Strona · s. 5strona oryginału ↗
Wdzięczny za wysoką ocenę „Kolącego cierња”. Mimo to doprecyzowuję
Слово Просвіти, №40 за 2013 рік
o mojej twórczości. Szczególnie za ciepły, znakomity wywiad Łubow Hołoty na początku tego roku. Cieszy mnie, że w publikacji „We Lwowie „przeładowano” Frankę”, w której mowa była o prezentacji zbioru „Franko. Przeładowanie”, wspomniano także o mojej noweli „Kolące ciernie”, wydrukowanej w tej książce. Prawda jednak, że dzięki „lekkiej ręce” autorów materiału Ihora Haluszaka i Ołeha Djorki autorstwo jej z jakiegoś powodu przypisano nieistniejącemu Mykole Lepkiemu (przynajmniej takiego autora w książce „Franko. Przeładowanie” nie ma, jest Mykoła Łehkyj, ale on jest autorem innej publikacji). Dziękuję profesorowi, doktorowi nauk historycznych Bohdanowi Jakymowyczowi, który na prezentacji powiedział: „Nowela „Kolące ciernie” Wołodymyra Łysa (a nie „autorstwa Mykoły Lepkiego”, jak w tekście I. Haluszaka, O. Djorki — W. Ł.), zamieszczona w zbiorze, jest chyba najlepszą nowelą ostatnich czasów…”. Że wymieniono moje nazwisko, potwierdzili także inni uczestnicy prezentacji, redaktor zbioru Andrij Benyćkyj. A nowela została zainspirowana poezją Franki i wspomnieniem o przyjeździe rodziny Frankiv do Kosaczów w Kołodiażne w 1891 roku.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
