Strona · s. 6strona oryginału ↗
Kateryna KRYCZEWSKA: «NIE ZAMIERZAM MILCZEĆ!»
Слово Просвіти, №40 за 2010 рік
Czytelnikom, którzy śledzą wydarzenia na Czernieczej Górze w Kanowie, będzie zapewne interesujący prywatny list krewnej architekta Wasyla Kryczewskiego. W szczególności dotyczy on zabudowy przemysłowej Kanowa oraz nowej ekspozycji w muzeum memorialnym T. H. Szewczenki. List jest adresowany do I. D. Lichowego i publikowany za zgodą adresata i autorki listu. Styl zachowujemy. Wcześniej czytałam w „Svobodzie” (gazeta diaspory) krótką relację o tym, co się dzieje w Muzeum na Tarasowej Górze, a także inne listy z Ukrainy, z których wynika, że tzw. „nowoczesnym” Ukraińcom (?) — Szewczence, Kanowskiej Górze, Muzeum-symbolowi i w ogóle ukraińskiej kulturze — jest „wszystko jedno”, jak kiedyś mówiono na Łukianiwce, w moim dzieciństwie! Biedna Ukraina! Taka bezziemna nie ma ani skrawka wolnej ziemi, żeby zbudować ważny przemysł! Więc to oni, modniarze, industrialiści, koniecznie muszą budować w tych miejscach, które są ważne dla ukraińskiej kultury i które praktycznie trzeba wykorzystać dla turystyki (nie dwie chatki, tylko coś porządnego!). Ciekawe, jak by było we Włoszech, gdyby modniarze-industrialiści zaczęli zabudowywać Koloseum, albo na placu św. Piotra postawili kamienice czynszowe, albo we Florencji zmodernizowali „Ponte Vecchio”? A Włochy, jak i inne kraje, bez turystyki, bez chwały swojej starożytności, swojej kultury — bardzo by straciły! Otóż trzeba tu przypomnieć, co zamierzyli „modniarze” z Muzeum na Tarasowej Górze, które zostało stworzone według projektu mojego dziadka Wasyla H. Krycewskiego i jego ucznia Kostyrki. W czasach radzieckich nad wejściem do Muzeum zamiast ozdoby (nie to, co planował dziadek) wisiał wielki plakat z twarzą Stalina! A potem przyszła Niepodległa Ukraina, rozpoczął się remont Muzeum, trudno, powoli, ale coś się działo! I wtedy pojawiła się nowa, młoda (?), ale, co najważniejsze, nowoczesna grupka, która uważa Muzeum za staromodny, chłopski wyraz (grupka bardzo się boi, żeby nie pomyślano, że są wieśniakami i nie są nowocześni!!) i zaczęli „modernizować”. Zamiast świeżych, jasnych kolorów — ponura szarość! Szare, czarne, brudnobrązowe, przytłumione! Podłogi, ściany, zasłony na oknach! Muzeum zaczęło obchodzić grobowy pesymizm, frojdowski „modern”. Jeśli ta grupka pragnie być nosicielami modernizmu — niech buduje swoje zaplanowane muzea, budy it.d., a to, co zostało zrobione wcześniej, niech ich nieczłopskie paluszki tego nie dotykają. Słyszę też, że ci „wysoko-intelektualni-modniarze” uważają, że mój dziadek w ogóle nie był architektem, że… itd. Oni pewnie nigdy nie czytali Szewczenki i nie słyszeli, co powiedział: „Swego nie curaj się…” Mój dziadek nie może się bronić, na niego i na nazwisko Krycewskich napluto, a ja nie zamierzam milcząco „wycierać się” i milczeć! „Modniarze” — to powierzchowni, nieuki, niekulturalni parweniusze, których „modernizm” za 5 minut w historii zostanie zapomniany! Z najlepszymi życzeniami, szczerze
Kateryna KRYCHEWSKA-ROSANDICZ, Kalifornia, USA
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
