Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 8strona oryginału ↗

Antonina LYSTOPAD Nie dotykaj mojej Ziemi, bo święta ona

Слово Просвіти, №40 за 2021 рік

Wielka Ukraińska Rodzino! Przyjmij moje szczere pozdrowienia z ziemi ługańskiej – Wołodymyra Sosiury, Hryhora Tiutiunnyka, Borysa Hrinczenki, z ziemi donieckiej – Wasyla Stusa. *** Ósmego października Liście pożółkły. Szedł listopad – Do Radoneż-Sadu. Wyły pociski. Świat był – nie rad! Blask kaliny – Z krzykiem dziecka. A w Pokrowę Świece woskowe. Srebrna zasłona. Światło zielone… Wyj-wojna – bryła! Ja urodziłam się. Wtedy Los zlitował się. Zostawił mamę i chatę. A teraz – ani chaty, ani nawet maminego grobu… Siedem bezdomnych lat uchodźczych tułaczek… Siedem nowych napisanych książek. Ukraińska Ziemia …I nie zrobi się ciemno. I nie zniknie wiosna. Nie dotykaj mojej Ziemi! Bo święta ona. Nie ustanę kochać. Nie zgnieciesz Łaski. Nie dotykaj mojej Chaty! W Chacie dzieciaczki śpią. Nie zgasisz Zwierciadła.. Nie wysuszysz wody. Nie dotykaj Rozsady. Nie dla ciebie – owoce. Nie wejdziesz i na Górę. Nie schłodzisz ognia. Nie dotykaj mojego Morza! Bo utoniesz w nim. Nie wejdziesz do Twierdzy. Nie opróżnisz objętości. Nie dotykaj mojego Serca! Swoim wybuchem zabije. Nie zatrzymasz i lata. Nie skróci się Wiek. Nie dotykaj mojego Światła! Promień – na Cały Świat! I nie zrobi się ciemno. I nie zniknie wiosna. Nie dotykaj mojej Ziemi! Bo święta ona. Marzec 2014 r., ostatnia poezja, napisana w Krasnodonie, na Ługańszczyźnie Taki już Fatum nad poetami, że muszą wołać na majdanach i prorokować, niby opętani, w tym czasie, kiedy chcieliby w ziemię wejść z tęsknoty i zamilknąć na wieki. Łesia Ukrainka w liście do Iwana Franki, 14 stycznia 1903 r., San Remo Ukraina Kim ty jesteś, Ukraino, – taka?!. Żeby za ciebie w ogień i w wodę… Ja – twoja Rodowa Rzeka, Co płynie z duszy Narodu! Kto ciebie i kiedy zrodził?! Z jakiego ziarna i ozdoby?.. Ja – Pokrowa twoja. Na zawsze! Co nakryje ciebie. Czcigodnie! Skąd ty, z czyjego Koryta? Czym nas łączy Wszechświat?! Ja – tobie swoje serce dałam. Ty płoniesz miłością do mnie. Skąd wziął się najpierwszy nasz Ślad? Dlaczego ty, niby Anioł, w kwiatach?! My z tobą – jeden Boży Owoc. My z tobą – jedna Modlitwa. Ukraina – to znaczy: u r o d a. Pachnie rosami Wyszyty Trójząb. Ja – Ziemia. Ja – twoje Niebiosa. Mnie Bóg stworzył. Ze Swojej Szaty! Mirotoczeniem – z wieńca. I posłał tobie Swojego Apostoła. Ja – twoja Rodowa Rzeka, Która święci twoje Potomstwo! Ty – taka, Ukraino, – t a k a! My za Ciebie – w ogień i w wodę… 23.07.2021 Ból A ból, jak chmura. W pogoni! Nie widać świtów we mgle. Niełatwo być Ukraińcem Na tej czarnobylskiej ziemi. Niełatwo nawet po prostu być. Wybacz, Ukraino, nas wybacz! Niesiemy kamienie pokuty. Swoje i cudze niesiemy krzyże. A smutek, jak włócznia, w macierzance. Kukułka nie kuka w gaju. Niełatwo być Ukraińcem W zrusyfikowanym Kraju… Kosa zasnęła na chustce. Lecie na Ziemię siwy ptak. Niełatwo być Ukraińcem Na Ukraińskich terenach! Na spowiedzi My wszyscy … p o t r o c h ę gubimy Ukrainę. Głębokie cienie – na jasne czoło. Ten ukradł jej pieśń