Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

Czarne łabędzie pandemii nad światem

Слово Просвіти, №40 за 2020 рік

Słowo do czytelnika Pod koniec XX — na początku XXI wieku pojawiły się setki filmów i seriali w USA, Wielkiej Brytanii i innych krajach (ukraiński film „Kwarantanna”, 1966 r., nakręcony według mojego scenariusza, był jednym z pierwszych w tym szeregu), które ostrzegały ludzkość przed niebezpieczeństwem wystąpienia śmiertelnej pandemii, wywołanej nieznanym wirusem — nierzadko był to patogen sztucznie stworzony w laboratorium złoczyńców. Te proroctwa-straszaki spełniły się w latach 2019–2020, kiedy świat ogarnęła pandemia nowej, jeszcze niewidzianej infekcji wirusowej COVID-19 (Corona virus disease, 2019), której patogenem stał się koronawirus SARS-CoV-2, którego rezerwuarem są kolonie nietoperzy w Chinach. Pandemia objęła ponad 180 krajów świata, kiedy zachorowało (na początek września 2020 r.) około 30 milionów ludzi, zmarł 1 mln chorych. Pandemia dotknęła zarówno najbardziej rozwinięte kraje świata — USA, Wielką Brytanię, Niemcy, Włochy, Hiszpanię, jak i zacofane kraje „trzeciego świata” w Afryce, Azji, Ameryce Łacińskiej. Rozprzestrzenienie się infekcji postawiło pod znakiem zapytania rozwój światowej cywilizacji, gwałtownie ograniczyło procesy globalizacji, a niekiedy nawet wywołało kryzys polityczny. Wirus SARS-CoV-2 z rodziny koronawirusów w jednej chwili stał się gwiazdą numer jeden nie tylko wśród badaczy-wirusologów, ale także przekształcił się w najpopularniejszy mem współczesności, przedmiot dyskusji w światowych środkach masowego przekazu. Biorąc pod uwagę wciąż rosnące zainteresowanie społeczeństwa nową, tajemniczą infekcją, należy powitać pracę Serhija Komisarenki. Napisany na najwyższym poziomie naukowym wszechstronny przegląd najnowszej wiedzy o COVID-19 — od struktury wirusa po problemy odporności i perspektywy stworzenia szczepionki oraz skutecznych leków przeciwko tej podstępnej chorobie — ta głęboka i wnikliwa analiza daje możliwość zrozumienia złożoności zadań, które stanęły dzisiaj przed nauką medyczną i praktyką ochrony zdrowia w związku z atakiem na ludzkość nowej choroby zakaźnej. Pracochłonna i rzetelna praca S. W. Komisarenki, dając szereg wiarygodnych na dzień dzisiejszy odpowiedzi, jednocześnie stawia wiele nowych pytań, stymuluje myśl naukową do poszukiwań nowych prawd. I w tym — w formułowaniu nierozwiązanych problemów COVID-19 — polega „wartość dodana” przeglądu, który, jestem przekonany, będzie uważnie przeczytany przez wirusologów, immunologów, specjalistów od chorób zakaźnych, epidemiologów, genetyków oraz innych specjalistów, którzy mają udział w pokonaniu pandemii. Chcę powiedzieć, że największym problemem skutecznej walki z tą infekcją na Ukrainie było bezpodstawne niszczenie służby epidemiologicznej i laboratoryjno-wirusologicznej; i to w kraju, w którym żył i pracował założyciel nauki epidemiologicznej, uczeń D. Zabołotnego, akademik L. W. Hromaszewski (1887–1980), który opracował naukę o „mechanizmie transmisji infekcji” — siłę napędową procesu epidemicznego. Jestem dumny z tego, że byłem uczniem L. W. Hromaszewskiego, długi czas pracując z nim w Kijowskim Instytucie Naukowo-Badawczym Epidemiologii i Chorób Zakaźnych, który nosi teraz jego imię. Powietrzno-kropelkowy mechanizm transmisji wirusa SARS-CoV-2 jest najbardziej skuteczny i zapewnia globalne i szybkie rozprzestrzenianie się infekcji — podobnie do epidemii ospy, dżumy płucnej i grypy. Wśród uczniów L. W. Hromaszewskiego jest doktor nauk medycznych W. P. Żałko-Tytarenko — jeden z najbardziej kreatywnych badaczy powietrzno-kropelkowego mechanizmu transmisji wirusa, który ustalił matematyczne prawidłowości rozprzestrzeniania się infekcji w różnych środowiskach. Zrozumiałe jest, że dla skutecznej walki z pandemią konieczne jest nie tylko prowadzenie masowych badań laboratoryjnych zarażenia populacji wirusem SARS-CoV-2 (jak w Niemczech), ale także wykwalifikowana praca epidemiologów w zakresie wykrywania mikroognisk infekcji oraz łańcuchów „chory — nosiciel — chory — chory — wybuch”. Wysoko oceniając naukowe i popularyzatorskie znaczenie pracy S. W. Komisarenki, chcę zaznaczyć, że jej autor to jedna z najjaśniejszych postaci współczesnej ukraińskiej nauki. Znajomy z Serhijem Wasylowyczem jeszcze z lat studenckich (obaj jesteśmy absolwentami Kijowskiego Instytutu Medycznego im. O. O. Bohomolca), zawsze z przyjacielskim zainteresowaniem śledziłem sukcesy swojego młodszego kolegi. On stale był i pozostaje na ostrzu najnowocześniejszych kierunków molekularnej

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn