniczący stałej komisji ds. kultury i turystyki: — Zapytałem jednego znanego regionalistę: “Oto próbujecie w Kijowie wprowadzić język regionalny. Po co? To przecież obniży ranking Partii Regionów w Kijowie”. Odpowiedział: “Za Partią Regionów w Kijowie jest 200 000. Po wprowadzeniu
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