łabędzią. A tamten sobie złamał …swoje skrzydło. A ten zasiał wiatr. Na ruinach! Żeby ostatnie zamieść ślady… Codziennie w żurawinie płonie żurawina. Echo co noc spada. W lody! …My wszyscy po trochu kochamy Ukrainę. No, jak jej, powiedzmy, nie kochać?! Przez łzy, a śmieje się, jak dziecko. Pokonana, niepokonanie jęczy. W czapkach kozackich siwieje czupryna. I smutno po grobach kozakom. My wszyscy … p o t r o c h ę wspominamy Ukrainę. Kiedy to korzystne bywa nam. Ale kiedy Ona w niesławie ginie… Niesie wdowie łzy po rosie. Kiedy ją, niewinną, sądzą, Synu, Czyż przytulamy się do Niej wszyscy?! Kiedy niedola ostro gnie Jej plecy, Dlaczego ty, Córko, nie zatrzymasz Czasu?! My wszyscy szanujemy wtedy Ukrainę, Kiedy Ona winszuje szczodrze nam. I znowu po raz kolejny, znowu – Boży Głos. I znowu chmury – spłowiałym klinem. Przynajmniej na spowiedzi przyznajmy się raz: My w s z y s c y – p o t r o c h ę gubimy Ukrainę… Antonina Lystopad – ukraińska poetka, prozaiczka, publicystka, działaczka społeczna, członkini Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy, laureatka nagrody im. Wasyla Stusa, im. Ołeny Pczilki, laureatka nagrody Wolyanykiw-Schwabinskych (UWV, Nowy Jork), laureatka konkursu im. Szaszkewycza (Winnipeg, Kanada), Konkursu “Język ukraiński – język jedności”, pierwsze miejsce w nominacji “Na Widnokręgu Wszechświata” (Odessa). Odznaczona honorowym orderem “Święta Zofia”, wyróżnieniem Ministerstwa Kultury “Zapal świecę Pamięci”, laureatka “Koronacji Słowa” w nominacji: liryka pieśniowa – pierwsza nagroda za “Pieśni z Donbasu”, 2020 r. PIEŚNI Z DONBASU Ostatnia rozmowa Czyż Wy, Mamo, winne jesteście, Że chłopcy bosi – na ściernisku?! Dzisiaj znowu noc – skrzydlata. Ganiały kule – na ogniu! A Słońce wschodzi tutaj, na Wschodzie. W macierzance – wszystkie stepy. Czerwienią wróg pokropił. Ciebie… Mnie. Cały horyzont! Czyż my nie chcieli ciszy? Żeby szczyciły się lata… Jak pięknie zakwitały wiśnie! Śpiewała jabłonka święta. Czyż Ukraina winna w tym, Że Wolność zbyt droga?! Przyjadę na Boże Narodzenie do domu. Wykąpię kolędę w śniegach. Przyśniły się aksamitki latem. Jeszcze tak nie pachniały w życiu!.. Dzisiaj, Mamo, zdarzyła się bitwa. …I ja – w Niebo. Od-le-ciał… Czyż Wy, Mamo, winne jesteście?.. Dzień Anioła Wszystkim poległym na ziemi Iłowajska Na Chatę zstępuje Łabędź. W lubczyku schował się cień. Dzisiaj Dzień Anioła u ciebie. Ty – ptakiem do nas przyleciałeś. Kąpią się w jeziorze wierzby. I oddycha pamięć codziennie. Ty znowu zstąpiłeś z Nieba. I syna, i mnie objąłeś. Zapłakała jabłonka rajska. Pożółkła świeża trawa. Przeklęty kocioł Iłowajska. Niech ugotuje się w nim Moskwa! Echo podniosło się na grzebień. I usiadło na ciche stawy. Dzisiaj Dzień Anioła u ciebie. Wydaje się, Ty – znowu żywy! Na Chatę zstępuje Łabędź. Zranione serce Nad Rubiżnym – popiół. I osmalone lilie… Poległa ostnica. Na Sawur-mogile. Jeszcze orzeł nie napił się Piołunowej prany. …I zadrżały stepy. Wybuchają kurhany. I kiedyż to koniec Tej wojnie przeklętej?! Jęczy Siwierski Doniec. I Dniepr, jak rozpięty!

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn