Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 13strona oryginału ↗

Start filmu dokumentalnego „Bitwa pod Konotopem”

Слово Просвіти, №40 за 2020 рік

Mieszkańcy Połtawy jako pierwsi na Ukrainie obejrzeli przedpremierowy pokaz filmu dokumentalnego „Bitwa pod Konotopem. Imienia Wyhowskiego”, stworzonego przez studio filmowe „Kinematografist” Narodowego Związku Kinematografistów Ukrainy na zamówienie Ministerstwa Kultury i Polityki Informacyjnej. Charytatywno-oświatowe wydarzenie zorganizowali wolontariusze i patriotyczna społeczność wspólnie z fundacją charytatywną „Caritas”. Wszystkie zebrane środki zostaną przekazane na leczenie weteranów wojny rosyjsko-ukraińskiej w Połtawskim Szpitalu Wojskowym. W popularyzację wydarzenia włączył się Północno-Wschodni Międzyregionalny Oddział Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej. Dokumentaliści skonstruowali film w taki sposób, że opowieść o wydarzeniach wojny między Hetmanatem a Carstwem Moskiewskim, a w szczególności o bitwie pod Konotopem z 1659 roku, przeplata się z kadrami o żołnierzach współczesnej wojny rosyjsko-ukraińskiej z 58. Samodzielnej Brygady Zmotoryzowanej imienia hetmana Iwana Wyhowskiego. Narratorami w filmie zostali: sumski krajoznawca, uczestnik ATO Ołeh Kornijenko, kandydat nauk historycznych Ołeksij Sokyrko, kandydat nauk historycznych Kyryło Hałuszko, Bohater Ukrainy, weteran wojny z Rosją generał Ihor Hordijczuk oraz znana intelektualistka, filozofka, publicystka i pisarka Oksana Zabużko. O ugodzie hadziackiej jako konfederacyjnym sojuszu z Polską i Litwą oraz próbie powrotu Ukrainy-Hetmanatu do Europy, a co za tym idzie – o przyczynie ówczesnej moskiewskiej agresji, opowiada w filmie hadziacki krajoznawca i aktywista Ołeksandr Zozula. Nawiasem mówiąc, część filmu kręcono na Połtawszczyźnie – we wsi Krasnyj Kut niedaleko Hadziacza. Leitmotiv filmu: Krym to Ukraina, a krymski chan i ukraińscy kozacy to sojusznicy w walce przeciwko wspólnemu wrogowi. Po prezentacji odbyła się dyskusja publiczna oraz spotkanie widzów z reżyserem filmu Ołehem Wołodkewyczem i grupą twórczą. O wrażeniach z filmu mówili przewodniczący podkomisji ds. polityki kulturalnej Komisji Rady Najwyższej Ukrainy Mykoła Kniażycki oraz szef krajowej „Proświty” Mykoła Kulczynski. Pracownik Północno-Wschodniego Oddziału, regionalny przedstawiciel Ukraińskiego Instytutu Pamięci Narodowej w obwodzie połtawskim Ołeh Pustowhar, zaakcentował uwagę obecnych na wyraźnych paralelach między wojną moskiewsko-kozacką a współczesną wojną rosyjsko-ukraińską. „W czasach ZSRR postać hetmana Iwana Wyhowskiego rosyjsko-imperialni komunistyczni ideolodzy woleli albo przemilczać, albo piętnować jako rzekomego zdrajcę Rosji i pachołka Polski. W rzeczywistości nie podobał się on rosyjsko-komunistycznemu reżimowi, ponieważ odrzucił zgubny dla Hetmanatu prorosyjski kurs polityki zagranicznej. Na początku sierpnia 1658 r. otwarcie wystąpił przeciwko Moskwie, która zaczęła ingerować w wewnętrzne życie polityczne Ukrainy. To znaczy, już trzy lata po radzie perejasławskiej, dokonał jej denuncjacji, zawierając 16 września niedaleko Hadziacza na Połtawszczyźnie słynną ugodę, którą nazywa się pierwszą próbą integracji europejskiej i która stała się przyczyną agresji Moskowii przeciwko Hetmanatowi. 361 lat temu, w lipcu 1659 roku pod Konotopem, wojska kozackie pod dowództwem Iwana Wyhowskiego przy wsparciu tatarskiej konnicy zadały klęskę moskiewskim wojskom okupacyjnym, które wtargnęły na Lewobrzeżną Ukrainę. Wtedy wojsku Wyhowskiego i sojusznikom udało się doszczętnie rozbić moskiewskiego wroga pod Konotopem” – podkreślił Pustowhar. Północno-Wschodni Międzyregionalny Oddział UIPN

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn