Strona · s. 14strona oryginału ↗
«Jak w chacie wycinanki, to i dobro stoi na ganku»
Слово Просвіти, №39 за 2018 рік
Perejasław-Chmielnicki Państwowy Uniwersytet Pedagogiczny im. Hrigorija Skoworody jest bogaty w utalentowaną młodzież studencką. Na wydziale pedagogicznym studiuje magistrantka Zofija Kupko, która przez lata studiów na uniwersytecie zachwyciła wszystkich dziełami sztuki w technice wycinanki oraz wykonywaniem różnorodnych przedmiotów z wzorami w stylu malarstwa z Pietrykiwki.
Zofija uprzejmie zgodziła się opowiedzieć o swojej pasji.
— W jakich gatunkach i technikach Pani pracuje?
— Ukraińska sztuka dekoracyjno-użytkowa jest niezwykle różnorodna. Pisankarstwo i dywanarstwo, haft i rzeźbienie, plecionkarstwo ze słomy oraz garncarstwo — wszystkie one dają nam po prostu niesamowite dzieła. Ale najbardziej przypadły mi do serca takie techniki, jak wycinanka i malarstwo pietrykiwskie. Jak mówi się w narodzie: „jak w chacie wycinanki, to i dobro stoi na ganku”. Wycinanka spośród innych technik zachwyca swoją lakonicznością i ażurowością. Lubię wycinać z papieru obrazy, które rysują się w wyobraźni, tworzyć złożone, wielowarstwowe kompozycje, a szczególnie szczegółowo opracowywać drobnymi elementami. Tę sympatię do wycinanki zaszczepiła mi wykładowczyni naszego uniwersytetu Zaryna Szokirowa. Mam zaledwie 5 wycinankowych prac-obrazów, ale mam nadzieję, że nie są to ostatnie i wkrótce pojawią się nowe. Moja praca licencjacka „Kolebka. Dziecięce sny” została wykonana w stylu malarstwa pietrykiwskiego. Malowałam też ukraińskie koszule pietrykiwką. Wykonując pracę kursową i dyplomową na ten temat, coraz bardziej zagłębiałam się w świat malarstwa pietrykiwskiego. Obecnie badam je w swojej pracy magisterskiej. Dzięki mojej wykładowczyni i opiekunce pracy dyplomowej Tetjanie Nosaczenko dowiedziałam się wielu nowych i przydatnych rzeczy o tej technice.
Proboszcz naszej wiejskiej cerkwi zaproponował mi odrestaurowanie ikony „Pokrowa Przenajświętszej Bogurodzicy”. Z radością się zgodziłam, bo to wielki zaszczyt. Nie potrafię wyrazić tych uczuć. To niesamowite.
Dziękuję rodzicom, którzy dostrzegli we mnie talent do sztuki i nie pozwolili mu zgasnąć, wspierając mnie zawsze, a także nauczycielom i wykładowcom, którzy uczyli i rozwijali moje zdolności.
— Na jakich wystawach prezentowane były Pani prace?
— Podczas studiów zawsze brałam udział w różnorodnych wystawach uniwersyteckich, na których zajmowałam nagradzane miejsca. Prezentowałam też swoje prace na wieloetnicznym festiwalu-konkursie „Perejasławski Dywohraj”, na którym zdobyłam 2. miejsce. Moje prace były prezentowane na wystawie sztuki artystów rejonu kowelskiego, a także w Domu Nauczyciela w Kijowie.
Olha NAUMENKO, specjalistka wydziału społeczno-humanitarnego uniwersytetu
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
