Strona · s. 5strona oryginału ↗
TYTUŁOWEGO NARODU
Слово Просвіти, №40 за 2008 рік
Uczestnicy „okrągłego stołu”: Mykoła Nesterczuk, Wołodymyr Jaszczenko, Jurij Handziuk, Ołeksander Szokało, Ołeksandr Drobacha, Wasyl Folwaroczny mówię i piszę — zarówno w powieściach, jak i w wystąpieniach publicystycznych. Wierzę, że Ukraina może istnieć i że to właśnie my jesteśmy elitą narodu, a nie ci, którzy przywłaszczyli sobie ten tytuł i w imieniu Ukrainy, w imieniu narodu pchają Ukrainę w przepaść. Wiara w to, że prawdziwa elita narodu istnieje, została obecnie podważona. Kiedy widzieliście na ekranie telewizora pisarza z jego słowem? Nas, pisarzy, odcięto od narodu. Ponieważ ten „okrągły stół” odbywa się w murach Związku Pisarzy, który był inicjatorem ruchów postępowych, który pomarańczową rewolucję w mniejszej skali wyprzedził o rok (kiedy chciano nas wyrzucić na ulicę), to myślę, że teraz trzeba zwrócić się do ludzi. Jako przewodniczący Kijowskiej Organizacji Pisarzy NSPU mówię, że podniesiemy społeczność pisarską. Będziemy mieli radę organizacji kijowskiej, poruszymy tę kwestię jako pierwszą. Trzeba doradzić naszym przyjaciołom w obwodach, aby wszyscy szli do lokalnych gazet, do lokalnego radia, telewizji, aby mówili, przekazywali ludziom swoje zaniepokojenie. Aby w końcu zmusić naszych zwierzchników (nie nazywam ich liderami narodu), żeby mimo wszystko nas wysłuchali. Mykoła KOROBKO, przewodniczący Krzyworoskiego Miejskiego Związku „Proświty”. — Jestem z południowo-wschodniej Ukrainy, gdzie w kręgach politycznych i społecznych patrzy się na problematykę językową jak na oderwany kawałek. Mówią, że ludzie tam są zbyt zrusyfikowani, kwestie językowe ich nie interesują. W latach 80.—90. zdarzały się przypadki, gdy w transporcie czy innych miejscach publicznych padały repliki niezgody z tym, że mówisz po ukraińsku: „Mówcie ludzkim językiem”. Teraz tego nie ma. Ludzie mogą wypowiadać się w tym języku, w którym chcą, i ukraiński odbierają. Z wnukami bywam w przedszkolach, w szkole. Dzieci przyprowadzają mamy, które mówią po rosyjsku. Ich babcie — po ukraińsku. Dzieci również zaczynają posługiwać się ukraińskim. Nie słyszałem, żeby u nas mówiono o ucisku języka rosyjskiego. Sytuacja jest niejednoznaczna, ale świadczy o tym, że stopniowo nabywamy potrzebnych cech. Gdyby choć niewielkie wsparcie kręgów rządowych, polityków, kwestia nie byłaby niwelowana. Podczas wyborów prezydenckich w 2004 roku w trzeciej turze w Krzywym Rogu ponad 40% zagłosowało na Juszczenkę, a to prawie połowa. Reszta głosowała nie z motywów antyukraińskich, a z pobudek socjalnych. Myśleli, przyjdą bogaci ludzie i poprawią dobrobyt. Zatem dzięki wsparciu państwa moglibyśmy znacznie szybciej naprawić sytuację językową na wschodzie i południu. Prawie trzy lata wychodzi miejsko-obwodowa gazeta „Promiń Proświty”. Wspiera nas też Zarząd Główny „Proświty”. Zagrożenie widzieliśmy od początku i w naszej gazecie były krytyczne materiały, które dotyczyły działalności Gabinetu Ministrów i Prezydenta. Uważaliśmy, że nie trzeba cierpieć. Stworzyliśmy organizację proświatową, gdzie są i bezpartyjni, i przedstawiciele różnych partii. Znaleźliśmy wspólny język, u nas nie ma takiego rozłamu, jak w Radzie Najwyższej. Wdrażamy w życie ideę proświatową. Więc jednak jest sposób, by wychodzić na te pozycje, które by nam sprzyjały. Ale nie mamy wsparcia władzy ani na poziomie miejskim, ani obwodowym, ani ogólnonarodowym. Wołodymyr JASZCZENKO, ekonomista, przedsiębiorca. — Tylko na pierwszy rzut oka wydaje się, że naszym partiom i blokom, które dzisiaj pracują w Radzie Najwyższej, brakuje ideologii. Ona jest — populizm. Chęć sprzedać, kupić i spodobać się narodowi. I ta ideologia stała się stała, ona niweluje różnicę między Partią Regionów a BJuT, bo i jedni, i drudzy właśnie