Strona · s. 12strona oryginału ↗
Nowości wystawowego Kijowa
Слово Просвіти, №40 за 2017 рік
Muzeum Hetmaństwa zaprosiło wszystkich zainteresowanych historią ojczystą na wystawę ukraińskiej artystki Natalii Pawłusenko „Bohaterowie kozackiej Ukrainy”, Centrum Ukraińskiej Kultury i Sztuki prezentuje ekspozycję patchworku Niny Janczukowskiej „Ukraina języka gwiezdnego, Ukraina Bożego Bytu”, a Muzeum Sztuki Współczesnej Ukrainy przedstawia wystawę „Pod abażurem”. Eduard Owczarenko Zdjęcie autora Hetmani W gatunku rekonstrukcji historycznej Natalia Pawłusenko pracuje już 12 lat i dąży do tworzenia prawdziwych wizerunków bohaterów przeszłości. „Kiedy mój syn uczył się historii Ukrainy w szkole, zobaczyłam, że w podręcznikach z braku portretów tego czy innego hetmana wydrukowane były tylko buławy. Jednocześnie portrety polskich królów, osmańskich sułtanów i moskiewskich carów były przedstawione. Czyżby wśród 60 wybitnych postaci, znanych historykom, nie było wartych uwiecznienia? Oczywiście, nie wszyscy oni mieli portrety za życia, a te, które się zachowały, w większości były słabej jakości. Dlatego postanowiłam odtworzyć i poprawić istniejące portrety, a z braku wizerunków z epoki stworzyć nową ikonografię, kierując się badaniami historycznymi. Stworzyć wysokiej jakości portrety pomogli mi aktorzy Narodowego Akademickiego Teatru Dramatycznego im. I. Franki, którzy na moją prośbę zaproponowali swoją wizję każdego konkretnego wizerunku, rekonstruktorzy klubu wojskowo-historycznego „Rosyczi” i inni” — opowiedziała Natalia Pawłusenko. W ekspozycji przedstawiono siedem portretów bohaterów epoki kozackiej. Są to: Seweryn Naływajko, Iwan Pidkowa, Bohdan Chmielnicki, Petro Sahajdaczny, Petro Doroszenko, Iwan Mazepa oraz ataman koszowy Iwan Sirko. Wizerunek Seweryna Naływajki za jego życia nie istnieje. Dlatego jego portret namalowała na podstawie portretu literackiego, stworzonego słowem artystycznym Mykoły Winhranowskiego w powieści „Seweryn Naływajko”. A portret psychologiczny hetmana pomogło stworzyć zdjęcie bohatera ATO Ołeksandra Moroza z wystawy fotografki i dziennikarki Wiki Jasyńskiej „Portret żołnierza”. Również w udział w projekcie włączyli się artyści Ołeksandr Zadniprowski, Wołodymyr Neczeporenko, Wasyl Basza, Taras Żyrko, Ołeksij Pałamarenko, Ołeksandr Formanczuk, Ołeksandr Peczerycja oraz Wasyl Mazur. Na tradycjach ludowych Wystawa patchworku Niny Janczukowskiej „Ukraina języka gwiezdnego, Ukraina Bożego Bytu” składa się z ponad 40 prac mistrzyni. Borys Rapoport. „Wiatr” Nina urodziła się w Kijowie, ale pierwsze lata minęły u dziadka Stepana i babci Marii we wsi Kobyszcza w rejonie bobrowickim obwodu czernihowskiego. Dziadek dobrze znał krawiectwo, miał maszynę do szycia „Singer”, którą przywiózł z wojny. Więc i Nina szyła ubrania dla lalki Paraski. W 2008 roku życie przywiodło ją na kursy patchworku do Centrum Ukraińskiej Kultury i Sztuki. Od tego czasu pani Nina przewróciła nową stronę swojego życia, pełnego twórczych eksperymentów. Jest aktywną uczestniczką wystaw patchworku. Patchworkowe dzieła mistrzyni, które weszły do ekspozycji, zachwycają melodyjnością, odważnymi rozwiązaniami artystycznymi i bogactwem tematów — od mitologii greckiej i skandynawskiej po ukraiński folklor. Na motywach utworów Łesi Ukrainki mistrzyni stworzyła „Czarowną bramę Pieśni Leśnej”, najdroższej