Strona · s. 8strona oryginału ↗
Ołena BONDARENKO:
Слово Просвіти, №40 за 2017 рік
* * * Rozwijają się skrzydła drzew przedświtu ku zorzy, Pierwszy oddech pól o świcie obejmuje pszczołę... Witaj, rodzinna drogo w prostym wzorze kół, Twoja ciepła rzeka obejmuje znów mnie. Twoja ciepła rzeka w błękitnych wysepkach rdestu, Ciemne zarośla tarniny po obu stronach twoich brzegów... Powrócić tutaj, gdzie na wietrze płynie ostnica, Gdzie na promieniu słonecznika kwitnie szczęśliwa pszczoła. Powrócić tutaj, i przeżyć, jak oddech, życie, I zostać na wieki w żyznej glebie tej... Ptaszku serca mojego, rozwijają się skrzydła drzew, Poruszyła się droga, niby we mgle rzeka. 1980 * * * Rok minął — czy pół życia minęło? Dni gościły i odeszły. Widzisz, oto i lato przeleciało, Lipy na wierzchołek podrosły. A na tych wierzchołkach — po gniazdku, Wyrosło w każdym ptaszę... Gdzie by tu znaleźć taką uzdę, Żeby z ciepła nie rwała się dusza? Szczypta dni, a tam i jesiennieje, Jary jeżyna zaplecie, I nad całym światem zasinieje Niebo, niby przez szkiełko złote. A pod niebem — ścieżka do studzienki, Trochę dłuższa ścieżka — na groby, I wiejskiego ubogiego sklepiku Chleb powszedni, sól i zapałki. 2010 * * * I. Nyzowemu Przyczajenie i suszy, i wody, Powoli siwe w ciemne wycieka, Stoją w pierwszym szronie sady, I liście sucho pięści zaciskają. To poranek jesieni. To ci, których kochałeś, Wracają w sny twoje i pamięć. To rodzinny świat kalin i jarzębin, Jak późne liście, duszę twoją pali. To tutaj, w naszych wietrznych miastach, Nocne jesienne wsie zostawiły Taki smutny posmak na ustach — Niby późny owoc, słodki owoc dzikiej róży... 1983 * * * D. B. Ten rok zaczął się lipcem, A Rzeka Stała i świeciła się w lipach. Tak, niby świec łagodna ręka Zapalała brzegiem i dołem. Chodziły dni płytkim powolnym kołem. Wysoką bramę Złotych Wrót Suchy miodowy upał opływał, I cicha radość serce oplotła, Niby w nim gołąb osiadł. Tobą znów mój wzrok się rozweselił, I wzrok mój tobą się stał, I niebo Tobą się stało, I Rzeka — tobą. Niech nikt twoich niebieskich lat Nie zdoła ani słowem zamącić, Niech nikt nie zdoła zasmucić Twojego oblicza, rzeko moja, Moje ty niebo. Paproci kwiat — moja dłoń w twojej dłoni. 1992 * * * Córeczce Leć, gołąbeczku, leć, Leć, mój klonowy listeczku, Biegnij, mój wesoły strumyczku, Rośnij, moja różo, rośnij. Leć, gołąbeczku, tam, Gdzie moje serce tak chce, Gdzie liście klonowe trzepoczą Nad taflą płytkiej wody. Leć, gołąbeczku, na kraj, Gdzie pole i niebo zlały się, W ciepłe kraje zbierają się liście, I duszom przywiduje się raj. Leć, gołąbeczku, i już Prędzej do domu wracaj... A ten, kto na wieki odleciał — Niech go Bóg strzeże. 2014 * * * Ten dziedziniec — nie dziedziniec. I chata — już nie chata. W zaroślach ogrodu — królestwo owadów. Ta łoboda, ciężka i kudłata, kołysze się w dawnym oknie. Dawno już, dawno nie ma nikogo Ani na tym dziedzińcu, ani w chacie, ani w ogrodzie. Chyba westchnie studzienka przypadkowo, zanurzona po brwi w łobodzie. Jak szybko wszystko do zniknięcia przywyka! Ani ścieżki, ani dróżki do bramy... Na piwnicy klapa zamyka Jakieś wejście. W jakiś inny świat. W jaki? A może, w ten, gdzie niby wczoraj Kwitło po słońcu w niebie i na wodzie, Gdzie ręczniki — na czerwono i czarno, I gdzie rodzice — żywi i młodzi? Gdzie słoneczniki pyszniły się nad płotami W rozłożystych nimbach, jak wiejscy święci, I jeszcze nikogo z nas nie krzyżowali Na żadnym, na żadnym krzyżu?! ...jedyna pajęczynka zasnuje się, Zawinie się w wilgotnych gałęziach, I niby ktoś cichutko zaśmieje się, Kogo dawno nie ma na ziemi... 2006 * * * Iwanowi Nyzowemu I jak tu, powiedz, bez ciebie żyć? Bez ciebie? Żyć? Ale — żyjemy. Niby w cichym niebie gonimy Jesienne chmury polem niedożętym. Samotnie tutaj, nie w domu. Ale tam, W mieście rodzinnym, teraz nie naszym, Gdzie ty sam jeden, jak ptaszek pod okapem, — Zapewne, najstraszniejsza samotność. Tam dzień i noc nurtuje wichura, I lód pokrył ulice zimne, A my tam i dostać się nie możemy,
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