zajmują się populizmem, handlują interesami narodowymi, żeby wytargować kopiejkę i przed wyborami rzucić temu narodowi, a później odebrać za pomocą różnych metod ekonomicznych, nie mówiąc już o inflacji. Potrzeba, żeby „narodowo zatroskane” siły postawiły sprawę na ostrzu noża: albo nas słuchają, albo my odchodzimy. Trzeba zjednoczyć wszystkie siły narodowe. Z kim? Tutaj dużo mówiono przeciwko Prezydentowi. Słusznie, coś zrobił nie tak, jak należy, ale widzimy, że instytucja Prezydenta dzisiaj — to jedyny kręgosłup, na którym trzyma się państwo. Więc musimy zjednoczyć się wokół Prezydenta. Musimy zmusić uczestników koalicji do rozmów, inaczej będziemy czuli zbrodnię przed historią. Ołeksandr DROBACHA, pisarz, przewodniczący Wyszogrodzkiego Rejonowego Związku WUT „Proświta” im. Tarasa Szewczenki. — Ja, tak jak wy, bardzo boleśnie odbieram procesy, które zachodzą na Ukrainie. Akcenty w niezwykle skomplikowanej sytuacji budowania państwa i narodu są czasem sprzeczne. Inteligencja powinna uważniej patrzeć w istotę problemów i nie prosić Prezydenta o audiencję, a brać plakaty, megafony, jak robiliśmy wcześniej, żeby nas usłyszano. To zadziała na Prezydenta, przecież on jest człowiekiem budującym państwo i naród. Za pewne decyzje nie pochwalą go jedni, za inne my. Bardzo skomplikowana sytuacja. To droga ukraińskiego losu, ukraińskiej wolności. Ale musimy postępować mądrze. Zgadzam się, że trzeba „Proświcie”, pisarzom jednoczyć się i bić w dzwony. Tylko to zbliży Prezydenta do nas. Jewhen BUKET, członek Rady Głównej WUT „Proświta” im. Tarasa Szewczenki, honorowy przewodniczący Kijowskiego Obwodowego Towarzystwa „Mołoda Proświta”. — Niestety, po 2004 roku żyjemy nie w demokratycznym państwie, a w kraju, gdzie „rządzą balem” wielkie pieniądze. Tutaj kupują wszystko: zwykłych obywateli, opinię publiczną, Radę Najwyższą. Wszystko opłacają. Jeśli w 1991 roku młodzież głodowała przeciwko ideologii przeszłości, w 2004 roku szła na majdany za ideologię przyszłości, to teraz młody człowiek idzie na jakikolwiek wiec jakiegokolwiek zabarwienia ideologicznego często za pieniądze. Trzeci sektor został całkowicie zdeptany. Wszystkie wiodące młodzieżowe organizacje społeczne są skorumpowane. Młodzież woli pójść pracować gdziekolwiek, ale nie do młodzieżowej organizacji społecznej. Wcześniej było wiadomo: władza — to źle, opozycja — dobrze, niby wiedzieliśmy, za kogo „walczymy”. Teraz wszystko jest jakoś dziwne: z jednej strony państwem rządzą ci, za których „walczyliśmy”, z drugiej — rządzą tak, że całemu państwu wstyd, albo przynajmniej niejasno. Teraz znowu, jak w epoce Kuczmy, Radę Najwyższą nazywają „najwyższą zdradą”. Wszystkie podstawowe ustawy, które przyjmuje najwyższy organ ustawodawczy, dostosowują pod konkretnych urzędników. Nawet Konstytucję zmieniają, żeby komuś „dokuczyć”. Wydaje się, że deputowani żyją jednym dniem, nie myślą globalnie. Ale mimo tego, kto zostanie Prezydentem, stanie na czele rządu lub jakie partie przejdą do Rady Najwyższej, pole prawne ich działalności musi być zrozumiałe dla obywateli Ukrainy. We wszystkich krajach podstawą działalności jakichkolwiek urzędników jest język państwowy, postawa państwowotwórcza, ochrona interesów narodowych. Świadomość trzeba kształtować od małego. Zgadzam się ze wsparciem Prezydenta dla narodowej organizacji skautowej Ukrainy „Płast”. Moim zdaniem, warto ją postawić na finansowanie państwowe i stworzyć komórkę w każdej szkole, jak organizacje pionierskie w czasach radzieckich. System radziecki przygotowywał kadry od dzieciństwa w każdej wsi. I ten proces warto naśladować we współczesnej Ukrainie, żeby wychowywać narodowo świadomą młodzież. A u nas odwrotnie — wszystko rzucono na pastwę losu. Każdy uczy, czego chce.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