osobie poświęciła dyptyk „Mamusi”. Starożytny świat odtworzyła w tryptyku „Grecy” („Czułość”, „Tais Ateńska”, „Wieczna miłość”). Świat bajek oddała w obrazach „Brzydkie kaczątko” i „Calineczka”. Wspomnienia legły u podstaw pracy „Cudowny świat mojego dzieciństwa”. Również na wystawie przedstawiono autorskie poszewki, torby, lalki, dywany, akwarele N. Janczukowskiej. Epigrafem do wielu jej prac stała się poezja Olesia Berdnyka. Cztery pokolenia artystów Wystawa „Pod abażurem” — część wielkiego projektu „Wartości rodzinne — więzi rodzinne”. Tym razem Muzeum Sztuki Współczesnej Ukrainy prezentuje dorobek twórczy rodziny Rapoport-Fajnerman-Agamjan. Obok znanych płócien przedstawiono tu prace, które są eksponowane po raz pierwszy. Borys Rapoport — znany mistrz ukraińskiego malarstwa, jego dzieła zdobią kolekcje muzealne i prywatne Ukrainy oraz świata. Jasność i energia płócien Hanny Fajnerman ucieleśniają radość życia. Luba Rapoport i Ołena Agamjan, córki Hanny i Borysa, za swoich głównych nauczycieli uważają rodziców, którzy przekazali córkom miłość do twórczości i niestandardowość myślenia. Anusz Agamjan, córka Ołeny, wybrała swoją drogę w sztuce. Na wystawie można poczuć jej spojrzenie na interakcję czasu i przestrzeni. Syn Anusz Agamjan — Hryhorij Hryhorian zajmuje się fotografią, grafiką, studiuje malarstwo. Młody artysta przemyśliwuje na nowo codzienne życie i pewnie podąża za swoim powołaniem. Ałła Horska z synem Opanasem Załywachą, Hałyną Zubczenko, Hałyną Sewruk oraz Ludmyłą Semykiną stworzyła witraż „Szewczenko. Matka”, który znajduje się w czerwonym korpusie uniwersytetu im. T. Szewczenki. W 1964 roku administracja uczelni zamówiła tę pracę na 150-lecie Tarasa Szewczenki, ale od razu zdemontowała ją na żądanie kierownictwa partyjnego. Teraz część spuścizny artystki można zobaczyć na osobnej wystawie. Występuje Natalia Pawłusenko Na wystawie eksponowane są pejzaże Borysa Rapoporta „Za wsią”, „Wierzba”, „Brzozy”, „Wiatr”, „Zima”, „Krym”; martwe natury Hanny Fajnerman „Czerwone kwiaty”, „Martwa natura z narcyzami”, „Martwa natura z kumanem”, „Martwa natura z jarzębiną”, „Kwiat”; seria autoportretów Luby Rapoport, jej prace „Hala w kapturze”, „Portret młodego artysty”, „Mama”; krajobrazy Kijowa Anusz (obrazy „Zasoby niemieszkalne”, „Podół”) oraz Ołeny Agamjan („Zakątek Ławry”, „Ulica Bratska”); rysunki z różnych lat Hryhorija Hryhoriana. Również tutaj przedstawiono obraz wybitnej ukraińskiej artystki Tetiany Jabłońskiej „Asia” (1946 r.). To pierwszy wydany album dzieł artystki. Weszła tu jej główna spuścizna twórcza: malarstwo, grafika, panele mozaikowe, które tworzyła w Kijowie, Doniecku, Krasnodonie, Mariupolu. Organizatorzy wystawy zebrali jej kluczowe prace, starając się pokazać artystkę z różnych stron. Niektóre z nich, jak na przykład afisz na wieczór artysty A. Petryckiego, zostały po raz pierwszy odrestaurowane i zdigitalizowane. Pomagały w tym zarówno muzea państwowe, jak i prywatni kolekcjonerzy. Obecnie w galerii przedstawiono 34 prace Ałły Horskiej. Wśród nich: szkice teatralne, kolaże drewniane, szkice do ludowych kolęd i dum szewczenkowskich. Postać Ałły Horskiej jest jedną z najbardziej znaczących wśród kijowskiego undergroundu tamtej epoki. Nina Janczukowska. „Czarowna brama Pieśni Leśnej”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
