Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 16strona oryginału ↗

Roman PASTUCH. Roman PASTUCH.

Слово Просвіти, №39 за 2018 рік

Od autora. Czytam Państwa regularnie i cieszę się, że mamy taką ciekawą i prawdziwą ukraińską gazetę, których u nas wciąż, niestety, mało. Ponieważ jej, moim zdaniem, potrzeba więcej humoru i satyry, przesyłam wybór swoich wesołych wierszyków. O swojej twórczości. Pracuję na trzech twórczych warsztatach: w dziennikarstwie, literaturze i krajoznawstwie. Członek NSPU (Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy), NSJU (Narodowego Związku Dziennikarzy Ukrainy), NSKU (Narodowego Związku Krajoznawców Ukrainy). Autor ponad 4 tys. publikacji prasowych w około 50 czasopismach Ukrainy i diaspory, 70 książek, w tym trzech zbiorów wesołych wierszyków. Zdobywca tytułu „Apostoł śmiechu” gazety „Wesełyj wisti” za 2000 r. Pan Jurko. Bije nie słabiej od kartaczy Pan Jurko „Proświtę” — I w piersi, i w barki Całą jej elitę. Towarzystwo to powinno, Według jego słów, Już zajmować się nieustannie Innymi sprawami. Bo, powiada, stoi teraz, Po strasznym terrorze, Samodzielna, jasna era W narodzie na dworze. A „Proświta” — same staruchy, Młodzieży nie wpuszczają, Przed władzą w łuki, Wiedz, się wyginają… Raz, i dwa, i trzy, czwarty Z posmakiem trucizny Szydzi: — Lepiej jej umrzeć, Niż taką być! — My, — w odpowiedzi mu, — nie zabawki, A jak ty z żarem — Też zgłaszaj się do pracy W „Proświcie” za darmo! Na twarzy jego gniewnej Błysnęła złośliwość: — Wy myślicie, głupiemu Ja uciekłem z worka?! Oligarcha. Największego w kraju oligarchę Odważyła się zaniepokoić listem, Niczym najjaśniejszego monarchę, Stara babcia — skromnie i łagodnie. — Muszę operację na oczy Przejść, ale brak pieniędzy, A oligarchowie mniejsi — niechętni Wesprzeć w biedzie prostych ludzi. Jeśli łaska, pomóżcie nieboraczce Szybciej choćby setką hrywien, A ja znajdę je, jakby na drodze, Bo czeka mnie inaczej pełna ciemność… Gdzieś po roku, nie mniej, jej do domu, Już ślepej, dostarczyli odpowiedź: — Miło mi własnoręcznie, samemu Serdeczny przesłać wam pozdrowienie. A co do wskazanej przez was taksy, To nie zawracajcie, babo, głowy: Mój kapitał — w stu procentach „dolary”, A hrywien nie mam, jak i wy! Nasz. Nasz taki jestem od urodzenia na wieki, Że i we śnie nie zobaczyć wam, I świętego, na śmiech i publiczność, Wrogom krzyżować nie dam! Niech na światła nasze obelgi Oni rzucają, łotry, jak plewy, Ale wiedzcie: ja im nie zapomnę Tego, póki nie położę się do grobu! Z kalinowej naszej mowy Próbują zostawić kości, Lecz na nich ja jeszcze zacisnę, bracia, Niepostrzeżenie twarde pięści! Jak znęcać się zaczną hordą Nad matusią, w pogotowiu Ja noszę nieodmiennie ze sobą W duszy spalający gniew! A kiedy oni naszemu państwu Ogłoszą, nie daj Boże, wojnę, Wierny przodków niepokonanych sławie, Ja ich pierwszy po cichu przeklnę! Płot mój — to niezdobyta twierdza, Która chowa niezawodnie mnie, A uciekać jeśli przyjdzie, To i diabeł nie dogoni! Uzdrowiciel. W wypełnionej znów wielkiej sali Uzdrowiciel kolejny występuje, I darmo, że ceny — niebywałe: Niemoc bowiem nigdy nie skąpa. Przed nim tacy sami przybłędy Leczyły chore ciało i ducha, A nowy ze sceny łatwo będzie Od przyszłych uzdrawiał niemocy. Mówił on mądrze i bez ustanku. Ale wstała kobietka jedna. Bądźmy razem! PRENUMERATA—2018 PRENUMERATA—2018 Obecnie trwa prenumerata na 2018 rok Obecnie trwa prenumerata na 2018 rok

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn