Strona · s. 6strona oryginału ↗
Człowiek wielkiego serca
Слово Просвіти, №39 за 2017 рік
N. KOWALIWNA, Lwów
W naszej Ukrainie istniejeciche polowanie, to znaczy bez strzałów, i istnieje cicha praca oświatowa, to znaczy bez sztucznego rozgłosu. To praca nauczyciela albo każdego człowieka, który dąży do opowiadania prawdy o swoim narodzie. Taką działaczką Proświty była nasza Lesia-Ołeksandra Teodoriwna Zachariw. Mówię prawdę, panowie absolwenci Lwowskiego Państwowego Uniwersytetu im. I. Franki z 1959 roku?
Zacznę od naszej wycieczki studenckiej mniej więcej w latach 1957–1958 na Lwowską Cytadelę. Idziemy, opowiadają nam o tym, że Niemcy zamordowali tu tysiące Żydów i jeńców II wojny światowej. Twarzyczka Lesi nalewa się krwią (czyżby miała zapłakać?), kolega z roku Zenik Bulyk kiwa ręką na tajny komunikat, Lesia cichutko szepcze: „A wiecie, ilu tu zamordowali bolszewicy naszych niewinnych ludzi?” Słuchamy… I choć lata przepłynęły naszymi życiowymi, zakratowanymi drogami, to mocno wrył się w serca ból obcego mordu z Niemiec i Moskwy. Dalej będą piękne, zapomniane, bo zakazane przez moskiewski i własny bolszewizm pieśni wspaniałym głosem Lesi, przeplecione głęboką Prawdą życia w „sowieckim raju”.
Jeszcze dalej Lesia broni narodowej zniewagi, szukając i przywracając autentyczne słownictwo dawnej ukraińskiej mowy z XIV–XVII wieku, a we współautorstwie wydaje ludziom dwutomowy zbiór językowych skarbów narodu ukraińskiego.
A gdy tylko Ukraina ogłosiła swoją papierową suwerenność, a Roman Łubkiwski nieśmiało (1990 rok!) wziął żółto-błękitną flagę w Kijowie i poniósł ją na Dnieprowe urwiska, Lesia otwarcie ogłasza studentom Politechniki Lwowskiej i nauczycielom Instytutu Doskonalenia Kwalifikacji wielką Prawdę o ojczystej mowie, zniszczonej przez okupantów wszelkiej maści. Cały ten materiał, witany głośnymi brawami nauczycieli na kursach, wkrótce ukaże się w książce „Pielęgnujmy słowo ojczyste” (porady językowe).
O. T. Zacharkiw – kandydatka nauk filologicznych, docentka Katedry Edukacji Humanistycznej Lwowskiego Obwodowego Instytutu Pedagogicznego Kształcenia Podyplomowego, autorka ponad 140 publikacji naukowych, popularnonaukowych i publicystycznych artykułów, prac z zakresu metodyki, pamiętnikarstwa, recenzji… Była działaczką społeczną. Od chwili założenia Obwodowej Organizacji Towarzystwa Języka Ojczystego im. T. Szewczenki („Proświty”) kierowała sekcją językoznawczą. O. T. Zacharkiw była członkinią Towarzystwa Pedagogicznego im. H. Waszczenki.
Jednak nieubłagana choroba przyszła i zabrała człowieka wielkiego serca i wysokiego patriotyzmu w Boże przestrzenie… 7 października 2017 r. skończyłaby 80 lat! Wieczna i jasna pamięć Tobie, Koleżanko, nasza Lesiu!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
