Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

Przez ciernie do gwiazd. Z okazji 85-lecia urodzin Bohdana Macełiucha

Слово Просвіти, №39 за 2017 рік

Na niwie literatury ukraińskiej owocnie pracowali w przeszłości, a dziś aktywnie działają poeci i prozaicy z wykształceniem medycznym, którzy swoją twórczością i działalnością oświatową wzbogacili proces literacki. Humanitarny zawód lekarza jest tą żyzną glebą, na której z powodzeniem wschodzą ziarna poezji i prozy. Do plejady pisarzy-medyków należy także Bohdan Macełiuch, lekarz z wykształcenia i mikrobiolog-genetyk z zawodu. Serhij HAŁCZENKO, zastępca dyrektora Instytutu Literatury im. T. H. Szewczenki Narodowej Akademii Nauk Ukrainy Ciężką i ciernistą drogę politycznego więźnia w reżimowych obozach Riecłagu w polarnej Workucie przyszło przebyć przez pięć lat młodzieńcowi Bohdanowi Macełiuchowi. 17 września 1949 r. aresztowali go funkcjonariusze KGB, wtedy studenta drugiego roku Lwowskiego Państwowego Instytutu Medycznego, a trybunał wojskowy skazał go na 10 lat katorgi. Nieugięta poetycka Muza nigdy nie opuszczała go w ciężkich i radosnych chwilach w przyszłości i zawsze wspierała go duchowo i fizycznie. * * * Tam daleko, za kołem podbiegunowym, Jeleń niesie słońce na rogach, A ono, przezwyciężywszy słabość, Znów wzlatuje w niebo jak ptak. * * * Za gęstym kolczastym drutem Wyją z grozy wichry. Tam węgiel krwią-potem Wydobywają numery. Przejść przez piekło obozów koncentracyjnych czerwonego diabła, którego imię brzmi Związek Sowiecki, pomagała Bohdanowi Macełiuchowi wszechzwyciężająca miłość do Ukrainy i boska miłość za kratami i kolczastym drutem: * * * Jest na świecie coś silniejszego Od tortur GUŁAGu: Ukraina w niszy serc — Mur niedostępny katu. * * * Miłości nie powstrzymasz ani kolczastym drutem, Ani tajnym cyrkularzem KGB. W twardej niewoli wiecznej zmarzliny Spotkałem cię, nieoczekiwane słoneczko. Obrazowo i prawdziwie autor opisuje straszliwe warunki pobytu więźniów politycznych w więzieniach Lwowa (Łonck i Brygidki), Kijowa (Łukjaniwka) i Leningradu (więzienie tranzytowe) w latach 1949–1950, a także w obozach Riecłagu Workuty w latach 1950–1954 w cyklu wierszy „WOR-KUTA” z pierwszej książki „Dwuskrzydłość” (Kijów: Wyd. Naukowa Dumka, 2000) oraz w dziale „WSPOMNIENIA” z trzeciej książki „Otchłań i szczyty” (Kijów: Uniwers, 2016). Bohdan Macelujch na gorzkim własnym doświadczeniu raz jeszcze przekonał się o wrogim stosunku „rosyjskich” do Ukraińców. Jeśli wolnościowi Litwini, Łotysze i Estończycy, a także przedstawiciele narodów Kaukazu jednomyślnie popierali Ukraińców w ich dążeniu do uzyskania państwowej niepodległości, to kontra z różnych warstw ludności moskiewskiej (generałowie, duchowni, pedagodzy, literaci, dziennikarze i wszyscy pozostali wielkomocarstwowi szowiniści) kategorycznie zaprzeczała prawu narodu ukraińskiego do soborności i niepodległości. Kremlowski tyran skonał i w Rieczłagu nastała odwilż. W 1954 r. Bohdan Macelujch został zwolniony na podstawie art. 197 cz. II KK URSR („brak dowodów na potwierdzenie oskarżenia”) i wznowił studia w Lwowskim Instytucie Medycznym, który ukończył z wyróżnieniem. Po rocznej pracy lekarzem infekcjonistą-terapeutą w międzyrejonowym szpitalu w Bereznehowatem na Mikołajowszczyźnie ukończył z sukcesem aspiranturę przy Instytucie Mikrobiologii i Wirusologii im. D. K. Zabołotnego Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, a od 1965 r. do dziś pracuje jako kierownik wydziału genetyki mikroorganizmów w tym samym instytucie. Wytrwała, celowa, natchniona i cierpliwa praca przyniosła Bohdanowi Macelujchowi pożądane i znaczące owoce: doktor nauk biologicznych, profesor, członek-korespondent Narodowej Akademii Nauk Ukrainy w specjalności „genetyka molekularna”, laureat Państwowej Nagrody Ukrainy w dziedzinie nauki i techniki, Zasłużony Działacz Nauki i Techniki Ukrainy, Honorowy Dyplom Rady Najwyższej Ukrainy oraz wiele innych nagród branżowych, społecznych i kościelnych. Wybitny uczony nie pozostawia bez uwagi także swojego drugiego twórczego skrzydła — poezji, drukując swoje utwory w gazetach rejonowych, obwodowych i stołecznych, w czasopismach „Dzwon”, „Światopogląd” i „Strefa”, w „Literackiej Ukrainie”. Wspólnie z bratem-malarzem Jarosławem wydał książki poezji i malarstwa „Dwo-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn