Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

Wieczne skarby Kopanej góry

Слово Просвіти, №39 за 2017 рік

Wasyl HŁAHOLUK, zasłużony pracownik oświaty Ukrainy, proświcianin. Oto przede mną nowy zbiór poety-osiemdziesiątnika „Kopana góra”, który ujrzał światło dzienne w 2017 roku. Składa się on z rozdziałów „Kopana góra” oraz „Mizernieje wszystko mało znaczące”. Autor pozostaje wierny tematom, bada ludzkiego ducha, piękno. W swoim słowie wstępnym Dmytro Drozdowski pisze: „Kopana góra” — to zbiór poetycki, w którym uchwycono życie. Jest to swoista odpowiedź na czas postkatastroficzny… To poezja choć zminimalizowanej metaforyczności, jednak szczególnej symboliczności. Jest jej właściwa symbolizacja świata”. Czytając „Kopaną górę”, zauważasz, że ten zbiór tematycznie kontynuuje poprzednie zbiory, jest tu wiele portretów teraźniejszości, przemyśleń współczesnych wydarzeń i rzeczy otaczającej rzeczywistości. Autor nie pominął uwagi palącego tematu wojny. Jeden z opublikowanych wcześniej „atowskich” wierszy — „Obecność Bożej ręki” — wielbiciele poezji nazywają arcydziełem. Ciekawe są dedykacje i jednocześnie portrety: „Spartak” dla akademika Mychajła Słaboszpyckiego, „Słowo” — dla nauczycielki O. W. Słobidnyk, „Święty ideał” — dla patrioty, byłego więźnia politycznego Dmytra Żowtiaka, poemat-requiem „Siedem ucichłych strun” („Tiutiunnyk”, „Zabasztanśkyj”, „Didenko”, „Rymaruk”, „Cherewatenko”, „Perepadia”, „Tałłaj”). Iwanowi Draczowi dedykacja nazywa się „Stefanyk”, Wołodymyrowi Stebliukowi — „Iłowajśk”, Wadywowi Swyrydence — „Debalcewe”. W dyptyku czytamy o Gagarinie i Sikorskim. W innym dyptyku — o mężczyźnie z Kotowska i kozaku nieukrzyżowanym… Autor w odzwierciedleniu świata zachowuje swój styl, rozwija ład obrazowy, niczego nie wymyśla, po prostu ma talent dostrzegania, umie realny obraz przetopić w artystyczny. Jest to również odczuwalne w jego wierszach, kiedy poznaje czas: „Jesienią 1940-go”, „Jesienią 1943-go”, „Latem 1962”, obdarzone poznawalnością — „Szewczenko w Niżnym Nowogrodzie (1857—1858)”, „Chłopcy”, mikropoemat „Maraton”, poemat „Nici rozmów i dróg”, ballada „Przygoda” i inne. Poeta dąży do prawdy, dlatego nie zachwyca się fantazjami, wmyśla się w realne istnienie energii chwili, szuka i znajduje prawdę w sprzecznym bycie, pojmując pozytywy i negatywy życia, przestrzega dokładności w tworzeniu obrazu, nawet jeśli jest to styl lirycznego dziennika, kiedy „wyraz- Wasyl Kliczaki — urodzony we wsi Rudnyky w rejonie śniatyńskim na Iwano-Frankowszczyźnie, kieruje Centrum Wydawniczym „Proświta”, docent katedry wydawnictwa i redagowania Instytutu Dziennikarstwa KNU im. T. Szewczenki, laureat nagród literackich, autor zbiorów wierszy „Deszczowy zegar” (1989), „Całun” (2003), „Wzdłuż darowanych Bożych dni” (2015), szeregu publikacji w czasopismach.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn